Wolvi (@wolverineh)

Dikkat bu gönderi hassasiyet içerir! Okuyacağınız yazı, My Mister'ın on binlerce izleyicisinden yalnızca birinin hislerinden ve diziye olan hayranlığından ibarettir. Bu kişi 16. Bölüm sonrasında öylece kalakalmıştır. Ne yapacağını bilemez halde masasına oturup bir şeyler yazmıştır. Ne dersiniz yazdıklarına bilemem...…devamıDikkat bu gönderi hassasiyet içerir! Okuyacağınız yazı, My Mister'ın on binlerce izleyicisinden yalnızca birinin hislerinden ve diziye olan hayranlığından ibarettir. Bu kişi 16. Bölüm sonrasında öylece kalakalmıştır. Ne yapacağını bilemez halde masasına oturup bir şeyler yazmıştır. Ne dersiniz yazdıklarına bilemem... Ama bir mektubu getirebilir akıllarınıza. Nereden ulaşabilirsiniz bu yazıya? İşte onu da bilemem... Ama bir bankta oturmuşsunuzdur iş sonrası dinlenmek için, göğe doğru kaldırmışsınızdır başınızı; bir kağıt uzaklardan süzüle süzüle size doğru geliyordur... Alırsınız onu elinize, başlarsınız okumaya: My Mister... Tanışmadan önce defalarca kez ismini My Sister sanardım. Netflix arayüzünde gezinip de ne zaman görsem seni, o bir buçuk saatlik süreni fark eder etmez uzaklaşırdım. İçimde de sen dolu bir his kalırdı. Nasıl tarif edeyim, kapalı bir kutu halinde öylece duruyordun bende. Kapağın açılması için zaman gerekiyordu. Bir gün gelip çatınca, sessiz sedasız çıktın o kutudan. Sessiz sedasız... Sen özgür kalınca, beni farklı duygular sardı. Artık izlenebilir, dinlenilebilir ve bakılabilirdin. Öyle de yaptım: yüreğimle izledim, yüreğimle dinledim ve de yüreğimle baktım... Çok ilişkiler gördüm dizilerde ama senin anlattığın daha özeldi. Tüm o ilişkilere aşk dışında derinlikler verdin. Sessizce sevmeyi, birisinin yanında olmayı, bir bakışla kelam etmeyi, dokunmadan değer vermeyi saf bir şekilde nasıl ekranlara böyle aktarabilirsin? Sen nasıl bir diziydin biliyor musun? Sarılmadan sarılanların...Acı veren bir gecede kendini avutmaya çalışanların... Uzaktan sevenlerin... Bir sözün insanda açtığı keskin yaraların, acının, kederin dizisiydin... Ama yine sen nasıl bir diziydin biliyor musun? Sarıldığında sıcaklık hissedenlerin, acı dolu bir gecede bir bakışla ince ince huzur bulanların, saçını okşayarak sevenlerin, yalnızca bir kelimenin insana dünya kadar hoş gelmesinin, gülüşün, neşenin dizisiydin... JI AN Kalabalıklar yerine tenhaları sevdin. Alışılmış bir romantizmden farklı olarak saygıyla sevdin Bay Hoon'u. Huzuru ve güveni arayan bakışların, beni çok etkiledi. Dünyada bir sürü bakışın olduğu aklıma geldi seni izlerken. Ama bu milyonlarcasından en çok seninkiler beni alt üst etti. Bazen içimde bir şeyler cız etti... O gülüşün yok mu? Huzur birazcık senin yanına geldiğinde hemen elini tutuyorsun onun. Kaçar gibi bir havan yok değil ondan; ama bir parçan mutluluğu arıyorken, kaçmak mümkün mü?... Ah Ji An, seninle oturup bir bardak sıcak çay içmek için neleri vermezdim... Bu sahne