Raf Yorumu: Bonnie (@bubblegum)

Monster, anlatım tekniği olarak doğrusal bir kronolojide değil, zaman sıçramaları ve farklı karakter perspektifleri üzerinden "Raşomon” tarzında bir anlatım sunar. Olaylar silsilesini her bir karakter üzerinden yeniden anlamlandırmaya itilen seyirci, klasik anlamda sunulan tek gerçeklik katmanına sahip filmlerin aksine gerçeklerin…devamıMonster, anlatım tekniği olarak doğrusal bir kronolojide değil, zaman sıçramaları ve farklı karakter perspektifleri üzerinden "Raşomon” tarzında bir anlatım sunar. Olaylar silsilesini her bir karakter üzerinden yeniden anlamlandırmaya itilen seyirci, klasik anlamda sunulan tek gerçeklik katmanına sahip filmlerin aksine gerçeklerin öznelleştiği bir anlatıyla muhattap olur. Film üç parçada incelendiğinde her kısım oldukça kısıtlı bir şekilde o karakterin dünyasından bakıyor. Onun görmediği, duymadığı hiçbir şeyi bilmiyoruz ve dolayısıyla tüm gerçekliğimiz ona göre inşaa ediliyor. Sonrasında diğer karakterlerle kesişimlerde olayın başka yüzlerine tanık oluyoruz. Bu kesişimlerdeki geçişler ve bunların kronolojik olarak nereye oturacağına işaret eden büyük ve küçük unsurlar var. Yangın, fırtına gibi güçlü motifler ana anlatıyı oturturken borazan sesleri de aynı anda ama farklı mekanlarda gerçekleşen olayları bağlantılandırır. Film bu anlamda hiçbir başlık koyma gereksinimi duymadan olayları izleyicinin zihninde sınıflandırabilmekte. Filmin mekanları bize anlatı açısından pek çok alt yapı sunuyor. Tren vagonu ve çevresinin terk edilmişliği, toplumdan uzaklaşmayı ve ayrı bir dünya kurmayı çağrıştırıyor. Ayrıca tünel ve vagonun altındaki geçit de Minato ve Yori’nin insanlardan izole olmasının veya yeniden doğma ritüellerinin güçlü bir sembolü. Mekanları da aynı olayları çözümlemeye yaptığımız gibi adım adım tanımamız bir diğer etkileyici nokta. Mesela Yori’nin evini en başta hep dışarıdan görmemiz, ancak onu anlamaya başladığımızda evin iç mekanlarına ve orada neler olduğuna tanık olmamız buna örnek verilebilir. Son olarak filmin asıl konusu olmasına rağmen incelikle olaylar arasına serilen ve göze sormayarak işlenen bir queer teması söz konusu. Minato nun tereddütlerinde, Yori'nin kabullenişinde son derece derin bir şekilde gördüğümüz "kendini arayış, çocukların yaşının küçük olmasının da getirileriyle ele alması zor bir konu olmasına rağmen başarıyla işlenmiş. Bu anlamda çoğu queer filmi gölgede bırakan Monster, kesinlikle izlenmesi ve üzerine tartışılması gereken bir film.