Havin Hazır (@havinnhzr)

Bir Ada Hikayesi 1- Fırat Suyu Kan Akıyor Baksana

Yaşar Kemal'in Bir Ada Hikâyesi üçlemesinin ilk romanıdır. Eser, Kurtuluş Savaşı sonrasında yaşanan mübadele sürecini ve bu süreçte göçe zorlanan insanların yaşadıkları travmaları konu edinir. Yazar, sade, yalın ve anlaşılır bir dil kullanarak göçün bireyler üzerindeki etkilerini başarılı bir şekilde…devamı

havinnhzr 2 weeks ago

The Walking Dead

Frank Darabont

292 Gönderi

Genel olarak diziyi beğendim. Hikâyesi oldukça akıcı ve izleyiciyi kolayca kendine bağlıyor. Özellikle ilk sezonlar dizinin en iyi dönemiydi. O belirsizlik, hayatta kalma mücadelesi ve her an bir şey olacak hissi yapımı gerçekten sürükleyici kılıyor. Ancak 9. sezondan itibaren tempo…devamı

havinnhzr 1 month ago

Yüksek Fırınlar

Fakir Baykurt

2 Gönderi

Kitap, 60’lı yıllarda Almanya’ya işçi olarak giden Türklerin hayatını anlatıyor. Özellikle Duisburg’daki çelik fabrikalarındaki yüksek fırınlarda çalışan Koca İbrahim’in hikâyesi üzerinden hem gurbetin hem de insanın kendi içinde yaşadığı çatışmanın derinliğini gösteriyor. İbrahim, köyden kalkıp “birkaç yıl çalışıp para biriktirir,…devamıKitap, 60’lı yıllarda Almanya’ya işçi olarak giden Türklerin hayatını anlatıyor. Özellikle Duisburg’daki çelik fabrikalarındaki yüksek fırınlarda çalışan Koca İbrahim’in hikâyesi üzerinden hem gurbetin hem de insanın kendi içinde yaşadığı çatışmanın derinliğini gösteriyor. İbrahim, köyden kalkıp “birkaç yıl çalışıp para biriktirir, traktör alır dönerim” hayaliyle Almanya’ya gitmiş bir adam. Ama yıllar geçtikçe bu hayal yavaş yavaş eriyor. Fabrikada inanılmaz ağır şartlarda, binlerce derece sıcaklığın karşısında demir eritiyor. Bedeni yoruluyor, ruhu daha da yoruluyor. Ev hayatı ise ayrı bir sorun. Üçüncü evliliğini yaptığı Elif’le arasında büyük bir uçurum var. Elif, Burdur’un yaylalarından, neredeyse çocuğu andıran yaşta, okuma yazması bile olmayan bir kadın. İbrahim ise kıskanç, namus anlayışı çok katı, sürekli erkek çocuk bekleyen ve bu yüzden de zaman zaman şiddete başvuran biri. Aralarındaki ilişki sevgiyle değil, geleneklerin baskısıyla yürüyor. Baykurt, bu iki insanın hikâyesini anlatırken aslında daha büyük bir resmi de çiziyor: Göçün insanı nasıl değiştirdiğini, köyden kopup yeni bir ülkeye gidince yaşanan yalnızlığı, kültür çatışmasını ve işçilerin içinde bulunduğu zor durumu. Yüksek fırınların o dev gibi, cehennemi andıran görüntüsü, İbrahim’in içindeki yangını çok iyi simgeliyor. Yazar, bunu abartmadan, sade ve gerçekçi bir dille anlatıyor. Kitabı okurken bazen İbrahim’e kızıyorsun, “biraz kendine gel” diyorsun; bazen de ona acıyorsun çünkü o da kendi içinde ezilmiş bir adam. Elif’e ise daha çok üzülüyorsun; o kadar çaresiz ve yalnız ki. Roman, sadece “gurbetçi işçilerin hayatı” diye özetlenemeyecek kadar katmanlı. Aile içi ilişkiler, namus anlayışı, sendikal bilinç eksikliği ve yabancılaşma gibi konuları da derinlemesine işliyor. Edebiyat açısından bakınca, Baykurt’un gücü tam da burada: Toplumsal gerçekleri, sıradan insanların diline ve duygularına yakın bir üslupla aktarabilmesi. Yüksek Fırınlar, hem köy romanından göç romanına geçişin güzel bir örneği hem de o dönemin Türkiye’sinden Almanya’sına uzanan bir ayna gibi. Kısacası, eğer göç, işçi hayatı ve geleneksel değerlerin modern dünyada nasıl sarsıldığını anlamak istiyorsan bu romanı mutlaka okumalısın.

