Raf Yorumu: Burak (@burakt0)

Spoiler içeriyor (Rewatch) Aşırı sıradan bir senaryo, herhangi bir yenilik eklenmiyor; direkt dünyayı yok etmek isteyen göksel bir varlık, öncesinde elçisini gönderiyor. Elçi daha sonra taraf değiştiriyor ve mutlu son. Evet, daha filmin 5. dakikasında 90. dakikayı öngörebiliyorsunuz. Böyle olmaması için de…devamı(Rewatch) Aşırı sıradan bir senaryo, herhangi bir yenilik eklenmiyor; direkt dünyayı yok etmek isteyen göksel bir varlık, öncesinde elçisini gönderiyor. Elçi daha sonra taraf değiştiriyor ve mutlu son. Evet, daha filmin 5. dakikasında 90. dakikayı öngörebiliyorsunuz. Böyle olmaması için de Doom’u geri getirmek istemişler, çok zeki ve yaratıcı bir çözüm, değil mi? Bir de Doom’un sörf tahtasını alma mevzusu var. Tamam, fan service falan güzel de, iyi işleyin bari. Filmde hiçbir karakterde motivasyon yok. Silver Surfer’ın Sue Storm için “sevdiğim kadına benziyorsun” benzetmesine ne gerek vardı mesela? Tamam, kurtardı çünkü içinde bir yerlerde vicdanı varmış der geçerdik biz. Zaten Silver Surfer karakterinin hikayesini biliyoruz; çok klasik ve değişiklik olsun diye bu klasik karaktere klişeler eklemenize gerek yoktu. Galactus kısmına geçecek olursak; film aslında Galactus’un dünyayı yok etmeye gelmesini konu alıyor ama Galactus ismini film boyunca sadece bir kez duyuyoruz. Sonda da görüyoruz ama neyi? Çünkü gördüğümüz şey Galactus değil. “Galactus” diyerek beklentiye sokup, bulut gibi bir şey göstermek... Açıklama olarak da o günün şartlarındaki CGI yetersiz denmiş. Hemen hemen herkesin bildiği The Lord of the Rings’ten Balrog’un görünümü fazlasıyla iyiydi. CGI konusunu bir kenara bırakıp başka bir sebep daha vermişler: Galactus’u çizgi romanlardaki gibi gösterirsek “Koca mor kasklı adam uzaydan gelince millet güler mi acaba?” diye düşünmüşler. Bu fikrin başında da filmin yönetmeni Tim Story var. Koca mor kasklı adamın gösterilmesi cidden komik olur muydu sorusunun cevabını zaten yeni filmde, The Fantastic Four: First Steps’te aldık. Komik olmaktan fazlasıyla uzak; hem korkutucu hem de cidden çizgi romanlardaki görkemli, kasvetli havasını hissettik. 2007 ve 2025 yapımlarını kıyaslamak olarak görmeyin bunu; o dönemde de Galactus’u olduğu gibi gösterselerdi fena durmazdı çünkü filmin bütçesi 130 milyon dolardı. Yani günümüzde en az 200 milyon eder bu. The Fantastic Four: First Steps’in bütçesi de yaklaşık 200 milyon dolardı. Demem o ki, fikirler çok kötüydü ve kendilerine verilen bütçeyi de iyi değerlendirememişler; çünkü Galactus hikâyesini işleyip karakterin kendisini göstermemek büyük bir vizyonsuzluktur. Neyse, film hâlâ kendini izletebiliyor; özellikle Silver Surfer ve Johnny’nin kovalamaca sahnesi hâlâ çok iyi ama fazlasıyla eksikleri olan bir film olduğunu da kabul edelim. 5,57/10