hayallerimde az canlanmadı elbet... Ama burası herkese ayrı dönen dünya değil mi? Olanaksız olandan ayrılmalıyız... Senin dünyan benimle karşılaştığında bir yabancıyı göreceğin yer belki de... Ah, kendime ağır konuşuyorum. Biliyorum saçmaladım, ama gerçeklerden kopmadım Ji An. Sen Bay Hoon'a sarıldığında, kalbindeki hislerin tamamı bana uğradılar; kolların oracıkta kalsın istiyorsun... O hislere çok güzel baktım... Aynı şekilde uğurladım onları... Hislerin senindir Ji An. Huzur da senindir. Mutluluk da senindir. Kendine sonsuz güzellikte iyi bak lütfen... Park Dong Hoon Bayım... Yazdıklarım nereye vardı inanın bilmiyorum... Belki en çok burayı yazmakta zorlanacağım. Siz, bir iş yerinde sahip olunabilecek en güzel müdürsünüz. Uğradığınız hakaretler, gittikçe süratlenip kalbe saplanan bir ok etkisi yarattı bende. Ne sen de kaldı huzur ne de bende. Ben de sizin gibi yolunu şaşırmış bir erkeğim belki kim bilir? Tüm bu acılara rağmen yerinizde duruşunuz, çalışanlarınıza yaklaşımınız, Ji An'ın her zaman ama gerçekten her zaman yanında oluşunuz beni büyüledi. O kadar dürüst birisiniz ki dünyada sizin gibisinin varlığına inanamadım bir an. Ji An'a duyduğunuz saf ve anlayış dolu sevgi , onun acısına sessizce eşlik etmeniz, zorunda olmadığınız halde onun dünyasının koruyucusu olmanız size öyle yakıştı ki... Ji An'ın kalbine her dokunduğunuz an, ben buralardan o sıcaklığı hissettim... Siz bayım, oturma odasında yalnız başınıza kaldınız ya... Yediğiniz yemekler boğazınızdan aşmaz oldu, yutkunurken zorlandınız... Göz yaşları birer birer yüzünüzde peyda oldu... kayıp gittiler gözlerinizden... Tutamadınız işte kendinizi.. Özür dilerim bayım ama ne güzel ağladınız. Ne kadar içtendiniz. Sanki tüm bir insanlığın içinde birikmişleri bırakıverdiniz. Bay Hoon, siz ağladığınızda kalbinizdeki hislerin tamamı bana uğradılar. Zor geldi bir şeyler size... Ben bu hislere de çok güzel baktım. Sonra.. Sonra aynı şekilde uğurladım onları... Hisleriniz sizindir Bay Hoon. Huzur da sizindir... Mutluluk da. Kendinize sonsuz bir güzellikte iyi bakın lütfen... My Mister... Ben gidiyorum. Sakın yanlış anlama beni. Uzaklara bakmıyor gözlerim. Sana ne kadar teşekkür etsem azdır. Pembe olmaktan uzak, olgun bir seyir sundun bizlere. Tüm insanların kendi kendini iyileştirme becerisi olabileceğini gösterdin. Yalnızca bir erkek ve kadın arasındaki aşkın değil; diğer tüm ilişkilerin de değerli olabileceğini gösterdin sen: Kardeşliğin, dostluğun, komşuluğun ve... İnsan sevgisinin... ne kadar güzelsin My Mister. Bilinçli bir şekilde Ji An ve Park Dong Hoon arasındaki yakınlığı aşktan uzaklaştırdın.. Derinden bir bağlanma söz konusu olduğunda aşktan ziyadesini düşündürdün. Ve şimdi sana veda ediyorum... Okumanız burada bitmiştir. Nasıl hissediyorsunuz? Bir yabancının My Mister dizisine karşı olan beğenisidir bunlar. Dilerim ki bu dizi kalplere ışık saçsın. Sevgiyle kalın...

