Raf Yorumu: Tsugumo (@hanshiro)

"Acayip, bir sis içinde yürümek! Her çalı, her kaya yalnız başına, Hiçbir ağaç ötekini görmüyor. Herkes yalnız. Dostlarla dopdoluydu bana dünya, Hayat henüz aydınlıktı o zaman; Ama şimdi, sis çökerken Görünürde kimse yok. Hakikaten, hiç kimse bilge değil Eğer karanlığı…devamı"Acayip, bir sis içinde yürümek! Her çalı, her kaya yalnız başına, Hiçbir ağaç ötekini görmüyor. Herkes yalnız. Dostlarla dopdoluydu bana dünya, Hayat henüz aydınlıktı o zaman; Ama şimdi, sis çökerken Görünürde kimse yok. Hakikaten, hiç kimse bilge değil Eğer karanlığı tanımıyorsa Çaresizce ve sessizce kendini Başka herkesten ayıran. Acayip, bir sis içinde yürümek! Hayat yalnızlık demek. Hiçbir insan ötekini tanımaz, Herkes yalnız." (Sayfa 34) Hermann Hesse okumak nasıl bir duygu inanın tarif edemem ama o kadar çok keyif alıyorum ki.. Romanları, novellaları ve şiirleri ayrı birer lezzet. Ketebe Yayınları kendisinin 1897 ile 1962 yılları arasında yazdığı şiirlerinden bir derleme yapmış. "Ağaçlar" gibi yine kendi özgünlüğünü müthiş bir üslupla aktarmış. Hesse'yi çok seviyorum. Hala en sevdiğim yazardır. Sanırım bu hiç değişmeyecek..... Hoşuma giden bazı şiirler; "Bana hız veren, coşturan ne varsa Efsanevi gençlik çağından beri Uçucu ve rengarenk, darmadağın Zihnimi yoran, hulyalara salan, Bu sayfalarda gene göreceksin. Arzulanmış mı yoksa beyhude mi, Ciddi ciddi sorguya çekmeyelim Hoş karşıla şu eski şarkıları! Biz ki yaşlanmışız, bize mubahtır, Hem teselli verir geçmiş muhabbet, Binlerce misra ardında yeşeren Bir hayat, vaktiyle ne lezzetliydi. Bizden hesap sorulacaksa bir gün, Bu abesle niçin uğraştık diye, Daha kolay taşırız yükümüzü Bu gece havalanan pilotlardan, O zavallı ve kanlı ordulardan, Dünya beylerinden, büyüklerinden." (Sayfa 9) . . "Loşluğunda kuytuların Nice düşlerimde gördüm Ağaçlarını, mavi göklerini, Hoş kokularını, kuş seslerini. İşte geldin, bur'dasın Parıltınla süsünle Uzanmışsın ıpışıl Karşımda, mucizemsi. İşte ben, tanıyorsun, Nazla el ediyorsun, Her yanımda titreyiş Mübarek varlığından." (Sayfa 13) . . "Ateşli şimşekler çakar uzakta, Esrarlı ışıklar saçar yasemin Utangaç bir yıldız gibi Solgun, pırıldar saçında. Senin tılsımlı gücüne, Ağır, yıldızsız gücüne Adarız buseler, güller, Soluksuz, bungun geceyi. Buseler, mutsuz ve sönük, Verir vermez pişman eden Güller, meyus rakslarında Hazan yaprakları döken. Çiğ düşmeden geçen gece! Mutsuz ve gözyaşsız bir aşk! Üzerimizde bir iklim, Bizi korkutan, özleten." (Sayfa 21) . . "Sık sık uyandırdı beni bir düşünce: Şimdi bir gemi var soğuk gecede, Denizler arar, sahillere varır, Benim hasretiyle yanıp tutuştuğum. Şimdi bir kırmızı kuzey ışığı Kimseler görmeden yanar Hiçbir denizcinin bilmediği yerde. Aşk arayan güzel kolu Yabancı bir kadının Yastığa dayanır beyaz ve sıcak. Şimdi bana kaderi dost bir adam Uzak bir denizde sonunu bulur. Şimdi