Raf Yorumu: Nubesh (@nubesh)

"Bu nâs ile yorulma Nefsinle dahî kalma Kalbinden ırağ olma Mevlâ görelim neyler Neylerse güzel eyler" İnsana insanı anlatan çok güzel bir belgeseldi. Yani bu belgeseli tek bir cümle ile ifade edecek olsaydım bu kesinlikle empati olurdu. Son zamanlarda şunu…devamı"Bu nâs ile yorulma Nefsinle dahî kalma Kalbinden ırağ olma Mevlâ görelim neyler Neylerse güzel eyler" İnsana insanı anlatan çok güzel bir belgeseldi. Yani bu belgeseli tek bir cümle ile ifade edecek olsaydım bu kesinlikle empati olurdu. Son zamanlarda şunu fark ettim; empati yönünden o kadar eksiğiz ki empatinin sadece anlamını biliyoruz, iş uygulamaya gelince onu başarabilmek biraz zor oluyor. Yani bunu kendi adıma da söylüyorum. Her ne kadar karşımdaki kişinin yerine kendimi koymaya çalışsam da bazen nefsime hakim olamıyorum ve yine olayları bildiğim gibi yorumluyorum. En sevmediğim huyum da budur, gereksiz ön yargılı olmak. İnsan kendine ayna tutamıyor o yüzden ne derecede olduğumu bilmiyorum ama gördüğüm kadarıyla bazı insanlar empatiden o kadar yoksun ki.. Bence günümüzdeki sorunların temelinde biraz da bu var. Empati kuran bir insan; birini öldürmez, hırsızlık yapmaz, yalan söylemez... Kendisine yapılmasından hoşlanmadığı herhangi bir şeyi başkasına yapmaz diye düşünüyorum. Hani "Seven" filminde yedi günahın temelinde hırsızlık var deniliyordu ya. Başka birinin yaşama hakkını çalmak, doğru bilgiyi öğrenme hakkını çalmak, malını veya hakkını çalmak gibi. (filmde tam olarak bu şekilde anlatılmamış olabilir, aklımda böyle kalmış) İşte bana göre de tüm suçların temelinde empati eksikliği var. Bu belgeselde hiç tanımadığınız birçok insanı dinleme fırsatı buluyoruz. Bu insanlar öyle önemli insanlar değil, hayatın içinden herhangi birer insan. Zaten insanlar o kadar da önemli değil onları önemli yapan genellikle bizler oluyoruz. Bu insanlar arasında suç işeyen de var savaştan kaçan da, yoksulluk içinde olan da var her şeyi olup mutluluğu bulamayan da.. İnsanlık koca bir çelişkiden ibaret. ... Belgeselde 2000 küsur kişiye çeşitli sorular soruyorlar ve sorulara verdikleri yanıtları dinlerken sorular bana sorulsaydı nasıl cevap verirdim diye düşündüm ama bazen de vereceğim yanıttan utandım. Hep bizden iyi durumda olanlara odaklanıyoruz "Neden biz de onlar gibi değiliz, bizim onlardan eksiğimiz ne?" falan diyoruz ya, bizden kötü durumda olanlar aklımıza bile gelmiyor. Belgesel farkındalık düzeyimi biraz da olsa artırdı diyebilirim. Müzikleri çok güzeldi görsel açıdan da beğendiğim çekimler vardı. Bir şey diyeyim mi anlatılanlardan bağımsız insanların çeşit çeşit olması görsel olarak çok hoşuma gitti. Hani tek tipleşmeye alıştık ya herkes birbirine benzemeye çalışıyor benzemeyince de kendini kötü hissediyor falan ama ben bunu izleyince insanlardaki o farklılığı daha çok sevdiğimi fark ettim. Güzeldi ya tavsiye edilir.