wolverineh 1 day ago

Köstebek

Alejandro Jodorowsky

4 Gönderi

---Yazım spoiler içeriyor fakat sürpriz de bozmuyor...--- Film, siyahlar içindeki bir adamın çıplak oğluna, oyuncağını ve annesinin fotoğrafını toprağa gömdürmesi ile başlar. Çocukluk ve masumiyetin yok oluşuyla birlikte El Topo'nun egosuna ulaşma serüveninin başlangıcıdır burası. Giydiği siyah kıyafet kendisinin kirli,…devamı---Yazım spoiler içeriyor fakat sürpriz de bozmuyor...--- Film, siyahlar içindeki bir adamın çıplak oğluna, oyuncağını ve annesinin fotoğrafını toprağa gömdürmesi ile başlar. Çocukluk ve masumiyetin yok oluşuyla birlikte El Topo'nun egosuna ulaşma serüveninin başlangıcıdır burası. Giydiği siyah kıyafet kendisinin kirli, hileli ve günahkâr olduğuna işaret eder. El Topo ve oğlu çölde ilerlerken katledilmiş insanları fark ederler. Bu katliamı yapan Albaydır. El Topo peşine düşüp, albay ve adamlarını cezalandırır. Ve Mara adlı kadını da oradan kurtarır ve çölde ilerleyebilmek adına dört silah ustasını yenmek zorundadır. Bu sahneler yine El Topo'nun egosunu beslemeye devam eder Çölün en iyileri kabul edilmiş bu dört silah ustası sıradan insanlar değildirler. Her birisi bir öğretiyi taşır. El Topo, bu dört ustayı hileye başvurak, tuzağa düşürerek türlü yollarla halleder. Birisi acı duymaz, bu hissi aşmıştır. İkincisi bakırdan düzenekler yaparak kusursuzluğu inşa eder. Üçüncü usta, tavşanlarla yaşar; doğayla uyum içindedir. Dördüncüyse daha çok çilede bir ihtiyar gibidir. Tanrıya teslimiyet içindedir. Aslında bu dördü de peygamberleri simgeliyor filmde. El Topo, onları yok ederek öğreniyor fakat yolculuğun sonunda büyük bir boşluğa düşüyor. Öldürdükçe egosu tatmin oluyor ve en sonda bir hiçlik duygusuna hapsoluyor. Tüm bu yolculuk esnasında bir sahne var ki El Topo'nun canavarlaşmış ruhunu gözler önüne seriyor. Siyahlar içindeki bu adam, gidip iğrenç ve korkutucu şekilde petekleri tırnaklararak ve kemirerek bal yiyor. Burada hileden, acıdan, öldürmekten tarifi olmaz bir zevk duyduğunu egosunun doruk noktasında olduğunu anlıyoruz esasında. Bu bal detayı çok önemli çünkü filmin sonunda da denk geleceğiz ama farklı bir şekilde... El Topo yol arkadaşı Mara tarafından terk edilir. Vurulur. Ve garip görünümlü insanlar, dilenciler tarafından bir mağaraya götürülür. Film bu sahne itibariyle yönünü değiştirir. Artık günahkâr El Topo yoktur. O mağarada yeniden doğmuştur --Ki adeta cadı görünümlü kadın tarafından ritüel eşliğinde yeniden doğar -- Mağara halkı için, o bir İsa'dır. Bir görevi vardır. Cüceler, sakatlar ve dilencilerden oluşan bu halkı o mağaradan bir şekilde çıkarmalıdır. Yeniden doğmuş El Topo ve yoldaşı Cüce kadın bir kasabaya uğrarlar. Bu kasabanın hemen hemen her yerinde üçgen içinde göz simgesini yani illününatiyi görürüz. Şüphesiz filmin bundan sonrası kurumsallaşmış dini, organize olmuş din adamlarının eleştirisidir. Yine bu kısımda çarpıcı bir sahne var. Rahip ve kasaba halkı mucize, mucize diye bağırırlar ve ellerinde bir silahı gezdirerek adeta Rus ruleti oynarlar. İbadet ve şiddet adeta yan yana gelmiş ve bunu meşrulaştırmışlardır. El Topo, mağarada kalan halkı kurtarmıştır. Halk koşarak kasabaya varır. Ve yozlaşmış insanlar tarafından canice katledilirler. Bunu gören El Topo, haykırır ve uzun bir zamandır eline geçirmediği silahı alır. Dikkat çeken bir detay vardır ki kurşunlar ona işlemiyor. El Topo, günahkârken ve arayış içindeyken; acı duymayan bir ustayı öldürmüştü. Aslında o öğretiyi bu finalde kullanmış oluyor. Hem de hayatının son dakikasında. Nihayetinde canileşmiş kasaba halkına son verdikten sonra en son kendini yakarak öldürür. Budist rahiplerin kendilerini yakarak yaşamlarına son vermelerine benzer burası. Son olarak, bir bal sahnesinden bahsetmiştim. Filmin kapanışında El Topo'nun mezarı üzerinde arılar birikmiştir. Araştırdığımda arıların bir dönüşümü simgelediğini öğrendim... Kısacası El Topo ardında bir mesaj bırakmıştır. Güç silahta değildir. Sevgide, hizmette ve şiddetsiz bir dünyadadır. Meksikalı yönetmen Jodorowsky'den ilk defa bir film izledim. Sabırla seyderilmesi gerekiyor. Farklı anlamlar çıkarılabilir. Bittikten sonra ne izledim diye düşünürken filmi çok sevdiğimi fark ettim. İşte bittikten sonra başlayan eserleri bu yüzden seviyorum. Sinema veya sanat da tam olarak bu olmalı. Hani bir sergiye gidersiniz, çok farklı bir tablo gözünüze çarpar. Eve gelirsiniz, zihninizin bir köşesinde kalmıştır, durduk yere aklınıza gelir. Sanki hâlâ o tabloyu izliyor gibisinizdir.. Bu filmi izlemek ve etkisi de öyleydi.

