Raf Yorumu: ... (@prafheimas)

bir masal bu film melodisiyle, müşfik kenter'in sesiyle.. yetişkin olduğunda dönüp geçmişe bakan ve onun gözünden gören bir çocuk anlatıcısı vardır çünkü. büyüklerin çocuklara anlattığı iyi ve kötülerin birbiriyle mücadele ettiklerinden değil ama bu masal. bir çocuğun dünyasından iyinin kötünün…devamıbir masal bu film melodisiyle, müşfik kenter'in sesiyle.. yetişkin olduğunda dönüp geçmişe bakan ve onun gözünden gören bir çocuk anlatıcısı vardır çünkü. büyüklerin çocuklara anlattığı iyi ve kötülerin birbiriyle mücadele ettiklerinden değil ama bu masal. bir çocuğun dünyasından iyinin kötünün birbirine karışıp çok çok ötesine geçildiği bir anlatı. belki de bir çocuk yalnızca insan'ın ne olduğunu bilebilir tam da bu nedenle. herkesin herkese yardım ettiği sevgi gösterdiği bir dayanışma filmi mi? oysa kişiler hiç de kusursuz değil. kemal'in babası aylak, kumarbaz, içkici bir adam ve eve günlerce gelmediği oluyor. gelince hiçbir şey olmamış gibi baş köşeye kuruluyor. üstelik kemal'i çocuk işçi olarak çalıştırıyor, parasını elinden alıyor. yine de kemal onu sever, öyle bir nedeni de yoktur. belki babası bir kere öpmüştür sadece kendisini.. yine de ona bakışında ilgi şefkat vardır. insanın kendi içinden doğan bir kendiliğinden koşulsuz sevgidir bu belki. annesi de tartışmasına rağmen kabul etmiştir kocasını öylece. ve salt kötüdür diyemeyiz de adam için. o da konağın koruyup kollayıcılarından biridir. belki de onu bir yerde hoş görmemizin nedeni bencilliğinin çocuksu oluşudur yetişkin çıkarcılığından kötücüllüğünden ziyade. kemal'in çizmelere sahip olma arzusu.. başlı başına bir masal. çocukların mutluluğunun sırrı biraz da buradadır. lacan'ın bize sonradan açıkladığı bizim çoktan unuttuğumuz o hazzı yaşar onlar. bir şeye sahip olamayışın getirdiği sıkıntı, eksiklik, yetersizliği, onsuz olunmazlığı değil yani bizim gibi. bir gün ulaşmanın hayalini kurmak.. yalnızca o hayal ile hayata tutunmak, keyif almak bir arzusu olduğu için. kemal'in gözünde gerçeklik ile hayal/ umut iç içe geçer. gece yarısı kuyuya düşen ışık gibi.. kuyudan seyredilen yıldızlar gibi.. yaşar kemal'in yoksul köylü insanları ve çocukları nasıl ki umuda yaşama tutunmak için efsaneler yaratıyorsa kemal da çocuk ruhuyla kuyunun yıldızlarına ışığın büyüsüne tutunur. ikinci dünya savaşı.. istanbul. bir yanda başka konaklarda başka hayatlar elbette zenginlik içinde, lüks içinde. en iyi okullar, kolejler, yemeler içmeler, eğlenceler.. öte yanda yalın ayak kemal ve onun sıcacık sevgili dünyası. kim hırsızdır bu dünyada öyleyse? yoksulluğu yaratan mı aç karnını doyurmak için bir tane tavuk çalan mi? o da ayrı bir soru.