Raf Yorumu: dududey🫧 (@nitekimpossible)

Lise 5, psikolojik destek, kürtaj ve birkaç şey daha... Sena'yı kitap yorumlarından biliyorum yıllardır. Bu aşinalığa güvenerek kitabın konusunu bilmeden almıştım, ama yanlış yapmışım. Kitabın konusu aşk ve ihanete dair fakat benim hiç ilgimi çekmeyen bir tema. Bu, kitabı okurken…devamıLise 5, psikolojik destek, kürtaj ve birkaç şey daha... Sena'yı kitap yorumlarından biliyorum yıllardır. Bu aşinalığa güvenerek kitabın konusunu bilmeden almıştım, ama yanlış yapmışım. Kitabın konusu aşk ve ihanete dair fakat benim hiç ilgimi çekmeyen bir tema. Bu, kitabı okurken neden sıkıldığımın temel nedeni aslında. Kitabın anlatımına, bölüm başlıklarına, şarkılarına, tasarımına her şeyine özenilmiş olsa da mantıksız şeyler vardı Kitap karakterleri güya üniversiteli ama kitaptaki olaylarda lise 5 gibi bir atmosfer var. Dörtlü bir arkadaş grubu var bir kere bile 101 oynamadılar:d Sürekli birileri evinde parti veriyor ve klişeyi görün ki her partide bir kaos çıkıveriyor. Zaten bu insanlar neden aile evinde yaşıyorlar anlam veremedim, para desen o da var. Asel aldatılmış ve iftiraya uğramış evet çok zor şeyler yaşamış ama 1 sene gibi uzun bir sürede hiçbir şeyi aşamamış. Üzgünüm ama bana yaşadığı acı bir noktada sonra gereksiz geldi. Yazar, Asel'in sürekli "güçlü, yıkılmaz, zeki" olduğu vurgulamak istemiş ama Asel bariz şekilde kırılgan ve fevri bir karakter. Çok affedici biri gibi resmediliyor ama kinci biri. Evet bir karakter kırılgan ya da kindar olabilir ama bu özellikleri maskelemek lüzumsuz bir çaba. Aldatıldığı için bu şekilde sürünen bir insan ne gördüm ne duydum ne okudum. Kimse kendisine iftira atan ve kendisini zorbalayan insanlar varken bile isteye acı çekmeye aynı okula devam etmez. Ayrıca hangi üniversitede tüm sınıf bir olup bir kişiyi özel hayatındaki olaylar için zorbalamaya çalışıyor bilemedim; aksine kimse kimsenin umurunda değil, olsa bile birkaç dedikodudan öteye geçmez. Gördüğüm kadarıyla çoğu izlediğim dizi veya okuduğum kitaplarda psikolojik destek almanın beyhude olduğu, insanlara faydadan çok zarar verdiği öne sürülüyor. Bu kitapta da öyle. İnsanların psikolojik destek almaya çekindiği ve bundan büyük zararlar gördüğü bir ülkede bu algının dayatılmasından şahsen bıktım usandım. Evet doğru tedaviye ulaşmazsanız iyileşemezsiniz. Evet Türkiye'de iyileştirilmesi gereken çok şey var ancak sorun bilimde değil sistemdeki aksaklıklarda. Madem bu konulara değinmek istiyorsunuz buralara değinin biz de görelim. İlaç kullanmak ya da terapi almak bir hayat engeliymiş gibi yansıtıp bu aptalca klişeyi insanlara dayatmaktan vazgeçin artık. Kitaptaki bir diğer nokta da kürtaj meselesi. Bu konu için yazarımız nesnel olmaya çalışmışsa da batırmış maalesef. Kürtaj konuşulurken birkaç kez "bir bebeğin canını almak" söyleniyor. Bir kere söz konusu bir bebek (fetüs) değil embriyodur. Kürtaj da kadının bir hakkıdır. Asel'in dediği gibi bir erkek kürtajı bir kadına dayatamaz evet, ama aynı zamanda bu bir katliam gibi de yansıtılamaz. "Tecavüze de uğramış olsan doğuracaksın" diye kadınların hayatıyla oynayanların olduğu, bir başbakanın bile kendinde kadınların bedeni üzerinde söz hakkı bulduğu bir coğrafyada yapamazsın bunu. Velhasıl kelam okumayı düşünen varsa diye aklımda kalan birkaç eleştiriyi yazdım. Kitabın konusunu seven varsa muhtemelen kitabı da severek okur fakat ben yukarıda bahsettiğim nedenlerden ötürü beğenmedim.