Raf Yorumu: eylül (@sircafanusta

hastalıkla ilgili beni sarsan tespitleri olan bir kadın. metafor olarak hastalık yazısı duraksattı sık sık. üstüne bu öyküyü okudum. hastalıklarla ilgili problematik metaforların varlığına işaret etmesiyle cüretkâr. “hastalık, asla yalnızca hastaya ait değildir” diye yazar kitabın arkasında. tıp bilimine dair…devamıhastalıkla ilgili beni sarsan tespitleri olan bir kadın. metafor olarak hastalık yazısı duraksattı sık sık. üstüne bu öyküyü okudum. hastalıklarla ilgili problematik metaforların varlığına işaret etmesiyle cüretkâr. “hastalık, asla yalnızca hastaya ait değildir” diye yazar kitabın arkasında. tıp bilimine dair birtakım düşüncelerime tercüman olan AIDS ve Metaforları bölümünden bazı yerleri alıntılıyorum: (ancak kanser,tüberküloz ve delilikle ilgili metaforlara dair eleştirel bakışını ifade ettiği yerler de incelenmeye değer) katastrofik bir terminolojiye sahibiz. tamamıyla “olgunlaşmış” bir virüs derken botanik ya da zooloji alanından seçilen metaforlar AIDS’te gelişmeyi yani evrimi norm,kural haline getirmektedir ve bu metafor olguyu onaylamaktan çok daha fazlasını yapar; kaçınılmazlık düşüncesi eker, zaten köklü bir eğilim olan kaderciliği pekiştirir. klinik tıbbın çok değerli bir yaklaşımını yansıtan “enfeksiyona uğramış ama hasta değil” (vücudun pek çok enfeksiyonu “barındırdığı”) düsturunun yerini giderek, bilimsel gerekçeleri ne olursa olsun, antibilimsel “pislenme” mantığını canlandırmak anlamına gelen ve “enfeksiyona-uğramış-ama sağlıklı” saptamasını kendi içinde çelişkili bir terim durumuna dokan biyomedikal kavramlar almaktadır. en güncel biyomedikal testlerle, yeni bir “ömür boyu paryalar sınıfı” (“geleceğin hastaları”) yaratmak artık mümkündür. gelişkin tıbbi testlerin kaçınılmaz bir şekilde endüstriyel bir karakter taşıdığı göz önüne alındığında, haftalarca süreye yayılabilecek bir zamanın geçmesini gerektirebilir: kendilerine dair ya ölüme ya beraate hükmedilmesini bekleyenlerin gözünde ıstırap verici bir gecikme. hatta pek çok insan, bu hükümle yüz yüze gelme, gelecekte kendisine ayrı bir muamele yapılmasına, daha da kötüsü, kendini kaderin insafına teslim etmesine yol açabilecek bir listeye dahil edilme korkusundan dolayı test yaptırmaktan kaçınmaktadır. yine tahmin edilebileceği şekilde, batıl inançlar ve tevekkül de, bazı AIDS’lilerin antiviral kemoterapiyi reddetmelerine ve genellikle “alternatif tıp” gurusunun yönlendiriciliğinde, kendi kendilerini iyileştirecek yöntemler aramalarına yol açmaktadır. oysa sıskalaşıp iyice zayıflamış bir bedeni iyileştirmek üzere makrobiyotik bir diyetin mucizelerinden medet ummak, AIDS tedavisinde, John Donne’ın çağındaki “bütüncül” tıbbi tedavi tercihi olan kendini hacamat ettirmekten medet ummaya eştir.