Raf Yorumu: Sinefil_notbook (@sinefil

Spoiler içeriyor Merhaba Rafkolikler 📍 Son zamalarda izlediğim filmlerde mi tuhaflık var yoksa bende mi bilmiyorum ama yorumlarken ayrı bir acayip hissediyorum. Muhtemelen ara verdiğim için öyle hissediyor olabilirim de. Şuana kadar bu filmi erteliyorsanız hayatınızda kendinize yaptığınız kötülüklerden sadece biri bence.…devamıMerhaba Rafkolikler 📍 Son zamalarda izlediğim filmlerde mi tuhaflık var yoksa bende mi bilmiyorum ama yorumlarken ayrı bir acayip hissediyorum. Muhtemelen ara verdiğim için öyle hissediyor olabilirim de. Şuana kadar bu filmi erteliyorsanız hayatınızda kendinize yaptığınız kötülüklerden sadece biri bence. Filmin ana teması dört farklı karakteri ve kamera açısı. Tabii bunun yanında film, mevsimleri baz alarak insan hayatının sönüşünü anlatmışlar (yaz: alışmadan bırak aksi halde çok gecikirsin, ilkbahar: tehlikedesin, fırtınadan önce vaveyla dönemi, kış: kışın karanlık erken çökerde uykun geldi sanırsın, ya uyanamazsan?) Sara Goldfarb, eşinin ölümünden sonra zararlı bir alışkanlık bağımlısı olan oğluna yardımcı olmak istese bile oğlu buna pek gönüllü değildir. Sara yalnızlığını tv izleyerek doldurmaya çalışan bir kadın fakat bir gün en sevdiği programdan bir telefon alır, programa çıkmak için seçilmiştir. Sara'nın gençken oğlunun mezuniyetinde giydiği bir kırmızı elbise vardır ancak yaşlılığın ve tembelliğin getirdiği kilolar bu elbiseyi giymeye pek müsait değildir. Harry, aslına bakarsanız görmezden geldiği şey gerçekler ve bunun için bağımlılığı her seferinde artan bir karakter (Annesinin kendisinin yalnız olduğunu ve artık hiçbir şeye katlanamadığını söylediğinde yaptığı ilk şey, bağımlılığa sığınmak oldu.) Marion -ah güzel ve bahtsız Marion sen nasıl bir karaktersin böyle- kendisi Harry'nin sevgilisi olur. Bağımlılıktan kurtulması için ailesinin desteği, mesleği ve terapi olsa da çoktan bağımlılığın esiri olmuştur. Marion'u en çok Harry'nin kendini kurtarmak için onu kullanmasında ve onun da bunu yaparken hislerindeki çıplaklığında gördüm. Tyrone, çocukken annesine verdiği sözü tutamadığı için vicdan azabını bağımlılığa sığınarak örtmeye çalışan büyümüş ama hala söz verirken ki çocuk halinde ki gibi. Tüm karakterler ayrı bir metin benim açımdan. Sara, o elbiseyi zaten yalnızlığın doldurdu. Bu film bağımlılığın tek yönlü olmadığını bizlere gösterdi. Filmin son sahnesi çok iyi bu arada ancak bu film için açık zihin gerekli. Geçiş kısımları ya da onların kendilerini kaybettiği kısımlar çok güzel çekilmiş. Hiç basit bir film değil hem de hiç, o yüzden izlerken dikkatle izleyin. Bazen bu tarz filmler rahatsız edici olur ki bu da öyleydi. Bitirdiğimde doğrusu ne filmdi ama bu yaa dedirtti, buyurunuz izleyin...🎬