Raf Yorumu: theglitchh (@theglitchh)

Normal bir hikaye toplumun hatta aşkın iç yüzünü anlatan.Otoriter babasına baş kaldıran bir oğulun farklı yaşama isteğini anlatan. Bugünün genç insanlarının inançsızlıktan, materyalizmden, gereksiz kendini beğenmiş likten ötürü mahvolduklarından; gençleri dinden ve sorum luluklarından soğuttuğu için amatör tiyatro oyunlarının ya…devamıNormal bir hikaye toplumun hatta aşkın iç yüzünü anlatan.Otoriter babasına baş kaldıran bir oğulun farklı yaşama isteğini anlatan. Bugünün genç insanlarının inançsızlıktan, materyalizmden, gereksiz kendini beğenmiş likten ötürü mahvolduklarından; gençleri dinden ve sorum luluklarından soğuttuğu için amatör tiyatro oyunlarının ya saklanması gerektiğinden söz açmaya başladı.(s.2) Oysa beni anlamalarını o kadar isterdim ki! Bütün bunlara rağmen babamı ve kız kardeşimi severim. Onlara her konuda danışma huyum çocukluğumdan beri içime işlemiş durumda. Bu huyum içimde öyle sağlam bir yer edinmiş ki günün birinde ondan kurtulabileceğimden şüpheliyim. İster haklı olayım ister suçlu, onları kederlendirmekten sürekli korkarım. Şimdi de babamın bir deri bir kemik kalmış boynu heyecandan kızardığı için felç geçirmesinden korkuyorum.(s.4) Bu hayattaki bütün kötülükler bana kalırsa aylaklıktan, can sıkıntısından, manevi boşluktan geliyor.(s.45) Yazık! Canlı varlıkların işleri ve düşünceleri, çektikleri acılar kadar önemli olmaktan çok uzak!(s.61) Hayatımın güçleştiği, onu yönetebilme yeteneğini tamamen kaybettiğim düşüncesi özellikle canımı sıkıyordu. Hayatım sanki bir sıcak hava ba lonu gibi Tanrı bilir nereye götürüyordu beni. Nasıl yiyecek bulabileceğimi, nasıl yaşayacağımı düşünmüyordum artık. Açıkçası ne düşündüğümü de hatırlamıyordum.(s. Hangi yoksullukmuş o! Elbette, bu bir ihtiyaç hali ama ihtiyaçtan ihtiyaca fark var hanımefendi. Eğer bir in san hapishanede yatarsa ya da körse, ayakları yoksa işte o zaman bu yoksulluktur. Tanrı kimseye göstermesin. Ama eğer hürse, aklı başındaysa; gözleri ve elleri, kuvveti, Tanrısı varsa daha ne ister ki? Bu şımarıklıktır hanımefendi, cahil liktir ama yoksulluk değildir (s.78) Pislikten, küçük çıkarlardan bıkan, isyan eden, aşağılanan, öfkelenen herkes huzuru ve tatmini ancak güzel olanda bulabilir.(s.85) Sevmek ve sevilmek ne devasa bir mutluluk! Bu yüksek kuleden kayıp düşmeye başladığını hissetmek ise ne korkunç!(s.87) Aynı şekilde bu altmış bin kişi de nesiller boyunca haki kat, merhamet ve özgürlük hakkında okuyup dinlerler ama yine de ölene kadar sabah akşam yalan söyler, birbirlerine eziyet ederler. Özgürlükten ise düşmanlarıymış gibi korkar, nefret ederler.(s.97) Çalışmayan, üzüntü çekmeyen insan göklerin krallığına erişemez. Karnı tok olanlara, güçlülere, zenginlere, tefecilere eyvahlar olsun! Onlar göklerin krallığını göremeyecekler. (s.101) Hiçbir şey iz bırakmadan geçmiyor, buna inanıyorum. Attığımız her küçük adım bugünkü ve gelecekteki hayatınuz için bir önem taşımakta.(s.109)