Wolvi (@wolverineh)

Dikkat bu gönderi hassasiyet içerir! Okuyacağınız yazı, My Mister'ın on binlerce izleyicisinden yalnızca birinin hislerinden ve diziye olan hayranlığından ibarettir. Bu kişi 16. Bölüm sonrasında öylece kalakalmıştır. Ne yapacağını bilemez halde masasına oturup bir şeyler yazmıştır. Ne dersiniz yazdıklarına bilemem...…devamıDikkat bu gönderi hassasiyet içerir! Okuyacağınız yazı, My Mister'ın on binlerce izleyicisinden yalnızca birinin hislerinden ve diziye olan hayranlığından ibarettir. Bu kişi 16. Bölüm sonrasında öylece kalakalmıştır. Ne yapacağını bilemez halde masasına oturup bir şeyler yazmıştır. Ne dersiniz yazdıklarına bilemem... Ama bir mektubu getirebilir akıllarınıza. Nereden ulaşabilirsiniz bu yazıya? İşte onu da bilemem... Ama bir bankta oturmuşsunuzdur iş sonrası dinlenmek için, göğe doğru kaldırmışsınızdır başınızı; bir kağıt uzaklardan süzüle süzüle size doğru geliyordur... Alırsınız onu elinize, başlarsınız okumaya: My Mister... Tanışmadan önce defalarca kez ismini My Sister sanardım. Netflix arayüzünde gezinip de ne zaman görsem seni, o bir buçuk saatlik süreni fark eder etmez uzaklaşırdım. İçimde de sen dolu bir his kalırdı. Nasıl tarif edeyim, kapalı bir kutu halinde öylece duruyordun bende. Kapağın açılması için zaman gerekiyordu. Bir gün gelip çatınca, sessiz sedasız çıktın o kutudan. Sessiz sedasız... Sen özgür kalınca, beni farklı duygular sardı. Artık izlenebilir, dinlenilebilir ve bakılabilirdin. Öyle de yaptım: yüreğimle izledim, yüreğimle dinledim ve de yüreğimle baktım... Çok ilişkiler gördüm dizilerde ama senin anlattığın daha özeldi. Tüm o ilişkilere aşk dışında derinlikler verdin. Sessizce sevmeyi, birisinin yanında olmayı, bir bakışla kelam etmeyi, dokunmadan değer vermeyi saf bir şekilde nasıl ekranlara böyle aktarabilirsin? Sen nasıl bir diziydin biliyor musun? Sarılmadan sarılanların...Acı veren bir gecede kendini avutmaya çalışanların... Uzaktan sevenlerin... Bir sözün insanda açtığı keskin yaraların, acının, kederin dizisiydin... Ama yine sen nasıl bir diziydin biliyor musun? Sarıldığında sıcaklık hissedenlerin, acı dolu bir gecede bir bakışla ince ince huzur bulanların, saçını okşayarak sevenlerin, yalnızca bir kelimenin insana dünya kadar hoş gelmesinin, gülüşün, neşenin dizisiydin... JI AN Kalabalıklar yerine tenhaları sevdin. Alışılmış bir romantizmden farklı olarak saygıyla sevdin Bay Hoon'u. Huzuru ve güveni arayan bakışların, beni çok etkiledi. Dünyada bir sürü bakışın olduğu aklıma geldi seni izlerken. Ama bu milyonlarcasından en çok seninkiler beni alt üst etti. Bazen içimde bir şeyler cız etti... O gülüşün yok mu? Huzur birazcık senin yanına geldiğinde hemen elini tutuyorsun onun. Kaçar gibi bir havan yok değil ondan; ama bir parçan mutluluğu arıyorken, kaçmak mümkün mü?... Ah Ji An, seninle oturup bir bardak sıcak çay içmek için neleri vermezdim... Bu sahne