Raf Yorumu: aykutbariscelik (@aykutbariscelik)

İzlemenizi şiddetle önerebileceğim bir film. Yaşlanma özürlü Aamir Khan abimiz bu sefer Laal Singh Chaddha rolünde. Yazıma rolüyle devam edeyim. Psikologların anladığı bir farkındalıkta olan Laal abimiz çocukken okula zeka geriliği yaşıyor diye önyargıyla alınmıyor. Şimdi aklıma otizm geldi ama…devamıİzlemenizi şiddetle önerebileceğim bir film. Yaşlanma özürlü Aamir Khan abimiz bu sefer Laal Singh Chaddha rolünde. Yazıma rolüyle devam edeyim. Psikologların anladığı bir farkındalıkta olan Laal abimiz çocukken okula zeka geriliği yaşıyor diye önyargıyla alınmıyor. Şimdi aklıma otizm geldi ama otizm değildi galiba. Neyse psikolojiden pek anlamıyorum. Laal Singh abimiz çocukken ayağına bacağından itibaren destek kurularak yürüyebiliyor. Babası da gurbet elde olduğu için annesi ve anneannesiyle birlikte kalıyor. Bir rahibe götürüyorlar yüksek zekalı çocukların okuduğu okulun müdürü diye. Müdür ilk başta istemiyor ama Laal Singh abimizin annesi müdürün eşiyle sıkıntıları olduğunu vs. duymuş ve evdeki işlerine yardım etme teklifini sunuyor ve müdür mecburiyetten kabul ediyor. Peder ama annesinin Laal Singh abimize sürekli destekte bulunmasını istiyor çünkü ileri zekalı bir çocuk ve ilgi görmezse sıkıntı olur. Laal Singh abimiz çocukken yeni başladığı okulda daha bismillah akran zorbalığı görüyor ta üniversite dönemlerine kadar. Laal Singh ilkokulda kendisine destek olan kızla tanışıp arkadaş oluyor. Laal Singh'in babası yok, bu kızında babası annesine işkence yapıyor. Aslında burada bir mesaj ve benzerlik var. Herkes birbirinin kaderidir mutlaka. Anlatıma devam etmeden evvel peygamberimizin bir sözünü paylaşmak istiyorum. Peygamberimiz diyor ki: "Bugün karşılaştığın insan yarın bir gün kaderin olabilir". Bu kötü insan da olabilir iyi de. Laal Singh, çocukluğundan beri bu kıza sürekli evlenme teklifi ediyor ama çocukken babasının annesine yaptığı zulümden dolayı bir yandan çocukta olduğu için bir travma kalıyor. Laal Singh, üniversiteyi de bu kızla beraber okuyor ama bu kız birazda annesinin eşinden yıllarca görmediği şeyleri başka insanlarda annesinin yerine bulmaya çalışıyor kız. Laal Singh üniversiteden mezun olduğu zaman çocukluk aşkını göremiyor. Denk geldiklerinde de kız manken olduğunu ve filmlerde oynamak için birisiyle anlaştığını söylüyor gizli kapaklı bir şekilde Laal Singh utanmasın diye. Kısaca ifadem yanlışsa özür dilerim. Biraz kısa keseceğim çünkü her izleyen başka bir şekilde anlar diye. Laal Singh abimiz askerliğe çağırılıyor. Burada da kaderin de var işte askeri araçta da kimse yanına istemiyor ama dedesinin külot, atlet yani kısaca iç çamaşırı üreticisi olduğunu sürekli havalı havalı anlatan Bala ile tanışıyor. Bu Bala ile can ciğer kuzu sarması oluyorlar. Bala buna askerden sonra beraber iç çamaşırı firması açma teklifi öneriyor. Bala şehit oluyor ve arkadaşına verdiği sözü askerden sonra geliştiriyor. Bu filmde benim gözüme çarpan temel birkaç şey var: 1) Ayakkabı 2) Çamaşır 3) Zaman 4) Sabır 5) Dostluk 6) Tren 7) Uçak Daha da var da yukarı da yazdıklarıma "ne alâka?" diyebilirsiniz. Onu da filmi izleyince dikkat etmenizi öneririm.