Raf Yorumu: Seris_Comment (@seris

The History of Sound Sessizliğin Hikâyesi Bir zamanlar birileri erkekleri sevdi, birileri kadınları… Bu film tam olarak bu evrensel duygudan yola çıkarak, bir seks hikâyesinden çok daha fazlasını anlatıyor. Festivalde izlediğim en çarpıcı aşk hikâyelerinden biri olduğunu rahatlıkla söyleyebilirim. Yönetmen…devamıThe History of Sound Sessizliğin Hikâyesi Bir zamanlar birileri erkekleri sevdi, birileri kadınları… Bu film tam olarak bu evrensel duygudan yola çıkarak, bir seks hikâyesinden çok daha fazlasını anlatıyor. Festivalde izlediğim en çarpıcı aşk hikâyelerinden biri olduğunu rahatlıkla söyleyebilirim. Yönetmen Oliver Hermanus, hikâyeyi klasik dönemsel anlatı kalıplarına sıkıştırmak yerine ses, müzik ve atmosfer aracılığıyla içsel bir dünyaya taşıyor. İngiltere’nin iklimsel değişikliklerini, dönemin ruhunu ve karakterlerin içsel çalkantılarını müzikle harmanlama biçimi gerçekten çok etkileyici. Filmdeki metin-müzik anlayışı sadece dönemi resmetmekle kalmıyor, karakterlerin ruh hâlini seyirciye hissettiren bir araç hâline geliyor. Oyunculuklara gelince… Josh O’Connor her zamanki gibi derinlikli bir performans sergiliyor. Karakterine kattığı kırılganlık ve sessiz tutkuyla hikâyenin merkezine duygusal bir ağırlık yerleştiriyor. Karşısında yer alan Paul Mescal ise doğal oyunculuğuyla karakterin içindeki çelişkileri ve arzularını incelikle yansıtıyor. İki oyuncunun kimyası oldukça yüksek; aralarındaki o sessiz gerilim, bakışlarla kurulan iletişim ve yavaş yavaş inşa edilen duygusal bağ filmi taşıyan en önemli unsurlardan biri hâline geliyor. Belki film genel anlamda “ortalama” olarak değerlendirilebilir; queer sinemasına dair bazı detaylar yüzeyde kalmış olabilir. Fakat aşkın, korkunun, savaşın gölgesindeki yalnızlığın ve sesli hikâyelerin iç içe geçtiği bu dünyada o şarkıları duymak, karakterlerin birbirine yaklaşmasını hissetmek beni fazlasıyla duygulandırdı. Eşcinsellik temasının ötesinde evrensel bir sevgi, özlem ve bağ hikâyesi anlatması da filmi özel kılıyor. Son sahnelerde yankılanan melodiler, film bittiğinde bile zihnimde yankılanmaya devam etti. Bu yönüyle The History of Sound, sessiz ama derinden dokunan, dönem atmosferiyle aşkı harmanlayan bir film olarak hafızama kazındı.