Raf Yorumu: Mustafa Nakipoğlu (@mustafanakipss)

Martin Scorsese imzasını taşıyan Goodfellas (1990), Amerikan sinemasının en çarpıcı biyografik suç draması örneklerinden biri. Gerçek bir hikâyeye dayanan film, organize suç dünyasının ihtişamlı görünen yüzünün ardındaki çürümüş yapıyı gözler önüne seriyor. Baba tarafından İrlandalı, anne tarafından Sicilyalı olan Henry…devamıMartin Scorsese imzasını taşıyan Goodfellas (1990), Amerikan sinemasının en çarpıcı biyografik suç draması örneklerinden biri. Gerçek bir hikâyeye dayanan film, organize suç dünyasının ihtişamlı görünen yüzünün ardındaki çürümüş yapıyı gözler önüne seriyor. Baba tarafından İrlandalı, anne tarafından Sicilyalı olan Henry Hill (Ray Liotta), sıradan insanların sıkıcı yaşamından uzaklaşmak için çocukluğundan beri hayranlık duyduğu mafya dünyasına adım atar. Paulie Cicero (Paul Sorvino) ve James “Jimmy” Conway’in (Robert De Niro) verdiği küçük çaplı suç görevleriyle yeraltı dünyasına ısınan Henry, Jimmy aracılığıyla sosyopat karakteriyle öne çıkan Tommy DeVito (Joe Pesci) ile tanışır. Bu tanışma, onun suç dünyasında hızla yükselmesinin de başlangıcı olur. Henry, sunduğu lüks yaşamla etkilediği Karen (Lorraine Bracco) ile evlenerek, hem kişisel hem de ailevi sorumluluklar üstlenmeye başlar. Ancak bu dünya; sadakatten çok ihanete, saygıdan çok korkuya, başarıdan çok yıkıma dayanmaktadır. En küçük bir hatanın ölümle sonuçlandığı bu ortamda Henry, zamanla hem etrafındaki insanların ikiyüzlülüğüne hem de kendi içindeki çöküşe tanık olur. Güvendiği dostlar birer birer düşmana dönüşürken, yıllarca elde etmeye çalıştığı saygınlığı ve itibarını geride bırakmak zorunda kalır. Yaklaşık 25 yıllık bir zaman dilimini kapsayan Goodfellas, 2 saat 20 dakikalık süresi boyunca yalnızca izleyiciyi ekran başına kilitlemekle kalmıyor; aynı zamanda 1950’lerden 1980’lere uzanan Amerika sokaklarında bir zaman yolculuğuna çıkarıyor. The Godfather ile birlikte sinema tarihinin en iyi mafya filmleri arasında anılan yapım, Godfather'ın aksine mafyanın tepe noktasındaki Sicilyalıları değil; sistemin en alt basamaklarında yer alan, ölümleri önemsenmeyen ve asla yükselemeyen İrlandalıların gözünden suç dünyasını anlatıyor. Filmde Joe Pesci'nin unutulmaz repliği, bu karanlık dünyanın ne kadar kırılgan ve öngörülemez olduğunu özetler nitelikte: “I’m funny how? Like a clown? Do I amuse you?” ("Komik miyim yani? Palyaço muyum? Seni eğlendiriyor muyum?")