beni tanımaz olmuş annem Belki uykusunda ismimi anar." (Sayfa 24) . . "Karanlıkla, karatavuk ötüşüyle Geliyor vadiden yukarı gece. Kırlangıçlar dinlenmekte, uzun gün İyice yormuş kırlangıçları da. Pencereden çıkar tutuk tınısıyla, Kemanımın yumuşak nağmeleri. Anladın mı, güzel gece, bu şarkıyı - Bir zamanlar sana yazdığım şarkımı? Ormandan aşağı serin uğultu, Birden ürpererek gülüyor kalbim, Ve hafifçe ve dostça yüklenerek Yeniyor beni uyku, rüya ve gece." (Sayfa 26) . . "Sen mutluluğun peşinde koştukça, Mutlu olacak olgunlukta değilsin, İster senin olsa da her sevdiğin. Kaybolanın arkasından yandıkça, Hedef güttükçe durup dinlenmeden, Öğrenemezsin, ne demektir huzur. Ancak her istekten vazgeçtiğinde, Ne hedef ne arzu bildiğin zaman, Mutluluk adını anmaz olunca Sana varmaz olayların taşkını Ve gönlün sükûna erer." (Sayfa 39) . . "Kestane çiçekleri, koruda akşam, Ilık gece rüzgârında kadehlerimiz çınlar, Yapraklarda hilal, ormanda sessiz meclisimiz Karanlık göğe vurur şarabımızın ateşi. Biz gelgeç çiçekler ateş içindeyiz yaz boyu: İç beni yar! Nazlım, seni içeyim! Biz sevenler meşalelerimizle Katılırız yaz gecesi nağmesinin ritmine. Ey, baykuş sesi, gecenin kara kalbi, Sen, pervane, ışıldayan zakkumda, Yanar geçeriz, kardeşim, iç içe, Tanrılara mutlu kurbanlar oluruz. Ses ver, hayatın şarkısı ve ölümün, Kadehler çınlar, saatimiz tutuşur!" (Sayfa 50) . . "Tüm kitapları dünyanın Sana mutluluk getirmez, Ama gösterir gizliden İçine dönen yolu. Sana ne lazımsa or'da, Güneş, yıldızlar ve ay, Çünkü sorduğun ışığın Kaynağı içindedir. Onca zaman aradığın bilgelik, Kütüphaneler dolaşıp, Şimdi her yapraktan ışır - Çünkü artık senindir." (Sayfa 49) . . "Nasıl her çiçek solarsa ve her gençlik yer açarsa Yaşa, öyle çiçeklenir her hayat basamağı, Çiçeklenir her bilgelik, erdemlerin her biri Kendi zamanında ve bu sürgit devam edemez. Hayatın her seslenişinde yürek Hazır olmalı vedaya ve yeniden başlamaya, Cesaretle, kedersizce kendini Başka, yeni bağlara vermek için. Ve her başlayış bir sihir içerir, Bizi korur, hayatta destek olur. Neşeyle geçelim bir yerden birine, Hiçbirine takılmadan vatan gibi, Dünya ruhu bağlamaz, darlık vermez, Bir basamak yükseltir, ufuk açar. Hayatta çevreyi yuva edinmekte, Alışmakta gevşeme tehlikesi var; Kim ki yola, dolaşmaya hazırdır, O silkinir alışkanlık felcinden. Belki ölüm, saati geldiğinde Genç gönderir bizi yeni yerlere, Hiç bitmez hayatın bize çağrısı, Yani, kalp, veda et, sağlığa kavuş!" (Sayfa 60) . . "Her şey yalan ve delilik olsa da Ve hakikat hiç dile gelmez olsa, Gene de o dağ yüzüme bakadurur Yalçın ve tam ne olduğu bilinen. Geyik, karga, kırmızı gül, Deniz mavisi ve o renkli dünya: Topla kendini - o dağılıp karışır Ne biçimi ne bir adı olana. Topla kendini, kendi içine dön, Bakmayı öğren, okumayı öğren! Topla kendini hayal olur dünya. Topla kendini - varlık olur hayal." (Sayfa 70)