Martin Eden’ı okumak, birinin arabayı son sürat uçuruma doğru sürüşünü izlemek gibi, daha ilk sayfalardan ne olacağını hissettim ve içimde sanki bu gencecik çocuğun anne babasıymışım gibi bir şefkatle “Yapma etme evladım, bu yol yol değil” diye dizimi dövme isteğiyle…devamı