Raf Yorumu: Burak (@burakt0)

(Rewatch) Beni çok arada bırakan bir yapım bu; ilk izlediğimde de aynı etkiyi bırakmıştı. İyi mi kötü mü bilmiyorum ama ortalama bir film demek de istemiyorum. Part 1’de işlediği o politik taraf biraz geri plana atılmış ve beklediğimiz gibi, birçok…devamı(Rewatch) Beni çok arada bırakan bir yapım bu; ilk izlediğimde de aynı etkiyi bırakmıştı. İyi mi kötü mü bilmiyorum ama ortalama bir film demek de istemiyorum. Part 1’de işlediği o politik taraf biraz geri plana atılmış ve beklediğimiz gibi, birçok kişinin de istediği şekilde, aksiyon odaklı bir film olmuş The Hunger Games: Mockingjay – Part 2. Bunu pek sevemedim; aksiyonu çok iyi, ona bir lafım yok. Hatta biraz daha abartırsak, bu filmdeki yeraltı aksiyonu Aliens filminden daha iyiydi diyebilirim. Tabi yıl farkı var ama gerilim ve aksiyonu çok daha iyi hissettirdi. Politik tarafı tamamen bırakamıyor ama Part 1’deki “kimin iyi kimin kötü olduğu, hangi taraf gerçekten haklı” gizemini burada kırmışlar. Çünkü kimin kötü olduğu daha en baştan gözümüze sokuluyor. Tamam, Snow kötü ama burada filmin işlemeye çalışıp da bence başaramadığı bir şey daha var. “Özgürlük uğruna başlatılan şiddetli devrimler, bazen yeni bir diktatörlüğün tohumlarını da atabilir” gibi, ilk bakışta anlamsız gibi görünen ama aslında anlamlı bir mesaj vermeye çalışmış. Ne yazık ki bunu çok da başarılı bir şekilde işleyememiş. Sebebi ise aşırı tahmin edilebilir olmasıydı tabii. Bu seriden sonra pek parlayamasa da, Jo Willems bu filmde sinematografiyi arşa çıkarmış. Müzik ve ses tasarımı da filmle paralel; gerilimi ve aksiyonu destekleyecek şekilde yerinde kullanılmış. Yeraltı sahnelerinde tüyler ürpertici bir atmosfer yaratıyor, patlamalar ve aksiyon sahneleriyle birleşince tempoyu iyi ayarlıyor. Filmin genel olarak aksiyon ve teknik açıdan güçlü olduğu açık, ama politik ve dramatik mesajlarda biraz yüzeysel kalıyor. İzlerken heyecanlanıyor, bazı sahnelerde gerçekten nefesinizi tutuyorsunuz, ama bir noktadan sonra “tamam artık” dedirten tahmin edilebilirlik devreye giriyor. Bu arada Sam Claflin (Finnick), Aquaman rolü için yaratılmış; özellikle Catching Fire’da da bunu hissettirmişti. Yazmayı unutmuşum, buraya yazayım dedim. Geçmişte pedofili şakaları yapan James Gunn abimiz, ilerleyen zamanlarda belki iyi bir oyuncu seçimi yapar. İlk filmin incelemesinde yazdığım gibi, kitapla filmi ayrı tutuyorum. Filmi sevmeyenler, farklılıklar için de sevmemiş olabilir. Ki öyle azımsanacak seviyede değişiklik de yok; son iki filmde sinir edecek seviyede değişimler vardı. Spoiler gibi! Son olarak şu aşk üçgenine tekrar tekrar değinmek istiyorum. Lan bir şeyin suyunu da çıkartmayın, tamam farkındayız o zamanlar ergen tayfa Peeta mı Gale mi gibi saçma salak bir tartışma başlatıp duruyordu. Daha ilk filmden Peeta olacağı belliydi halbuki... Artık öyle bir seviyeye getirdiler ki Katniss karakterine “or*spu” diyecek vaziyete geldik. Neyse en azından ergen eğlendireceğiz diye filmi kötü yapmamışlar. 7,84/10