Bir yıldır Sefiller’i okuyorum. Ya da şöyle diyeyim: Kitapla bir yıldır bakışıyoruz. Her seferinde büyük bir motivasyonla başlıyorum. “Bu sefer olacak!” diyorum. İki bölüm sonra kendimi, “Victor Hugo abi, tamam anladık Fransa zor durumda, biraz da hikâyeye dönsek mi?” derken…devamı