Raf Yorumu: 🇹🇷 (@kaygiliyildiz)

BABAMA!!! Yokluğun ıstırabında aldığım nefesler, Çarpıyor hayata baktığım pencerelere, Hayallerim buğulu pencerelerde yoğunlaşan bir damla su. Akıp gidiyor yokluğa doğru insafsızca, Yokluğun içinde var olma savaşında İsmini yazıyor parmaklarım tüm buğulu camlara. Haydi harla yüreğimdeki yangını Nefeslerim çatlasın parçalasın tüm…devamıBABAMA!!! Yokluğun ıstırabında aldığım nefesler, Çarpıyor hayata baktığım pencerelere, Hayallerim buğulu pencerelerde yoğunlaşan bir damla su. Akıp gidiyor yokluğa doğru insafsızca, Yokluğun içinde var olma savaşında İsmini yazıyor parmaklarım tüm buğulu camlara. Haydi harla yüreğimdeki yangını Nefeslerim çatlasın parçalasın tüm buğulu camları Adının her bir harfine parmaklarım dokunsun Parçalanan cam kırıklarına. Gör şimdi camlar kırık, Pencereler camsız ve buğusuz Her parmağımda kandan mürekkepler damlar Hayata dair tüm beyaz sayfalara Her sayfasında birer damla bıraktım sana Dağılırken sayfalarda kanım Birden suretin belirir her yaprağında hayat kitabımın Yokluğun varlığında yaşadım seni yokluğa inat Celladın tekmeyi iskemleye vuruşunda buldum varlığını Boynumda ilmek sıkarken gırtlağımı, Seni gördüm, hoş bir nefes tadında Ruhumun çekilişini hissederken bedenimden, Gördüğüm sendin ruhumun yerine yerleşen. Şefkatine beyhude arayışlardayın şimdi Ellerini başımda hissettiğim her anımda. Gidişinle götürseydin, gelebilseydim, Bırakmasaydın sensiz beni dünya celladına. Yumulurken gözlerin fani dünyaya Amed ağlar, ben ağlarım, surlar ağlar Vaveyla koptu Dicle'nin kıyısından Giden varmış benim babam, Bir veda hüznü suretinde sirayet Selanı okursa imam bende işitmeye yok dirayet Dicle'den kopan vaveyla boğar ruhumu sualsiz Sen yoksun şimdi bak sensiz ben kimsesiz. İki metre beyaz elbise giydirdiler kefen dediler adına İki çivi dört tahta koydular bir tabuta Fanilikten ebede vaktiydi yol almaya Gökler sıkıştırıyor beni toprakla arasında Bu ne acı benzemez hiçbir ölüm sana Toprağına karışsam da örtülsem üstünde o mezarda Celladına bıraktın beni arkandan dünyada Buğulu gözlerim her dem yaşarmakta Sana gözyaşı akıtmayan gözlerden ne fayda Her temmuz gönlümün muhtadıdır matem, Bir temmuz günü gittin madem. Gitti dediler benim babam, Giden sen değildin ardından kalan ben. Yokluk içinde varlığını yaşıyorsam eğer Sensizliğin ızdırabında aldığım nefesler Ciğerlerime işler, akıl gider izan gider -Zekeriya Atayan