Raf Yorumu: Türker (@izledimgitti)

“Akrabalarımız Tanrı vergisidir. Çok şükür ki arkadaşlarımızı seçebiliriz.” Bu söz, filmin özünü yansıtan nitelikte bir giriş teşkil etmektedir. Rastlantısal bir mektupla başlayan, daha sonra ise samimi ve güçlü bir dostluğa dönüşen bu hikâye, içten bir arkadaşlık öyküsünü konu almaktadır. Kanaatimce…devamı“Akrabalarımız Tanrı vergisidir. Çok şükür ki arkadaşlarımızı seçebiliriz.” Bu söz, filmin özünü yansıtan nitelikte bir giriş teşkil etmektedir. Rastlantısal bir mektupla başlayan, daha sonra ise samimi ve güçlü bir dostluğa dönüşen bu hikâye, içten bir arkadaşlık öyküsünü konu almaktadır. Kanaatimce bu yapım, bir animasyon filminden çok daha fazlasıdır. Çünkü her yaş grubuna hitap edebilecek bir tarza sahip olmasının yanı sıra yarattığı duygu yoğunluğu izleyicide farklı hislerin uyanmasına vesile olmaktadır. Film, yönetmenin kendi hayatından esinlenilerek oluşturulmuştur. Gerçek bir öyküden hareketle kurgulanan senaryo, son derece başarılı ve yaratıcı bir yapıya sahiptir. Karamsar bir dünyada yaşayan Max ile, ona kıyasla daha iyimser olan ve “kahverengi dünyası” vurgusuyla betimlenen Mary’nin karşıtlıkları, ustaca kurgulanmıştır. İki karakterin dünyaları arasındaki küçük farklar dahi özgün ve yaratıcı bir biçimde seyirciye aktarılmaktadır. Her iki karakter de içine kapanık ve dış dünyaya kapılarını bütünüyle kapatmış, yalnız bireylerdir. Tesadüf eseri, Mary’nin gönderdiği mektup, kendi özelliklerini taşıyan birine ulaşır. Aralarında hem mesafe hem de ciddi bir yaş farkı bulunmasına rağmen, ortak noktaları şaşırtıcı derecede fazladır. Bununla birlikte Mary, Max’e kıyasla daha şanslıdır; çünkü arkadaşını daha erken yaşta bulmuştur. Max ise yıllardır aradığı bir bağı bulmanın mutluluğunu yaşamış ve hayatında yeni duygularla tanışmıştır. Her ilişkide olabileceği gibi, zaman zaman kırgınlıklar da yaşanır. Ancak bu kırgınlıkların ardından özlem duygusu ağır basar ve yeniden mektuplaşmaya devam ederler. Böylelikle mesafeye rağmen kalıcı bir dostluğun varlığı gözler önüne serilir. Yalnızca resmini gördüğünüz ve ilk mektuptan itibaren tüm hayatınızı yazışarak paylaştığınız bir arkadaş… Bu, farklı olduğu kadar gizemli ve merak uyandırıcı bir duygu olarak değerlendirilebilir. Filmin finali ise sözle ifade edilemeyecek kadar güçlüdür; yaşanması ve görülmesi gereken bir son niteliğindedir. Kısmen ipucu verilebilse de, izleme deneyiminin bütünlüğünü bozacak ayrıntılardan kaçınılmalıdır. Sonuç olarak, Mary and Max, farklı ve çarpıcı bir arkadaşlık hikâyesi sunmaktadır. Herkese tavsiye edilebilecek nitelikte bir yapımdır. İyi seyirler dilerim.