İnsanlar ev olmaz. Olamaz. Anca o evin şöminesine, ısınmak için atılan odun olurlar; yanarlar, aydınlatır ve ısıtırlar. Sonra başkaları gelir. Bu, sonu gelmez kısır bir döngüdür ve hayatın değişmez kuralıdır aynı zamanda. Kabullen ve yaşa bununla. Yaşamak zorundasın çünkü.