Raf Yorumu: Mehmet (@memoliiy)

İlk filme nazaran gerçekten vasat bir yapımdı. İlk filmi sinemada izlemiş ve beğenmiş birisi olarak bu kadar sığ bir şeyi kesinlikle beklemiyordum. Aksine, beklentim de bir hayli yüksekti ama bu filmi izlemek zaman kaybı maalesef. Özellikle oyunculuklar o kadar göz…devamıİlk filme nazaran gerçekten vasat bir yapımdı. İlk filmi sinemada izlemiş ve beğenmiş birisi olarak bu kadar sığ bir şeyi kesinlikle beklemiyordum. Aksine, beklentim de bir hayli yüksekti ama bu filmi izlemek zaman kaybı maalesef. Özellikle oyunculuklar o kadar göz tırmalıyor ki anlatamam. Yani gece vakti sokağa çıkıp beğenilen tiplere bakılarak mı cast seçimi yapılmış bilmiyorum ama hayatımda ilk defa, bir korku filminde başrolün korkmadığını gördüm. Yani başına birçok şey geliyor, onlarca eziyet yaşıyor ama insanın mimikleri bu kadar mı sakin, bakışları bu kadar mı düz ve yüzü böylesine mi rahat durur anlamıyorum. Hafif bir ekşiltme ve boş bir çığlık silsilesi dışında hiçbir şey yok. Hatta bazı sahnelerde çığlık sesinin önceden kayıt alınarak sahneye sonradan dahil edildiği o kadar belli ki... Yani gerçekten "yazık" dediğim bir durumdu. Diğer yandan, korku filmi diye geçse bile filme böyle bir sıfat yakıştırması yapmak için "filmden anlamamak" gerekiyor. Bıraktım korkmayı, 5-6 sahnede (belki daha fazla) kahkaha bile attık arkadaşlarla. Açıkçası komedi filmlerinde bile bu kadar gülen bir yapıya sahip değilim lakin "korku filminde" böyle bir durum olması ayrı bir ironi. Böyle bir eksikliği de geçtim, ama filmin 15. dakikasında çoktan senaryoyu yazıp filmi kafamda hem zihnen hem de sözlü olarak bitirdim ve bu da ayrı bir handikaptı bende. Bu kadar belirli bir senaryo yazmak da bir hayli zor olsa gerek, değil mi sayın yönetmen (!) Neyse, uzun uzun filmi gömmek için yorum yazmayacağım, (ki malzeme baya var) izlenmez diyip geçmek kafi. Amma iyi bir noktası var, o da şu: Ana konu ve verilmek istenen mesajı sevdim ben. Yani her yapılanın bir bedeli, her söylenenin bir anlamı var ve buna göre yargılanacağız konusunu vasat olarak işleseler dahi ben beğendim. Ama salt konuyu. İnsanda en azından empati duygusunu tetikliyor, pişmanlık hissediyorsunuz kendi yaşantınız için. Lakin korku kategorisinde yargılamadığım için bu yapımı, hem güldüren hem de empati yaptıran bir yapım olarak gayet başarılı buldum diyebilirim. Kısacası izlenmez...