Raf Yorumu: Seris_Comment (@seris

Yeraltı Dünyasının Soğuk Işıkları William Friedkin’in 1980 tarihli “Cruising” filmi, sinema tarihinin en tartışmalı yapımlarından biri. Al Pacino’nun başrolde olduğu film, New York’un karanlık, deri barlarıyla dolu eşcinsel yeraltı dünyasına giren bir polis memurunun hikâyesini anlatıyor. Polisiye türüne ait gibi…devamıYeraltı Dünyasının Soğuk Işıkları William Friedkin’in 1980 tarihli “Cruising” filmi, sinema tarihinin en tartışmalı yapımlarından biri. Al Pacino’nun başrolde olduğu film, New York’un karanlık, deri barlarıyla dolu eşcinsel yeraltı dünyasına giren bir polis memurunun hikâyesini anlatıyor. Polisiye türüne ait gibi görünse de film, aslında daha çok kimlik, arzu, korku ve toplumsal paranoyayı iç içe geçiren bir psikolojik gerilim. O dönemde LGBTQ+ topluluklarından büyük tepki çekmiş, çekimleri sırasında bile protestolarla karşılaşmış. Bugünse sinema tarihinde hem kült hem de tartışmalı bir dönüm noktası olarak görülüyor. Benim için “Cruising” biraz ikili bir his bırakıyor. Bir yandan Friedkin’in atmosfer kurma becerisi, 80’lerin karanlık New York gecelerini bu kadar yoğun ve klostrofobik şekilde perdeye taşıması çok etkileyici. O deri barlar, mavi ışıklar, tekinsiz bakışlar… Hepsi birer sinemasal aura yaratıyor. Al Pacino’nun karakterinin iç dünyasına yavaş yavaş gömülmesi, izleyiciye de bir “ben nereye sürükleniyorum?” hissi veriyor. Ama diğer yandan filmdeki eşcinsel temsillerinin tek boyutlu olması, tüm bu alt kültürün yalnızca “tehlikeli” ve “karanlık” bir atmosfer olarak sunulması bugünün gözünden bakınca oldukça sorunlu. LGBTQ+ bireyleri filmdeki gibi korkutucu ya da tehditkâr figürler değiller; aksine kendi içinde çeşitliliği, dayanışmayı ve özgün kültürleri barındıran bir topluluktan bahsediyoruz. Film, bir cinayet soruşturmasını anlatıyor gibi görünse de aslında kendi içinde cinsellik, erkeklik ve kimlik üzerine karanlık sorular soruyor. Finali bile seyirciyi net bir cevapla bırakmıyor; tam aksine daha çok kafanı kurcalıyor. Bence “Cruising”, sevilmese bile unutulamayacak bir film. O dönem Hollywood’un asla cesaret edemeyeceği bir dünyayı perdeye taşıyor. Kimi zaman tedirgin edici, kimi zaman büyüleyici ama kesinlikle sıradan değil. Özellikle festival ya da arthouse sinemasıyla ilgilenenler için bir tür “görülmesi gereken” yapım gibi.