Raf Yorumu: Nubesh (@nubesh)

Yılın ilk animasyon filmini bu filmden yana kullandık. Gerçi benim değil yeğenimin seçimiydi ama olsun. İlk filmi izlerken hatırlamış olacak ki tanıdık geldiği için bu filmi seçti. Bu sefer evde bulabildiğimiz oyuncakları da yanımıza oturtup izlemeye başladık hatta evde bi…devamıYılın ilk animasyon filmini bu filmden yana kullandık. Gerçi benim değil yeğenimin seçimiydi ama olsun. İlk filmi izlerken hatırlamış olacak ki tanıdık geldiği için bu filmi seçti. Bu sefer evde bulabildiğimiz oyuncakları da yanımıza oturtup izlemeye başladık hatta evde bi penguen vardı filmde de görünce "aa Pingu bak senn" deyip onu göstermişti bazen o kadar tatlı oluyor ki onu ısırmak istiyorum ama bazen... Bazen çocuklar çok zor oluyor. ... İzlediklerimiz yeğenimin ilgisini çeksin diye izlerken konuşmamın en büyük dezavantajı, aynı şeyi onun da yapması 🤦🏻‍♀️ Neyse ki yavaş yavaş öğreniyor. Mesela hiç bu kadar uzun bir animasyon izlememiştik, biraz ara versek de baştan sona beraber izledik ve bence bu bizim için büyük bir gelişme. Bu arada ben bu seriyi aşırı beğendim daha önce de dediğim gibi keşke küçükken izlemiş olsaydım. Kaç yaşında insanım ama her sahneyi hayranlıkla izledim yalan yok. Oyuncakları çok sevdim ve izlerken koleksiyon yapma isteği doğdu özellikle de woody ve Jessie gibi plastik suratlı bez bebekler ya da nostaljik oyuncaklar için. Ayy böyle bir koleksiyon yapmak ne güzel olurdu hayali bile heyecanlandırdı. Andy'nin oyuncaklarına dahil olan Jessie ve eşeği çok sevdim ama oyuncakların hiçbir şey olmamış gibi yeni alınan oyuncaklar yerine konmasını sevmedim. Tamam çocuk annesinin aldığını düşünüyor ama annesi de zaten ayrı bir kafada. Mesela Woody'i onun aşağı indirmediğini bilmesine rağmen adamın elinde görünce bu nereden geldi ben getirmedim diye hiç sorgulamadı ya da oyuncağı adamın elinden alıp kutunun içine koyduktan sonra Andy'nin odasına götürmemesi falan bilmiyorum yaa çocuklar izlerken bu kadar detaya takılmıyordur muhtemelen ama izlerken benim gözüme battığı için söylemek istedim. Gerçi buna rağmen dönemine göre çok iyi bir iş çıkarmışlar tüm ekibi tebrik ediyorum keyifle izledim. Bu arada filmi izlerken hep şeyi düşündüm şimdiki çocukların çok sevdiği, hiç yanından ayırmadığı ve özellikle bağlandığı bir oyuncak yok sanki. Günümüzde o kadar çok çeşit oyuncakla oynama imkanı buluyorlar ki o sahiplenme duygusundan yoksunlar sözde sahip olduğu tüm oyuncaklar onların ama hepsi bir telefon görene kadar. Küçük yaşta telefonu olan çocuklar bile var nereden bildiğimi sormayın sırf bu yüzden abim ve yengemle tartışmışlığım bile oldu. Onları kınamak istemiyorum onlardan beter olurum düşüncesiyle ama bence yaptıkları çok yanlış çünkü küçücük çocuk o yaşta her şeye sahip olduğu için bir şeyi elde etme hevesini bile tadamıyor. Var ya bizim neslin şanslı olduğu tek konu teknolojinin içine doğmamamız, onu zamanla tanımamız.