hayallerimde az canlanmadı elbet... Ama burası herkese ayrı dönen dünya değil mi? Olanaksız olandan ayrılmalıyız... Senin dünyan benimle karşılaştığında bir yabancıyı göreceğin yer belki de... Ah, kendime ağır konuşuyorum. Biliyorum saçmaladım, ama gerçeklerden kopmadım Ji An. Sen Bay Hoon'a sarıldığında, kalbindeki hislerin tamamı bana uğradılar; kolların oracıkta kalsın istiyorsun... O hislere çok güzel baktım... Aynı şekilde uğurladım onları... Hislerin senindir Ji An. Huzur da senindir. Mutluluk da senindir. Kendine sonsuz güzellikte iyi bak lütfen... Park Dong Hoon Bayım... Yazdıklarım nereye vardı inanın bilmiyorum... Belki en çok burayı yazmakta zorlanacağım. Siz, bir iş yerinde sahip olunabilecek en güzel müdürsünüz. Uğradığınız hakaretler, gittikçe süratlenip kalbe saplanan bir ok etkisi yarattı bende. Ne sen de kaldı huzur ne de bende. Ben de sizin gibi yolunu şaşırmış bir erkeğim belki kim bilir? Tüm bu acılara rağmen yerinizde duruşunuz, çalışanlarınıza yaklaşımınız, Ji An'ın her zaman ama gerçekten her zaman yanında oluşunuz beni büyüledi. O kadar dürüst birisiniz ki dünyada sizin gibisinin varlığına inanamadım bir an. Ji An'a duyduğunuz saf ve anlayış dolu sevgi , onun acısına sessizce eşlik etmeniz, zorunda olmadığınız halde onun dünyasının koruyucusu olmanız size öyle yakıştı ki... Ji An'ın kalbine her dokunduğunuz an, ben buralardan o sıcaklığı hissettim... Siz bayım, oturma odasında yalnız başınıza kaldınız ya... Yediğiniz yemekler boğazınızdan aşmaz oldu, yutkunurken zorlandınız... Göz yaşları birer birer yüzünüzde peyda oldu... kayıp gittiler gözlerinizden... Tutamadınız işte kendinizi.. Özür dilerim bayım ama ne güzel ağladınız. Ne kadar içtendiniz. Sanki tüm bir insanlığın içinde birikmişleri bırakıverdiniz. Bay Hoon, siz ağladığınızda kalbinizdeki hislerin tamamı bana uğradılar. Zor geldi bir şeyler size... Ben bu hislere de çok güzel baktım. Sonra.. Sonra aynı şekilde uğurladım onları... Hisleriniz sizindir Bay Hoon. Huzur da sizindir... Mutluluk da. Kendinize sonsuz bir güzellikte iyi bakın lütfen... My Mister... Ben gidiyorum. Sakın yanlış anlama beni. Uzaklara bakmıyor gözlerim. Sana ne kadar teşekkür etsem azdır. Pembe olmaktan uzak, olgun bir seyir sundun bizlere. Tüm insanların kendi kendini iyileştirme becerisi olabileceğini gösterdin. Yalnızca bir erkek ve kadın arasındaki aşkın değil; diğer tüm ilişkilerin de değerli olabileceğini gösterdin sen: Kardeşliğin, dostluğun, komşuluğun ve... İnsan sevgisinin... ne kadar güzelsin My Mister. Bilinçli bir şekilde Ji An ve Park Dong Hoon arasındaki yakınlığı aşktan uzaklaştırdın.. Derinden bir bağlanma söz konusu olduğunda aşktan ziyadesini düşündürdün. Ve şimdi sana veda ediyorum... Okumanız burada bitmiştir. Nasıl hissediyorsunuz? Bir yabancının My Mister dizisine karşı olan beğenisidir bunlar. Dilerim ki bu dizi kalplere ışık saçsın. Sevgiyle kalın...

