Raf Yorumu: aykutbariscelik (@aykutbariscelik)

BİR BANKTA OTURAN ŞAİRİN KENDİSİ Be Zeynep... Geçenin köründe ben o mermer merdivende sarhoşum, Elimde tar, Ama fikrimde de hep aşk şiirleri var. Be Zeynep... Sen bu cama çıkana kadar, Bağıracağım boğazım yırtılınca... Elbet belki bir kaldırım taşı benim yastığımdır.…devamıBİR BANKTA OTURAN ŞAİRİN KENDİSİ Be Zeynep... Geçenin köründe ben o mermer merdivende sarhoşum, Elimde tar, Ama fikrimde de hep aşk şiirleri var. Be Zeynep... Sen bu cama çıkana kadar, Bağıracağım boğazım yırtılınca... Elbet belki bir kaldırım taşı benim yastığımdır. Be Zeynep... Senin gözlerinde deliyim, Ama biliyor musun ki ben orada yıkanıyorum, O haykırdığım Tebriz sokakları benim şarabım... Be Zeynep... Kapından geçtim diye niye bakmadın? Perdelerin senin teninde, Sanki az evvel oradan geçmedin be... Be Zeynep... Vallah billah Zeynep... Ekmek, musaf çarpsın ki Zeynep, Ölümü gör ki Zeynep... Be Zeynep... Bu soğuk havalarda Kerbela'yı yaşarım. Gülüşünü ver de bana, Okları salma üzerime gözyaşlarınla... Be Zeynep... Vallah billah Zeynep... Allah beni vursun ki, Tamda kirpiklerim beyazlaşmış. Be Zeynep... Şu sokakların soğuğundan aldım mürekkebi, Ve sanki dudaklarının sıcağı vardı ama, Şiirlerim daha hatta henüz bitmedi. Be Zeynep... Yav Zeynep... Az ötedeki antika sokaklarda, Senin sesinden eserler... Be Zeynep... Bak ölmedim daha, Ve gözlerin istiyor beni şuanda, Kalbimle izledim ta ki sen ve ben bambaşka diyarlarda... Be Zeynep... Saçlarım benden yaşlı, Kalbim zikredince seni, Aklı melaykemi kaybettim... Be Zeynep... Sen diye bu yaşamak var, Bu nefes var, Bu can ki ne can var... Be Zeynep... Satırları dökünce gündüz ve gece, Bak şuan konuşmasam bile, Kendimi kandıramam mezar yanındaki sokak lambalarında... Be Zeynep... Can Zeynep, Yürek Zeynep, Sessizliğimin sesi ve haykırışı Zeynep... Be Zeynep... Şimdi perdenin arkasından bakıyorsun, İçin gidiyor nefes alıyorsun, Ki sen Zeynep her güzel şeyin tek anlamı... Be Zeynep... Allah şahidimdir Zeynep... Öyle unutuldum ki şehirde Zeynep, Bir gece yarısında ulu orta çıkan aydınlığım ben... Be Zeynep... Sen canın kıpkırmızı kızışırken, Aklımdaki kelimeler yetişemez satırlara dökülürken, Hadi bir çay iç benim şerefimden... Be Zeynep... Şimdi ben geldim yastığının bir ucuna... Derinden göğsünü tut ve nefesini al, Kalbinle ve kalbimle bak ben yanındayım... AYKUT BARIŞ ÇELİK