havinnhzr 2 months ago

"Zaman zaman çatlarız İçimize ışık girsin diye" The walking dead

havinnhzr 2 months ago

Sevgili Arsız Ölüm

Latife Tekin

9 Gönderi

Okurken bağırmak, çığlık atmak isteyeceğiniz; kimi zaman ağlayıp kimi zaman öfkeden dişlerinizi sıkacağınız bir roman. İlk 50 sayfada ne olduğunu tam kavrayamasam da sonrasında akıp gidiyor. Sevgili Arsız Ölüm, Aktaş ailesinin; Atiye ve Huvat ile çocukları Halit, Mahmut, Seyit, Nuğber…devamı

havinnhzr 2 months ago

Bereketli Topraklar Üzerinde

Orhan Kemal

15 Gönderi

Orhan Kemal’in Bereketli Topraklar Üzerinde adlı romanı, toplumcu gerçekçi anlayışın önemli örneklerinden biridir. Eserde Sivas’ın bir köyünden Çukurova’ya çalışmak amacıyla göç eden İflahsızın Yusuf, Köse Hasan ve Pehlivan Ali’nin yaşadıkları anlatılmaktadır. Romanın yapısına bakıldığında olay örgüsü, köyden kente göçle başlar…devamı

havinnhzr 3 months ago

İçimizdeki Şeytan

Sabahattin Ali

18 Gönderi

Romanını okurken aslında insanın kendi hatalarını kabullenmek yerine onları başka bir şeye yüklemesinin ne kadar yaygın olduğunu düşündüm. Ömer karakteri sürekli “içimdeki şeytan” diyerek yaptıklarını açıklamaya çalışıyor ama bence asıl mesele onun kararsız ve zayıf bir karakter olması. Sabahattin Ali…devamı

havinnhzr 3 months ago

Prison Break

Paul Scheuring

307 Gönderi

Prison Break’i bitirdikten sonra şunu fark ettim: Dizi aslında sadece bir hapisten kaçış hikâyesi değil. Evet, Michael Scofield’ın planları ve zekâsı çok etkileyici ama bence asıl güçlü tarafı sistem eleştirisi. Çünkü Lincoln Burrows’un suçsuz yere idama mahkûm edilmesi bile başlı…devamı

havinnhzr 3 months ago

Kürk Mantolu Madonna

Sabahattin Ali

507 Gönderi

Beni derinden etkileyen ve uzun süre etkisinden çıkamayacağım bir roman oldu. Raif Efendi’nin dışarıdan silik görünen yaşamının arkasında böylesine yoğun bir aşk ve kırılganlık taşıması, karaktere karşı güçlü bir empati kurmamı sağladı. Maria Puder’in aşka olan inancını yitirmişken yeniden sevebildiğini…devamı