wolverineh 2 days ago

Şöyle bağımsız filmlere güzel ve uzun yazı yazan, okuduğu kitabın kendisine neler düşündürdüğünü yazan arkadaşları özledim açıkçası. Şuan böyle paylaşım yapanlar bir elin parmağını geçmez diye düşünüyorum. Keşke böyle gönderiler daha da artsa. Yani artsın. Artarsa güzel olur. Her şey…devamı

wolverineh 2 days ago

Daredevil: Born Again

Matt Corman

15 Gönderi

MCU, Kevin Feige yahut her kimseniz size sesleniyorum: Efsane bir şekilde Netflix'te yayın hayatına başlamış ve Disney+ da güzellikle devam edebilmiş DAREDEVIl (Matt Murdock) ı BİR SİNEMA FİLMİNDE İZLETECEKSİNİZ. Şu karakterin Spiderman ile beraber birçok sahnesi olmalı. Avengers yapımlarında boy…devamı

wolverineh 2 days ago

Selamlar. Film izlerken abur cubur yeme alışkanlığınız var mı? Veya abur cubur yemeniz izlediğinizin türüne göre mi değişir? Mesela dram veya yavaş akan film seyrederken abur cubur yemez misiniz? Yoksa yeter ki film, dizi olsun fikrinde misiniz... İyi akşamlar 🌿

wolverineh 5 days ago

Acımak

Reşat Nuri Güntekin

82 Gönderi

Türk edebiyatının hakiki manada en acınacak ve bahtsız karakterlerinden birine sahip olduğunu bilmiyordum "Acımak" kitabının. Reşat Nuri Güntekin bu kitabı yazdığı dönemde Anadolu'yu gezen bir maarif müfettişiymiş. Bu deneyimlerini, romanın eğitim, bürokrasi ve memuriyetle ilgili tüm kısımlarına başarıyla aktarmış. Kitap,…devamı

wolverineh 1 week ago

Panorama Adası'nın Tuhaf Hikayesi

Edogawa Ranpo

3 Gönderi

Kitap insanın sınırsız arzularının ve saplantılarının nereye varacağını yahut varamayacağını anlatıyor. Aslında sınırsız demek ironik olur. İnsanoğlu kendi başına hiçbir zaman sonsuz olamaz. Yaradandan gelen gücün taklitçisi olur ama ötesine geçemez; doğaya sapkınca hâkim olmak ister lakin ne kadar ritim…devamı

wolverineh 2 weeks ago

Gen V

Craig Rosenberg

16 Gönderi

Az önce 2. Sezonu bitirdim. The Boys 4. Sezon sonrasında geçiyor ve birebir bağlantılı. Homelander'ın en süper olmaya devam ettiği ve kaosun zirveye çıktığı zamanda Godolkin üniversitesindeki gençleri izliyoruz. Aslında birnevi Vougth'un arka planı diyebiliriz. Dizinin ilk sezonunda yer alan…devamı

