Raf Yorumu: . (@martistis)

Bir süredir canım takip edilebilir basitlikte bir kitap okumak istiyordu, kitaplıkta da katabasis varken okumaya başladım ve nispeten aradığımı bulmakla beraber ciddi bir hayal kırıklığı yaşadığımı söylemeliyim. Kitabın ilk iki yüz sayfası basit olmasına rağmen kendini okutan bir yapıya sahip,…devamıBir süredir canım takip edilebilir basitlikte bir kitap okumak istiyordu, kitaplıkta da katabasis varken okumaya başladım ve nispeten aradığımı bulmakla beraber ciddi bir hayal kırıklığı yaşadığımı söylemeliyim. Kitabın ilk iki yüz sayfası basit olmasına rağmen kendini okutan bir yapıya sahip, kalanı ise hikayenin ilerlemesi için sürekli baştan okuduğum ilk sayfalardan ibaret. Başkarakter Alice'ın halihazırda tek düz olan karakter yapısının derinliklerine inmek ve bunu da birbirinden zerre farkı olmayan düşüncelerini okuyucuya tekrar tekrar okutarak yapmak kitabı iyice boğucu hale getiriyor. Alice'in gelişimini takip etmek için bunca düşünce akışı içinden farklı olanları tespit ve takip edip ardından aradaki olmayan yedi farkı bulmalısınız.. Üstelik kitabın bu karakter gelişememişliğine katlanacak kadar güzel bir kurgusu olduğunu da söyleyemem. Sanki duvarı pinterestte gördüğü academic era posterleriyle kaplı biri, haftalarca internette bilim adına gördüğü her şeyi günümüz gerçekliğini de kullanarak büyüyle neredeyse her şeyin mümkün olduğu bir wattpad kitabına entegre etmiş. Ortada evren var kuralları yok, var olan kurallar da asla net bi şekilde yazılamamış. Bu da ister istemez kitabın kendi içindeki tutarlılığını zedeliyor ve okuyucu olarak asla tam olarak kurgunun içinde olamıyor, keyif alamıyorsunuz. Yazarın çoğunlukla yaşayarak yazdığı yerler kitapta parıldıyor, ne zaman "gerçek" bir şey okuduğumu hissetsem bunu yazım stilinde de net bir şekilde görebiliyordum. Özellikle Peter ve Alice dinamiğinin başlarda yansıtılış biçimini inanılmaz samimi bulduğumu söylemeliyim. Kitabın okurken en keyif aldığım yeri bu ikilinin asla birbiri hakkında net bir kanıya varamadıkları kısımdı. Geri kalanı gerek karakter, gerekse yazım stili açısından vasat ve dandikti. R.F. Kuang cidden merak ettiğim bir kalemdi, sonumuzun böyle olmasını istemezdim.