Raf Yorumu: Mustafa (@musttksy)

Spoiler içeriyor Dikkat; film aşırı klişe içerir. Yapışkan, vıcık vıcık sümüksü salgılar üreten yaratıklardan Hollywood aile dramasına ve elinden her iş gelen ana karakterlere… Keyifli seyirler. Bu tür filmlerde kahramanlar artık Irak'ta veya Vietnam'da görev yapmış olmasa mı artık? “Tamam çok iyi…devamıDikkat; film aşırı klişe içerir. Yapışkan, vıcık vıcık sümüksü salgılar üreten yaratıklardan Hollywood aile dramasına ve elinden her iş gelen ana karakterlere… Keyifli seyirler. Bu tür filmlerde kahramanlar artık Irak'ta veya Vietnam'da görev yapmış olmasa mı artık? “Tamam çok iyi silah kullanabilen askeri tecrübeli biyoloji uzmanı profesör. Atom fiziği de profesörlük de yerin dibine batsın.” Sürekli senaryodaki bazı gerekçeleri, başkahramanın geçmişe dönük öyküsü ile doldurmak kolaya kaçmaktır bence. — Karışık ne var? Karışık, hepsini yükle. Karakterimiz yumruklarıyla uzaylı dövmek zorunda kalabilir belki diye karışık kaset doldurup uçmalı kaçmalı dövüş sporları da ekleseydiniz karakter geçmişine. Film sanki aceleye gelmiş ve bir şeyleri bir şekilde tamamlamaya çalışmışlar gibiydi. Zaman yolculuğunun filme iyi bir katkısı yoktu; "olsun" diye koymuşlar gibi, hatta olmasa da olurmuş. (Filmin olayı zaman yolculuğuydu zaten diyecekler için: Filmin olayı oysa bir bağlayıcılığı olmalı, altını doldurabilmeli; sırf olsun diye olmamalı.) Zamansal olaylar sadece kızıyla karşılaşma sahnesi için yazılmış gibiydi, orası da tuhaftı. Bir anda karakterin geriye dönük ailesini terk ettiği yeni bir hikayesi çıktı ortaya "aileyi terk eden baba" oldu bir anda ve film bunun üzerinden senaryo ile finale bağlanmaya çalıştı. Bu kötü geleceğin yaşanmadan iyi gelecekli finale bağlanabileceği böylece meşrulaşmış oldu. Bahsedilen bu hikayeyi biz hiç görmedik ve olayı böyle bağlamaları zorlamaydı. Senaristler kendi kendilerine gelin güvey olup, bize göstermedikleri "karakterin kötü geleceği" fikrini ortaya atıp bunun üzerinden hareket etmişler ama bu lafta kalmış. İzleyici buna inanmaz ki; çünkü karakter zaten başta iyi aile babası, sonda iyi aile babası. Ne oldu da kötü oldu arada bir anda? Bütün hikayeyi bu temele bağlıyorsun ama izleyiciye göstermiyorsun bile. Sırf yok olacak olan o zaman çizgisini bir anlama bağlama çabasıyla yazılmış hikaye yamasından öte geçememiş. Kızın gözünden ikincil bir yan hikaye ile gösterilseydi bahsettiği olaylar, belki izleyici için kabul edilebilir olurdu. Ama alelacele araya sıkıştırmayla olacak iş değil. Düzgün bağlansa çok güzel olabilecekken yamalamayı tercih etmişler. Filmdeki gereksiz diyaloglar yerine, kızının gözünden gelecekteki hayatını görseydik, uzaylıların gelişini ve geçmişe gitme kararlarının alındığı geleceği, hatta babasının terk etmesini falan ikinci hikayeyle işleselerdi... Diğer yandan da bizim bildiğimiz kısımla birlikte paralel hikaye anlatımıyla gösterilse aşırı iyi olurdu; iki başrol olurdu, kızın kendini feda ettiği son mükemmel bir şeye dönüşürdü. Ama biz ne o karakteri tanıdık ne anlattıklarına inanabilecek bir temelimiz vardı; oldu bittiye geldi bir anda. Diğer yandan absürt bir şekilde hepsi zaten profesör uzaylı uzmanı. Onu geçtim artık. Hadi zaman yolculuğunu da geçtik diyelim. Filmde güzel işlenmiş bir şey yok mu?. Maalesef yok keşke olsa. Başlarda insanları karışık çerez gibi tüketen aşırı güçlü "über" yaratıklar, sonlara doğru başrolün yumrukları karşısında hiçbir şey yapamaz noktaya geldiği zaman film kendi kurduğu yapıyı yıkmış oluyor ve kendine hakaret etmiş oluyor resmen. Başta gerilimi arttırıp yaratıkları göstermiyordunuz, ne oldu da yumruk yumruğa dövüşebilir oldunuz? Ayrıca, "anlatma göster" tekniği diye bir şey duymamış olacaklar ki "Aman izleyici anlamaz biz açıklayalım" telaşında olan yan karakterlerden bolca serpiştirmişler. — Gördün mü bak bu aslında şu yüzden, şu da bu yüzden. Diyen yan karakterler... Bir bırakın da filmi biz izleyelim.