Raf Yorumu: bi (@velaris)

Bugüne kadar izlediğim en iyi intikam dizilerinden biriydi. Dizide gram romantizm yok bu arada. Hepsi ahjinin oyunları. Küçüklüğünden itibaren sevgi görmemiş, saygı duyulmamış, şiddete maruz kalmış bir kadının hikâyesini izliyoruz. Bir noktada zihninde bir şeyler dank ediyor ve insanların zaaflarını…devamıBugüne kadar izlediğim en iyi intikam dizilerinden biriydi. Dizide gram romantizm yok bu arada. Hepsi ahjinin oyunları. Küçüklüğünden itibaren sevgi görmemiş, saygı duyulmamış, şiddete maruz kalmış bir kadının hikâyesini izliyoruz. Bir noktada zihninde bir şeyler dank ediyor ve insanların zaaflarını kullanmayı öğreniyor. Buradan baktığımızda, içindeki öfkeyi dışa vururken narsistik bir yaklaşım sergilediğini görüyoruz. İnsan, içinde bulunduğu durumu yaşarken çoğu zaman dışarıdan göründüğü kadar net fark edemiyor. Üvey kardeşi onun ilk kurbanı oluyor ve bu durum yıllarca devam ediyor. Spoiler vermek istemiyorum ama dizide dönen olayların korkunç olduğu kesin. Oyuncuları ayrıca tebrik etmek gerekir; özellikle de bu narsistik ve psikiyatrik karakteri canlandıran başrol oyuncusunu. Onu daha önce hep “tatlı kız” rolleriyle izlemiştik. Bu kez bambaşka bir karakteri oldukça başarılı canlandırmış. Bildiğim kadarıyla webtoondan farklı bir son yazılmış ve final gerçekten vurucuydu. Senaristi de ayrıca kutlamak lazım. Hikâyeyi ince ince işlemiş; bu kadına empati duyulabilecek küçük alanlar bırakarak izleyiciyi ikiye bölüyor. Aslında izleyiciyi bilinçli biçimde manipüle ediyor ve bunu yapmak herkesin harcı değil. “Nasıl oldu da kimse bu durumu fark etmedi?” sorusu da burada anlam kazanıyor; çünkü karakterin gerçek hayatta da ne kadar iyi bir rol yaptığını görüyoruz. Mimikleri, konuşmaları, ağzından çıkan her cümle sahte ve yalan. Kurbanlarını kandırmak için sivri zekâsına ve soğukkanlılığına yaslanan bir kurmaca izliyoruz. Hayatınıza asla almak istemeyeceğiniz türden bir karakter; onunla zaman geçiren herkes yavaş yavaş rüzgârına kapılıyor, gerçeklik algısını yitirip alışkanlığa teslim oluyor. Narsistik kişilik özelliklerine, yoğun sahtecilik ve manipülasyon da eklenince antisosyal kişilik bozukluğu tablosu belirginleşiyor. Bu tip insanlar kimseyi gerçekten düşünmez; tek istedikleri kontrol etmektir. Ah-jin karakterinde gördüğümüz asıl psikolojik rahatsızlık da bu. Potansiyel olarak ne kadar tehlikeli olabileceklerini aklınızın bir köşesinde tutmak gerekir. Final bölümüne gelirsek; oldukça gerçekçi bir yol izlenmiş. “İyiler hep mutlu yaşar, kötüler mutlaka cezasını çeker” klişesinden uzak, daha gri bir final var. Her şey bitmiş gibi ama bir yandan da kurtulmuş hissi bırakıyor. Normalde dizilerin uzatılmasından yana değilim ama bu hikâye 2. sezonu hak ediyor. Ah-jin’e tam olarak ne olduğunu görmeyi gerçekten isterim.