Raf Yorumu: ibra (@ibrakadarbra)

Bir otobiyografi kitabından alınan ve gerçekten yaşanmış olayları anlatan filmimiz, Brezilya'da 1971 yılında yani askeri diktatörlük zamanında, ünlü muhalif bir siyasetçi olan Rubens Pavia'nın gözaltına alınıp, kendisinden bir daha haber alınamamasına ve sonrasında yaşananlara odaklanıyor. Ülkemizin tarihine baktığımızda yabancı olmadığımız…devamıBir otobiyografi kitabından alınan ve gerçekten yaşanmış olayları anlatan filmimiz, Brezilya'da 1971 yılında yani askeri diktatörlük zamanında, ünlü muhalif bir siyasetçi olan Rubens Pavia'nın gözaltına alınıp, kendisinden bir daha haber alınamamasına ve sonrasında yaşananlara odaklanıyor. Ülkemizin tarihine baktığımızda yabancı olmadığımız kavramlara, askeri faşist darbelere, gözaltında yaşanan kayıplara (iki anlamda da) dikkat çekiyor. Film, bunu yaparken dikkat çekici ve can alıcı bir aile dramını dünyanın bir dönemindeki birbirinden farklı ülkelerinin acılarıyla çok başarılı bir şekilde harmanlıyor. Filmimiz, Rio De Janeiro şehrinde insanların plajda vakit geçirdiği bir anla açılıyor. İlerleyen dakikalarda beş çocuklu ailemizin en büyük kızının ve arkadaşlarının kimliklerinin kontrolü sırasında, polis tarafından sergilenen sert muamele durumun ciddiyetini anlamamızı sağlıyor. Aileyle beraber haberleri izlerken ülkenin karışık ve diken üstündeki durumunu görüyoruz. Derken ailemizin babası Rubens, sonrasında eşi Eunice, kızlarından biri gözaltına alınıyor. Önce kızları ve ardından anne serbest bırakılıyor ama baba serbest bırakıldı mı? Bu soru Eunice ile birlikte bize de bilinmezliğin korku ve gerilimini yaşatıyor. Bu andan itibaren Eunice'in eşini bulmak içjn verdiği dramatik ve kararlı mücadeleyi görüyoruz. Tabi ki ailemizi ekonomik zorluklar, gözetlenme ve psikoljik baskılar da bekliyor. Bu süreçte Eunice karakterimizin rejime karşı insanların hakkını savunan bir hukukçu ve aktiviste dönüşmesine tanıklık ediyoruz. Askeri rejim yıllar içinde sona eriyor ama, Eunice eşinin akıbeti konusunda net bir bilgiye ulaşamıyor. Öldü mü? Yaşıyor mu? Yoksa kayıp mı? Bu umut ile arada kalmışlık hissini ailemizin eski fotoğraflar ve videoları izledikleri anlarda biz de onlarla birlikte derinden hissediyoruz. En sonunda, Eunice ve iki çocuğununa ulaşan bir belge ile Rubens Pavia'nın akıbetini öğreniyoruz. Film, rejimin insanlara yaptığı kötü muamele ve işkenceyi doğrudan göstermiyor, bunu bize seslerle hissetiriyor ve anlatıyor. Bazen ailemizin yaşadığı güzel ve eğlenceli sahnelerle yüzümüzde gülümsemeler de beliriyor. Filmde yaşanan zaman atlamaları ile bir belgesel izliyormuşuz gibi hissettiriyor. Bu sayede rejimin, ülkenin ve ailemizin durumu ve geçirdiği değişiklikleri kavrayabiliyoruz. Filmdeki oyunculuklar özellikle Eunice karakterini oynayan oyuncu Fernanda Torres'in performansı dikkat çekiciydi. Ayrıca filmde kullanılan şarkılarda iyiydi. Bu şarkıların bazıları, askeri rejim tarafından hapse atılan ya da sürgüne gönderilen şarkıcılara aitmiş. İyi seyirler dilerim efenim 📽️