Stefan Zweig’in toplumun unutkanlığı ve bireyin içsel yalnızlığı üzerine dokunaklı bir anlatımıdır. Bir zamanlar parlayan bir kadının, yaşlanıp gözden düşmesiyle yaşadığı ruhsal çöküşü ve toplumun acımasızca onu unuluşunu gösterir. Ölümü, son bir direniş ve “beni unutmayın” çığlığıdır; ama hayatın hızlı…devamı