Raf Yorumu: tuğba (@tuggbaguner)

Spoiler içeriyor Fromm’un sevebilme kapasitesi kuramını 5sene önce okumuştum ve ‘vay be benim gibi düşünenler de var, kuramı bile var’ diye hayranlıkla iç geçirmiştim. Fromm kuramında kısaca; bireylerin biricikliğinden, sevme yeteneğinin karşıdaki insana duyulan saygıdan+özgürlükten ve bu durumların iki kişiyi de rahatsız…devamıFromm’un sevebilme kapasitesi kuramını 5sene önce okumuştum ve ‘vay be benim gibi düşünenler de var, kuramı bile var’ diye hayranlıkla iç geçirmiştim. Fromm kuramında kısaca; bireylerin biricikliğinden, sevme yeteneğinin karşıdaki insana duyulan saygıdan+özgürlükten ve bu durumların iki kişiyi de rahatsız etmemesinden söz ediyordu. Benim için kitabın ve sevmenin özeti kitabın içindeki Fromm’un cümlelerinden: “İlgi, sorumluluk, saygı ve bilgi birbiriyle karşılıklı olarak bağlıdır. Bunlar olgun, bir başka deyişle güçlerini üretici bir şekilde geliştirmiştir. Sadece emek verdiği şeye sahip olmak isteyen, her şeye gücünün yeteceğine, her şeyi bilebileceğine ilişkin narsist düşleri bir yana atmış, sadece gerçek üretici faaliyetin verebileceği iç güvenin üzerinde yükselen alçakgönüllü olgulardır.” Kitap akademik bir dille yazılmamış buda bana göre, herkesin anlayıp içselleştirebileceği ve kendine göre bir sevme dili bulabileceği hal almış. Öte yandan kitabı okurken çok net anlaşılan şeylerden biri de; Fromm’un kuramının birçok şaire, senariste ilham olduğu, içselleştirdiği ve kendi düşünce dünyalarında dile getirip bize sunduğu. Buda zaten bir kuramcıyı ve kuramı yaşanır hale getiriyor, ölümsüzleştiriyor. Frommda kitabın bir yerinde (bence) bir ressamın düşüncesini içselleştirerek birkaç cümle yazmış. Zaten birçok kuram, kuramcı ve kişilerin düşünceleri içiçe geçiyor ve buda bence keşfetme yolculuğunu keyifli hale getiriyor. Kitapta Fromm, psikolojinin babası olarak bilinen Freud’u çok tatlı eleştiriyor. Bu bile Fromm’a saygıyı arttıran bir şey, çünkü herkes güzel eleştiri yapamıyor. Kitap aynı zamanda bir bibliyoterapi kitabı olarakta ele alınır. Ayrıca kitabı okuyan insanlarla tartışılıp fikir alışverişi yapılabilir. Psikolog veya psikolojiye ilgili kişilerle tartışmak bu keyfi daha fazla arttırır benim için. Kitabın en sevdiğim kısımlarından biri son bölümdü. Son bölüm Fromm’un yaşantısı ve genel bilgiler içeriyor, bir nebze akademik dil var. Yazılanların etrafına küçük notlar almak, bilgili birisiyle tartışmak için kendimce sorular eklemek ve kendi cevaplarımı eklemek tatminimi arttıran bir şey. Fromm zaten sevdiğim bir kuramcı, kuramını daha ayrıntılı okumak, uzun zamandır bir psikolog ve kuramcı okumamanın verdiği haz beni eskiye götürdü ve tatminkar olarak bitirdiğim bir kitap oldu. Teşekkürler Fromm✨