Raf Yorumu: bi (@velaris)

@waryog abimle çok keyifli vakit geçirdik. Benimle bu filmi izlediği için kendisine minnettarım. Hayatımda karşılaştığım, şahsına münhasır, pek kıymetli ve gerçekten mükemmel bir insandır benim gözümde. Film, dostluğu merkezine almakla kalmayıp 1950’lerde yaşanan nükleer felaketlerin korkunçluğunu da eleştiriyor. “Silah öldürür”,…devamı@waryog abimle çok keyifli vakit geçirdik. Benimle bu filmi izlediği için kendisine minnettarım. Hayatımda karşılaştığım, şahsına münhasır, pek kıymetli ve gerçekten mükemmel bir insandır benim gözümde. Film, dostluğu merkezine almakla kalmayıp 1950’lerde yaşanan nükleer felaketlerin korkunçluğunu da eleştiriyor. “Silah öldürür”, “Unutma, olmak istediğin şeye kendin karar verirsin” gibi sloganlarla filmin mesajı süreklilik kazanıyor. Bunun temel nedeni, canavar olarak görülen dev makinemizin aslında ne yapması gerektiğini bilmeyen, meraklı ve iyi niyetli biri olmasıdır. Tanıştığı sevimli oğlan sayesinde insanlığı yavaş yavaş öğrenir ve zaman zaman büyük fedakârlıklar yaparak bunu herkese kanıtlar. Film bir roman uyarlaması olmasına rağmen, sevgili yönetmen yaşadığı trajedi nedeniyle birçok sahneyi yeniden kurgulamıştır. Yapımdan bir yıl önce kız kardeşinin eşi tarafından silahla öldürülmesi, yönetmeni ağır bir depresyona sürükler ve film bu ruh hâline göre şekillenir. İlginçtir ki uyarlanan romanda da benzer bir trajedi yer alır; yazar, eşinin intiharının ardından çocuklara teselli olması amacıyla bu eseri kaleme almıştır. Böylesine acı dramları bünyesinde barındıran bu kült animasyonun, döneminde iyi bir gişe başarısı elde edememesi bana hâlâ şaşırtıcı geliyor. Zaten bu film yüzünden yönetmen, Disney’den kovulur; 50 milyon dolar harcayıp yalnızca 30 milyon dolar kazanması şirket açısından zarardır, bu noktada haksız da sayılmazlar. Ancak yönetmenin diğer filmleri de oldukça eğlenceli, hayal gücü yüksek ve güçlü diyaloglara sahip yapımlardır. Hikâye ilk bakışta sıradan bir olay örgüsüne sahipmiş gibi görünse de E.T. filmin tersi bir yol izler. Esas olarak bağların önemini, savaşın anlamsızlığını, sevginin değerini vurgular ve “iyi olmanın” varoluşsal özünü sorgulatır. Ve benim için bu yapım filmdir.