Raf Yorumu: Wolvi (@wolverineh)

Bir süredir harika Japon filmleri seyrediyordum ve ara tatilde de bu serüvene devam ettim ancak orijinal ismiyle "Kokuhaku" hem beni biraz sarstı hem de kararsız bıraktı. Oyunculuk performansı, çekimler, kullanılan müzikler hepsi de iyiydiler ancak zayıf kaldığı noktalar da vardı…devamıBir süredir harika Japon filmleri seyrediyordum ve ara tatilde de bu serüvene devam ettim ancak orijinal ismiyle "Kokuhaku" hem beni biraz sarstı hem de kararsız bıraktı. Oyunculuk performansı, çekimler, kullanılan müzikler hepsi de iyiydiler ancak zayıf kaldığı noktalar da vardı özellikle konu olarak. Edebiyattan yola çıkarsak Golding "Sineklerin Tanrısı" eserinde medeniyetten kopmuş çocukların olduğu bir evren yaratmıştı. Kurallar olmadığında insan doğasının ne kadar çirkinleşebileceği anlatılıyordu. Bu konu sinemaya da yansımış ve "İtiraflar" filmi de bundan esinlenmiş olmalı. Nitekim Shuya ve Naoki adlı iki çocuk katil ve intikam almak isteyen öğretmen Moriguchi'yi seyrediyoruz. Teknik detaylarca zengin bir filmdi. Kullanılan renk paletine bakarsak sıcak tonlara rastlamayız. Grimsi mavi, beyaz ve soluk tonlar içerir. Bu da filmin ne kadar duygusuz olduğunu, ortaokul öğrencilerinin saf kötülüklerini imgeler. Öğretmen Moriguchi intikam alırken ifadeleri buz gibidir, soğuk bir etki yaratır. Filmde bariz şekilde sahneler yavaşlatılmış. Normalde saniyeler sürecek eylemler sanki dakikalar sürecekmiş gibiler. İzleyiciye sıkışmışlık hissi vermek için bu yöntem kullanılmış olmalı. Ancak bir süre sonra bu his fazla gelmeye başlıyor ve şahsen iftar öncesinde izlediğimde oruçtan kaynaklı olduğunu düşünüyordum ama diğer yarısına iftar sonrası devam ettim ve hayır bilinçli şekilde rahatsızlık veriyor. Şiddet içeren sahnelerin ardında sakin ve dramatik müzik vardı. Melankolik müzikler kullanılarak seyirciyi sarsma işine devam edilmiş. Ayrıca hiç güneşli hava da göremezsiniz, hep bir fırtına kopuyor gibi havası var filmin. Böyle teknik detaylarla birlikte dişününce kötü bir yapım olduğu söylenemez. Ama: Biraz da içerikten devam edecek olursam çocukların yapmış olduğu kötülüklerin okul yönetimi tarafından görmezden gelinmesi (kaldı ki okul müdürü devrede hiç yok gibi.), bu katil olan çocukların sanki çok zekilermiş, ustalarmış gibi aktarılması (ki bunlar ergen birer velet.), yapılıp edilenlerin yalnızca bir grup etrafında dönmesi mantık çerçevesinde değerlendirince burun kıvırtıyor, puanını düşürüyor gözlerde filmin.