Raf Yorumu: düşler arası düşüşler ezgisi. (@kaygiliyildiz)

listemdeki film/dizileri izliyorum part 31: bu dizi hem senarist, hem yazar olan Ayşe Şasa'nın hayat hikayesini anlatıyor. dizi ve filmlerin senaryo değil, hayat hikayesinden oluşuyor olmaları beni her dâim daha çok etkisinde bırakıyor ve derinden etkiliyor. diziyi izlerken "sadece bir…devamılistemdeki film/dizileri izliyorum part 31: bu dizi hem senarist, hem yazar olan Ayşe Şasa'nın hayat hikayesini anlatıyor. dizi ve filmlerin senaryo değil, hayat hikayesinden oluşuyor olmaları beni her dâim daha çok etkisinde bırakıyor ve derinden etkiliyor. diziyi izlerken "sadece bir dizi" olarak değil, yaşanmışlıklarla dolu bir hikaye olduğunu hissederek ve düşünerek izledim. neredeyse her sahnesi beni derinden etkiledi. düşünerek ve hissederek izledim. dizinin şairane bir havası vardı. dizinin çekildiği yer, insanlar, konuşmalar, her şey muazzamdı. atmosferi oldukça etkileyiciydi. sürükleyici ve düşündüren bir dizi. bir insanın yaşadıklarını izlemek, hissetmek beni çok farklı hissettirdi. iyi ki hayatını daha derinden anlamamız ve görmemiz için bu diziyi çekmişler. bu hayat hikayesinde her insanın kendince aldığı anlam ve dersler olduğunu düşünüyorum. Deniz Baysal'ın oyunculuğunu hep sevmişimdir. Ayşe Şasa'yı muazzam oynamış, canlandırmış. sadece oynamakla kalmamış, derinden hissettirdi her duyguyu. mutlaka izlemenizi öneriyorum. umarım ki ölmeden önce dilediği gibi yaşayabilmiş ve huzurla ölmüştür. nurlar içinde uyusun. 🥹 10/10 - spioimsi (diziden alıntılar) "keşke hayattaki her eksik bir sürahiden dökülen suyla tamamlanabilseydi." "bazı insanlar bir evin içinde yaşar, ben cümlelerin içinde yaşıyorum. harflerin arasına saklanmazsam, kim olduğumu hatırlayamam." "bir insan neden yazar, neden anlatır. çünkü görülmek ister. çünkü unutulmaktan korkar. çünkü var olduğunu kanıtlamaya ihtiyacı vardır. adının bir taşın, bir kağıdın, bir hafızanın içinde yer almasını ister. çünkü bilinmeyen insan var olmamış insandır." "insan en çok anlaşılmadığında yalnızdır. söylediği duyulmadığında değil. görünmeyen bir insan bir gölgeye dönüşür. gölgenin bir sesi yoktur, bir yeri yoktur. anlatmak, yazmak, hikaye etmek. işte bütün bunlar insanın bu dünyada bir iz bırakma çabasıdır." "baba, insan ailesi yanında dururken bile neden bir şeyler eksikmiş gibi hisseder?" "o gün sana söyleyemediklerim için affet beni baba. insan bazen kelimelerinin yetersizliğine yenilir. gerçeklerin ağırlığı öyle büyüktür ki. sessiz kalmaktan başka çare bırakmaz insana. sana hiç anlatamadığım duygular var içimde baba."