Raf Yorumu: Leyla (@leylaunur)

Gökten dört ceset düşmüş; birisi 1890’a, birisi 1941’e, birisi 2023’e, birisi de 2053’e. Dizi dört farklı zamanda aynı noktada, gözünden vurulmuş, çıplak, dövmeli ve isimsiz aynı cesedin bulunması ile aynı gizemi çözmeye çalışan farklı dedektiflerin hikayesini birleştiriyor. Sekiz bölüm boyunca,…devamıGökten dört ceset düşmüş; birisi 1890’a, birisi 1941’e, birisi 2023’e, birisi de 2053’e. Dizi dört farklı zamanda aynı noktada, gözünden vurulmuş, çıplak, dövmeli ve isimsiz aynı cesedin bulunması ile aynı gizemi çözmeye çalışan farklı dedektiflerin hikayesini birleştiriyor. Sekiz bölüm boyunca, merak unsuru ayakta tutuluyor; uzun diyaloglardan, bakışmalardan veya gereksiz duygusal oyalayıcılardan kaçınılıyor. Bu hızlı akış ve çizgi roman estetiğinden beslenen dörde bölünmüş ekranlar, sahne geçişleri, dizinin görsel ve kurgusal başarısını tescilliyor ve farklı dönemlerdeki karakterlere görünmez bir iş birliği yaptırması takdire şayan. Ancak bu teknik ustalık, dizinin en büyük kusurunu da beraberinde getiriyor: duygusal soğukluk. İzleyici, ne üzüntüye ne sevince ne de aşka nüfuz edebiliyor. Dizi, Netflix’in çokça eleştirilen bir tutumunu benimseyerek farklı ırk, din ve cinsel eğilimde karakterleri hikayeye dahil ediyor. Her ne kadar bu özellikler, politik doğruculuk adına katılmaktan ziyade hikayenin inşasında kullanılmış ve olay örgüsüne katkı sağlamış olsa da bir dedektifin hoş karşılanmadığı dönemde bastırılmış eşcinsel olması, diğerinin Yahudi karşıtlığının revaçta olduğu dönemde nefrete maruz kalması veya bir başkasının Müslüman Güney Asyalı kimliğiyle İslamofobi ortamında mücadele etmesi; tüm bunlar klişe sosyal mesajların nesnesi haline gelmesine engel olamıyor. Hikayenin ana aksını oluşturan "Sevildiğini bil" cümlesi de bu yüzeyselliğin bir yansıması. Sevgi maskesi ardına gizlenmiş, örtülü bir tehdit gibi duran cümle, "Daha iyi bir dünya için batsın bu dünya" demekten farksız bir felaket senaryosunu meşrulaştırmaya çalışıyor. Elbette, bir diziden mutlak bir kusursuzluk beklemek haksızlık olur. Burada da her dizide az çok bulunan mantık hataları mevcut yani eksileri söyleyince dizi kötüymüş gibi yanlış bir fikir oluşmaması için, çoğu zaman övmenin kısa, yermenin uzun sürdüğünü hatırlatıp dizinin genel notunun başarılı olduğunu belirteyim. Sonuçta, iyi bir hikaye fikri, genel hatlarıyla başarılı bir prodüksiyon ve iyi oyunculuklar, senaryodaki bazı boşluklara rağmen diziyi zaman kaybı olmaktan kurtarıyor. -L