wolverineh 1 day ago

Puslu Kıtalar Atlası

İhsan Oktay Anar

114 Gönderi

İhsan Oktay Anar, öyle bir eser meydana getirmiş ki, kitapta biz de varız. Yazarın (İ.O.A) kendisi de var. Yazarın düşledikleri de, düşlediğinin düşledikleri de kitap içindeler. Kısacası hepimiz bir roman içine sıkışmış haldeyiz. Öyle ki bazen düş içindeki karakterler, kaşlarını…devamıİhsan Oktay Anar, öyle bir eser meydana getirmiş ki, kitapta biz de varız. Yazarın (İ.O.A) kendisi de var. Yazarın düşledikleri de, düşlediğinin düşledikleri de kitap içindeler. Kısacası hepimiz bir roman içine sıkışmış haldeyiz. Öyle ki bazen düş içindeki karakterler, kaşlarını çatıp şaşırır halde bir gizi sezer gibi oluyorlar; yani kurmacadan fırlayıp, gerçek ile düş arasındaki sınırdan bir adım öteye geçecek hale geliyorlar. Lakîn bu yazarca bir hadsizlik olmalı ki karakter (misal Bünyamin) derhal kurmacaya (romana) tekrar dönüp kendisine ayrılan maceranın devamını getiriyor. Biz de böyle değil miyiz? Nasılız biz? Bizi kim yarattı? Bir yaratıcımız var değil mi? Allah. Gündelik işler sırasında; evi viledalarken, kitap okurken, film izlerken, yolda yürürken, koltukta otururken, lavabodayken... Aniden kafamızda bir düşünce belirir: Ben şu an varım. Sanki mekanik şekilde yemeye, içmeye, hayat düzenine alışmışız da gelen bir parlama ile gerçekten yaşadığımızın, vücudumuzun, düşünüyor oluşumuzun farkına varırız. Biraz daha öteye geçmeye çalışıp evreni sorgularken veya yaradılış sırrına müthiş bir merak içinde azıcık ucundan erişmek isterken yine aniden bu parlayış kaybolur. Günlük işlerimize yeniden döner, hayatımızı sürdürürüz. Neden bu ikinci paragrafı yazdım? Çünkü biz de Tanrı'nın kullarıyız ve elbette büyük meraklar içindeyiz ama o kadar da küçüğüz ki kurmacanın (dünyanın) üstüne çıkamıyoruz, olduğumuz yerde kalıyoruz... Başta neler olduğunu anlamak çok güç hatta okudukça da bir anlama ulaşmak daha da zorlaşıyor. Çünkü yazar okuru kandırırcasına her bölüm başı "Rivayet ederler ki" diyerek bir başka hikâyeye geçiyor. Ama elbette tüm anlatılanlar birbirine bağlı. Ama kitabın son sayfalarına geldiğimizde elbette kafalar iyice aydınlanıyor. Hatta kapağı kapattığımızda, biz de bir düşten uyanıyoruz ve elimizde kitabı fiziksel olarak hissediyoruz. Karakterlerin de kitapta kaldıklarının farkına varıyoruz. Öyle ki aslında biz kitabın sonundaki bekçi olabiliriz.... Çünkü o uykudan uyanıp gözlerini açtığında her yer karanlıktı; çünkü kitap bitmişti... Aslında uzun bir gönderi yazmayı düşünmemiştim ama basit gibi görünse de harika bir roman. İnce bir işçilik olduğu çok belli. Hem eğlendiriyor hem de düşündürüyor. Helal olsun yazara.

wolverineh 1 week ago

Gen V

Craig Rosenberg

16 Gönderi

The Boys 3. Sezon sonrasında geçen bir yan dizi. Olaylar tabii ki doğrudan bağlantılı. Üniversitede kahramanlar yetiştiriliyor daha doğrusu böyle söyleniyor fakat aslında süperler kontrol edilip, marka haline getirilmeye çalışıyor. Vought'un istediği de bu. Süper kahramanları kontrol altında tutarak onları…devamı

wolverineh 1 week ago

Daredevil: Born Again

Matt Corman

12 Gönderi

Diziye bölüm bölüm yorum atma özelliği olsa şuan Daredevil Born Again 2. Sezon 4. Bölüm yorumu altında çıldırıyor, bölümün güzelliğinden kendimden geçiyor olurdum. Dizi tarihinin en harika cast ine, kadrosuna mı sahipsin be dizi.

wolverineh 2 weeks ago

Late Shift

Petra Biondina Volpe

8 Gönderi

Harika bir oyunculuk çıkarmak için o rolü hayatta gerçekten yaşamış olmaya gerek yoktur. Gerçi zaten bir gereklilik yok ortada fakat bazen denilir ki "bu oyuncu gerçekte de hamilelik sürecinden geçmiş bu yüzden filmdeki rolünü çok iyi üstlenmiş". Bu türden yorumlara…devamı

wolverineh 3 weeks ago

Kristal Kanatlı Kuş

Dario Argento

4 Gönderi

İtalyan sinemasının en bilinen ustalarından Dario Argento. Yönetmenin ilk filmi "Kristal Kanatlı Kuş". Bir üçlemenin ilki sayılıyor. Argento'yu ilk kez deneyimliyorum. Kendisi korku ve gerilim türünde bir üstad sayılıyor. Hatta bu tür İtalya'da "Giallo" ismi ile doğuyor. Bu yüzden Argento…devamı

wolverineh 3 weeks ago

Bazı izleyicilerin aptal olduklarını düşünüyorum. Aptal demem ağır mı kaçtı? Hiç de değil. Biliyorsunuz HBO, Harry Potter dizisi çekmeye karar vermişti ve oyuncuları da açıkladı, geçtiğimiz günlerde bir de fragman gelmişti. Evet Orijinal karakterin ten rengini değiştirmek tabii ki saçmalık.…devamı

