Raf Yorumu: Nubesh (@nubesh)

Spoiler içeriyor Vayyy bee bunu izlemeyi bu kadar ertelemiş olmama çok üzüldüm. Her izlemek istediğimde ya modum yoktu ya da giriş kısmı çok sıkıcı geliyordu o yüzden bir türlü izleyememiştim. Aslında Dr. Strange'yi diğer filmlerde görünce seviyorum Benedict Cumberbatch'ı da çok seviyorum…devamıVayyy bee bunu izlemeyi bu kadar ertelemiş olmama çok üzüldüm. Her izlemek istediğimde ya modum yoktu ya da giriş kısmı çok sıkıcı geliyordu o yüzden bir türlü izleyememiştim. Aslında Dr. Strange'yi diğer filmlerde görünce seviyorum Benedict Cumberbatch'ı da çok seviyorum ama bilmiyorum izleyemiyordum. Neyse kısmet bu zamanaymış iyi ki izlemişim çok sevdim. Bir şey diyeceğim ben Dr. Strange'nin doktor olduğunu bilmiyordum görünce çok şaşırdım. Yani ne alaka diyebilirsiniz sonuçta isminde bile doktor var ama ben onu sadece ünvan olarak büyücülükte en üst düzeyde düşünüyordum, doktora gibi. O yüzden mistisizim ile ilgilenmeden önceki hayatının herhangi bir insanın hayatı gibi olması tuhaf hissettirdi. Bu arada böyle egoist ve kendine güvenen, zeki roller ona çok yakışıyor acaba Benedict Cumberbatch gerçekte de böyle bir kişiliğe mi sahip çünkü hem hep abartılı özellikleri olan rollerde izledim hem de çok gerçekçi oynadıği için normal hayal edemiyorum. ... Filmi izleyince günümüze yakın çekilen Marvel filmlerinin neden beğenilmediğini daha iyi anlıyorum. Görsel açıdan bile o kadar belirgin bir fark var ki.. Mesela bundan önce Ant Man: Quantumania'yı izlerken efektlerini beğenmiştim ama bu filmdeki efektlerle karşılaştırınca Quantumania çok yapay geldi. Böyle filmlerle izleyicinin dikkatini çekip sonra da kalitelerini düşürmeleri çok sinir bozucu olsa da ilk çekilen filmlerin değerini bu şekilde anlıyoruz. Bardağın dolu tarafından bakınca da ben yani. Bu filmde Dr. Stephen çok iyi bir doktor hatta kendini o kadar çok geliştirmiş ki sadece doktorluk yapmak ona az geliyor ve hayatında daha farklı, ilgi çekici olaylar olsun istiyor. Taa ki geçirdiği kaza sonucunda mesleğini bile yapamayacak bir hâle gelene kadar. Bir sürü ameliyat oluyor fakat değişen bir şey olmuyor ellerinin titremesi bir türlü geçmiyor. Hayatı doktorluktan ibaret olan ve iyi bir doktor olmasıyla övünen bu kişinin elinden doktorluk da alınınca büyük bir boşluğa düşüyor. Bu boşluk da onu Kamar Taj'a sürüklüyor çünkü omuriliği kırılmış bir adam oraya gidip mucizevi bir şekilde yürümeye başlamıştı. Haliye Stephen'in içinde bir umut yeşermiş ve bir şekilde Kamar Tamar Taj'a gidip bahsedilen Kadim Kişi'yi bulmuştu. Kadim kişi çok tatlıydı onu çok sevdim. Bazen Stephen ona karşı ukala ukala konuşunca çok sinir oluyordum. Sanırım artık Marvel'in en egoist süper kahramanı listesinde ilk sıradaki İron Man'ı bir alta kaydırıp yerine Dr. Strange'yi koyacağım. Bu arada Tony Stark'ın egosu biraz sempatik geliyordu Dr. Strange'yse kendini her övdüğünde gözlerimi devirmemek için zor duruyordum. Hayali karakter bile olsa kibirli insanlara karşı tavrımız net fdjgdj Karakter gelişimi mi deniyor artık ne deniyorsa bence bu güzel işlenmiş mesela her şeye çok rasyonel bakan biriyken hiç inanmayacağı büyü ve ruhsal alemin ustası haline geliyor ya da elini iyileştirme fırsatı varken bunu yapmıyor. Zaten yapsa da artık doktorluk onu tatmin etmeyecekti hastalarını bile seçerek tedavi ediyordu. ... Şimdi her filmde olduğu gibi bu filmde de bir düşmanımız var. Bu kişi de yine Kadim Kişi'nin öğrencilerinden biri olan Kaecillus. Kaecillus öğrenciyken karanlık boyutun efendisiyle bir anlaşma yapıyor ve Wong'un da koruduğu kütüphaneden yasaklı olan bir kitabın sayfalarını yırtıyor. Bu kitap da sanırım karanlık boyutla bağlantı kurmaya yarıyordu. Bu arada karanlık boyutun efendisi dediğimiz kişi de Dormammu. Dormammu'nun amacı dünyayı karalık boyuta çekmek ve zamansız bir evren yaratmaktı. Konudan bağımsız ama bir şey diyeceğim zaman olmasaydı nasıl olurdu acaba? Ya da şu an bildiğimiz zaman doğru mu ilerliyor, ilerliyor mu? Ayy bazen aklıma tuhaf tuhaf düşünceler geliyor. Bir ara da günü 24 saat olarak biliyoruz ya, belki de o 24 saatlik sürede bir hafta geçiyordur ama biz zamanı bu şekilde bildiğimiz için farkına varmıyoruz diye düşünüyordum. Zamanı nitelendirmek için saat kavramını bulan kişiler ne kadar kafa patlatmıştır acaba çok merak ediyorum. Neyse filme geri dönelim Dr. Strange Dormammu'yu durdurabilmek için onun boyutuna gidiyor fakat gücü onu durdurmaya yetmiyor, o da Agamotto'nun gözü'nü kullanıp içindeki zaman taşının da etkisiyle zamanı bir döngüye alıyor. Biz bunu Loki dizisinde de izlemiştik. Tabii o daha sonradan çekildiği için buradan esinlenilmiş ama bende taşlar yerine oturdu. O döngü hali bizim açımızdan komik olsa da Dormammu haklı olarak buna dayanamamış ve bir kez daha "Dormammu, pazarlık etmeye geldim." cümlesini duymamak için Dr. Strange'yle anlaşmış. Dunya'yı karanlık boyuta katmaktan vazgeçmiş ve Kaecillus ile ekibini de buradan göndermiş karşılığındaysa döngüden çıkmış. Güzeldi yaa ben çok beğendim tavsiye ederim.