wolverineh 3 weeks ago

Puslu Kıtalar Atlası

İhsan Oktay Anar

115 Gönderi

İhsan Oktay Anar, öyle bir eser meydana getirmiş ki, kitapta biz de varız. Yazarın (İ.O.A) kendisi de var. Yazarın düşledikleri de, düşlediğinin düşledikleri de kitap içindeler. Kısacası hepimiz bir roman içine sıkışmış haldeyiz. Öyle ki bazen düş içindeki karakterler, kaşlarını…devamıİhsan Oktay Anar, öyle bir eser meydana getirmiş ki, kitapta biz de varız. Yazarın (İ.O.A) kendisi de var. Yazarın düşledikleri de, düşlediğinin düşledikleri de kitap içindeler. Kısacası hepimiz bir roman içine sıkışmış haldeyiz. Öyle ki bazen düş içindeki karakterler, kaşlarını çatıp şaşırır halde bir gizi sezer gibi oluyorlar; yani kurmacadan fırlayıp, gerçek ile düş arasındaki sınırdan bir adım öteye geçecek hale geliyorlar. Lakîn bu yazarca bir hadsizlik olmalı ki karakter (misal Bünyamin) derhal kurmacaya (romana) tekrar dönüp kendisine ayrılan maceranın devamını getiriyor. Biz de böyle değil miyiz? Nasılız biz? Bizi kim yarattı? Bir yaratıcımız var değil mi? Allah. Gündelik işler sırasında; evi viledalarken, kitap okurken, film izlerken, yolda yürürken, koltukta otururken, lavabodayken... Aniden kafamızda bir düşünce belirir: Ben şu an varım. Sanki mekanik şekilde yemeye, içmeye, hayat düzenine alışmışız da gelen bir parlama ile gerçekten yaşadığımızın, vücudumuzun, düşünüyor oluşumuzun farkına varırız. Biraz daha öteye geçmeye çalışıp evreni sorgularken veya yaradılış sırrına müthiş bir merak içinde azıcık ucundan erişmek isterken yine aniden bu parlayış kaybolur. Günlük işlerimize yeniden döner, hayatımızı sürdürürüz. Neden bu ikinci paragrafı yazdım? Çünkü biz de Tanrı'nın kullarıyız ve elbette büyük meraklar içindeyiz ama o kadar da küçüğüz ki kurmacanın (dünyanın) üstüne çıkamıyoruz, olduğumuz yerde kalıyoruz... Başta neler olduğunu anlamak çok güç hatta okudukça da bir anlama ulaşmak daha da zorlaşıyor. Çünkü yazar okuru kandırırcasına her bölüm başı "Rivayet ederler ki" diyerek bir başka hikâyeye geçiyor. Ama elbette tüm anlatılanlar birbirine bağlı. Ama kitabın son sayfalarına geldiğimizde elbette kafalar iyice aydınlanıyor. Hatta kapağı kapattığımızda, biz de bir düşten uyanıyoruz ve elimizde kitabı fiziksel olarak hissediyoruz. Karakterlerin de kitapta kaldıklarının farkına varıyoruz. Öyle ki aslında biz kitabın sonundaki bekçi olabiliriz.... Çünkü o uykudan uyanıp gözlerini açtığında her yer karanlıktı; çünkü kitap bitmişti... Aslında uzun bir gönderi yazmayı düşünmemiştim ama basit gibi görünse de harika bir roman. İnce bir işçilik olduğu çok belli. Hem eğlendiriyor hem de düşündürüyor. Helal olsun yazara.

wolverineh 1 month ago

Late Shift

Petra Biondina Volpe

8 Gönderi

Harika bir oyunculuk çıkarmak için o rolü hayatta gerçekten yaşamış olmaya gerek yoktur. Gerçi zaten bir gereklilik yok ortada fakat bazen denilir ki "bu oyuncu gerçekte de hamilelik sürecinden geçmiş bu yüzden filmdeki rolünü çok iyi üstlenmiş". Bu türden yorumlara…devamı