havinnhzr 3 months ago

Bir Sürgün

Yakup Kadri Karaosmanoğlu

2 Gönderi

Yakup Kadri Karaosmanoğlu’nun Bir Sürgün romanı, bireyin yalnızca mekânsal bir yer değiştirmesini değil; göçün, belleği parçalayan ve kimliği çözen derin bir içsel sürgüne dönüşmesini anlatır. Romanın merkezinde yer alan Doktor Hikmet, Osmanlı toplumunun baskıcı atmosferinden kaçarak Paris’e giden bir aydın…devamıYakup Kadri Karaosmanoğlu’nun Bir Sürgün romanı, bireyin yalnızca mekânsal bir yer değiştirmesini değil; göçün, belleği parçalayan ve kimliği çözen derin bir içsel sürgüne dönüşmesini anlatır. Romanın merkezinde yer alan Doktor Hikmet, Osmanlı toplumunun baskıcı atmosferinden kaçarak Paris’e giden bir aydın olarak, modern Türk aydınının yaşadığı göç, bellek ve kimlik bunalımının temsilidir. Romanın başında Doktor Hikmet’in İzmir’de yaşadığı sıkışmışlık, göçün temel nedenini oluşturur. İzmir’de bir kafede otururken bira şişesinin altındaki karıncaya bakıp “Ben de tıpkı bu karınca gibiyim, daracık bir hayat çemberi içinde dönüp duruyorum” demesi, onun yaşadığı hayatı kapalı ve tekdüze bir çember olarak gördüğünü ortaya koyar. Karıncanın bile bir gayesi olduğunu söyleyip kendisinin bundan mahrum olduğunu düşünmesi, karakterin yönsüzlük ve amaçsızlık duygusunu açığa çıkarır. Nitekim romanda “koşmak isteyip de koşamayan, bağırmak isteyip de bağıramayan” bir insan gibi tasvir edilmesi, onun göçten önce bile bir içsel tutsaklık içinde olduğunu gösterir. Bu nedenle Paris’e gidişi bir yolculuktan çok bir kaçış niteliği taşır. İzmir’in “Türkiye denilen zindanın dış ülkelere doğru aralık kalmış bir kapısı” olarak tanımlanması, bu göçün bireysel değil siyasal ve toplumsal bir sıkışmışlıktan kaynaklandığını gösterir. “Bütün Doktor Hikmetler” ifadesi, özgürlük arayan bütün aydınları kapsayan kolektif bir durumu işaret eder. Doktor Hikmet’in belleğinde Batı, özgürlüğün ve medeniyetin mekânıdır. Bu yüzden gemi Fransız sularına girdiğinde “uzun bir ayrılıktan sonra vatanına dönen bir gurbetzedenin sabırsız sevinci”ni yaşaması, Paris’i zihninde gerçek vatanın yerine koyduğunu gösterir. Ancak Paris’e ayak bastığı anda bu hayalî bellek kırılır. “Kendi yürüyüşünde umumi ahenge uymayan, yabancılığını ifşa eden bir şey bulması” ve giyimiyle halk arasında aykırı durduğunu fark etmesi, onun Batı’ya ait olmadığını açıkça ortaya koyar. Bu fark ediş, bellekte kurulan Batı imgesinin gerçekle çatıştığı andır. Paris’in onu daha ilk adımda yıldırması ve odasına kapanma isteği duyması, göçün artık bir özgürlük değil travma üretmeye başladığını gösterir. Göç ve bellekteki bu kırılma, kimlik alanında derin bir çözülmeye yol açar. Doktor Hikmet artık ne Osmanlı kimliğine bağlıdır ne de Batılı bir kimlik kurabilmiştir. Kendini “satranç tahtasında oynatılan bir piyon gibi” hissetmesi, iradesini yitirdiğini ve yönünü kaybettiğini gösterir. “Meğer asıl sürgün buymuş” sözü, romanın temel düşüncesini ortaya koyar: sürgün yalnızca vatandan uzaklaşmak değil, insanın kendi benliğinden kopmasıdır. Kimlik kaybı dil ve isim üzerinden de verilir. Kapıcının ona sürekli “mösyö” diye hitap etmesi karşısında kendisini iğreti bir isimle dolaşan bir serseri gibi hissetmesi, bireyin adının ve dilinin elinden alınmasının varoluşunu nasıl silikleştirdiğini gösterir. Kendi adıyla çağrılmamak, tanınmamak ve yerleşememek, onun kimliğini giderek siler. Paris’teki hayatı boyunca yaşadığı yoğun yabancılaşma, modern bireyin kalabalık içindeki yalnızlığını temsil eder. Büyük şehrin içinde kimseyi tanımayan ve kimsenin tanımadığı bir yabancıya dönüşmesi, onu adeta hayalete çevirir. Bu yalnızlık karşısında geçmiş belleğe, yani ana-baba şefkatine duyduğu özlem, belleğin bir sığınak işlevi gördüğünü ortaya koyar. Ancak bu sığınak da kalıcı değildir; çünkü geri dönüş artık mümkün değildir. Roman ilerledikçe “dünyanın ufuklarının daralması”, göçün sonunda ortaya çıkan varoluşsal kapanmayı simgeler. Paris’e sığamayan, Osmanlı’ya dönemeyen Doktor Hikmet, iki dünya arasında sıkışmış bir kimlik hâline gelir. Romanın sonunda hasta yatağında “kendimi babamın evine dönmüş gibi hissediyorum” demesi, belleğin en son sığınağının çocukluk ve aile olduğunu gösterir. Bu sahne, göçün bütün katmanlarını kapatan bir kapanış noktasıdır: birey, yabancı bir coğrafyada ölürken bile aidiyeti geçmişte arar. Bu durum, göçün bireyi yalnızlaştıran, belleğini parçalayan ve kimliğini çözen bir süreç olduğunu kesin biçimde ortaya koyar. Sonuç olarak Bir Sürgün, fiziksel bir yer değiştirme hikâyesinden çok, modern bireyin içsel sürgününü anlatır. Doktor Hikmet, İzmir’de sıkışmış, Paris’te yabancılaşmış ve sonunda kendi benliğinden kopmuş bir figürdür. Romanın temel düşüncesi, asıl sürgünün coğrafi değil, insanın kendi kimliğinden ve aidiyetinden kopması olduğu fikrinde düğümlenir.