wolverineh 3 weeks ago

Bir Kadın Bir Erkek

Claude Lelouch

3 Gönderi

Fransızların romantizm dolu olduğunu hepimiz biliyoruz zaten. Ancak bu yapım estetik açıdan havalara uçmuş resmen. En belirgin detaylar renk kullanımındaydı. Farklı tonlar hakimdi filme. Gece yağmur yağarken siyah beyaz; gün ışığı ve manzaralarda renkli; geçmişe dönüşlerde sepya renkler kullanılmış. O…devamı

wolverineh 1 month ago

Selamlar. Ramazan Bayramınız mübarek olsun. 🌿 Mazlum feryatlarının dindiği, mekanikleşmiş, sistematik hale gelmiş ve saf kötülükleriyle nam salmış büyük güçlerin durdurulduğu günlere doğru adımlar atarız inşallah. Neden böyle başladım, aslında açık ve net. Gazze ve Filistin'deki katliamlar sonrası İran'da bir…devamı

wolverineh 1 month ago

İtiraflar

Tetsuya Nakashima

14 Gönderi

Bir süredir harika Japon filmleri seyrediyordum ve ara tatilde de bu serüvene devam ettim ancak orijinal ismiyle "Kokuhaku" hem beni biraz sarstı hem de kararsız bıraktı. Oyunculuk performansı, çekimler, kullanılan müzikler hepsi de iyiydiler ancak zayıf kaldığı noktalar da vardı…devamıBir süredir harika Japon filmleri seyrediyordum ve ara tatilde de bu serüvene devam ettim ancak orijinal ismiyle "Kokuhaku" hem beni biraz sarstı hem de kararsız bıraktı. Oyunculuk performansı, çekimler, kullanılan müzikler hepsi de iyiydiler ancak zayıf kaldığı noktalar da vardı özellikle konu olarak. Edebiyattan yola çıkarsak Golding "Sineklerin Tanrısı" eserinde medeniyetten kopmuş çocukların olduğu bir evren yaratmıştı. Kurallar olmadığında insan doğasının ne kadar çirkinleşebileceği anlatılıyordu. Bu konu sinemaya da yansımış ve "İtiraflar" filmi de bundan esinlenmiş olmalı. Nitekim Shuya ve Naoki adlı iki çocuk katil ve intikam almak isteyen öğretmen Moriguchi'yi seyrediyoruz. Teknik detaylarca zengin bir filmdi. Kullanılan renk paletine bakarsak sıcak tonlara rastlamayız. Grimsi mavi, beyaz ve soluk tonlar içerir. Bu da filmin ne kadar duygusuz olduğunu, ortaokul öğrencilerinin saf kötülüklerini imgeler. Öğretmen Moriguchi intikam alırken ifadeleri buz gibidir, soğuk bir etki yaratır. Filmde bariz şekilde sahneler yavaşlatılmış. Normalde saniyeler sürecek eylemler sanki dakikalar sürecekmiş gibiler. İzleyiciye sıkışmışlık hissi vermek için bu yöntem kullanılmış olmalı. Ancak bir süre sonra bu his fazla gelmeye başlıyor ve şahsen iftar öncesinde izlediğimde oruçtan kaynaklı olduğunu düşünüyordum ama diğer yarısına iftar sonrası devam ettim ve hayır bilinçli şekilde rahatsızlık veriyor. Şiddet içeren sahnelerin ardında sakin ve dramatik müzik vardı. Melankolik müzikler kullanılarak seyirciyi sarsma işine devam edilmiş. Ayrıca hiç güneşli hava da göremezsiniz, hep bir fırtına kopuyor gibi havası var filmin. Böyle teknik detaylarla birlikte dişününce kötü bir yapım olduğu söylenemez. Ama: Biraz da içerikten devam edecek olursam çocukların yapmış olduğu kötülüklerin okul yönetimi tarafından görmezden gelinmesi (kaldı ki okul müdürü devrede hiç yok gibi.), bu katil olan çocukların sanki çok zekilermiş, ustalarmış gibi aktarılması (ki bunlar ergen birer velet.), yapılıp edilenlerin yalnızca bir grup etrafında dönmesi mantık çerçevesinde değerlendirince burun kıvırtıyor, puanını düşürüyor gözlerde filmin.