Raf Yorumu: Milo (@miloattime)

Hadi birlikte utanalım Uyumadan önce Milo ile anılar bölümüne bir yenisini eklemek istedim. Sene 1995 şaka, iki üç sene önce. İşten çıkmıştım ama nasıl üzgünüm. Müdürümle de taklaşmıştım. Bir sürü dert vs üst üste geldi. Arabanın ses yalıtımına fazla güvenmiş…devamıHadi birlikte utanalım Uyumadan önce Milo ile anılar bölümüne bir yenisini eklemek istedim. Sene 1995 şaka, iki üç sene önce. İşten çıkmıştım ama nasıl üzgünüm. Müdürümle de taklaşmıştım. Bir sürü dert vs üst üste geldi. Arabanın ses yalıtımına fazla güvenmiş olacağım, eve dönerken Öyle Bir Geçer Zaman ki Osman gibi hönkürerek ağlıyordum. Böyle yol gidilmez dedim, çektim sağa. Evde de öyle ağlayamam, teselli edilmek istemiyorum. Bırakın kardeşim, dert benim, ah canım geçti dediğinizde iyileşecek mi, yok. Nöyse. Bir araba yanaştı, yanda da inşaat vardı, ona girecek sandım, arabayı öne aldım. Araba tekrar yanıma yanaştı. Arabanın ses yalıtımı iyi de camlar filmsiz işte, şimdiki arabam öyle mi, tam serrsseri arabası, ön cam bile filmli. Nöyse. Bir abla indi arabadan. Tam seküler sarışın abla. "Canım iyi misin" diye bir giriş yaptı. Abla beş dakika önce bu ânı tölere edebilecektim ama artık bu anıyı her hatırladığımda utancımdan kızarıyorum, kendimi yastıkla boğmaya çalışıyorum. "İyiyim, kem küm" dedim. "Böyle araba kullanma, kaza yaparsın, ben de böyle bir an yaşadım geçen sene, her şey geçer." "Tabi, tişikkirlir (nolur git ve yüzümü unut, Allahım beni uzaya fırlat)" Radyoyu kapattım, tam tribe girmişim. Öle utandım hele öle utandım bıraksa arabayı sırtıma alıp yola devam edecegim, şivem değişti, benliğimi yitirdim. Sonra burnumda sümük gözümde yaş, iyi günler dileştik. Utancımdan ağlamam da kaçtı, bir daha da toplum içinde ağlamadım sjsjjs. Okurken kendinizi çok kasmayın çünkü ben yazarken bile utançtan bayılacak kıvama geldim. Tamam, olayı unutmasın, ben razıyım. Ama nolur beni ve arabayı unutsun. Sjsjsjs Bu da böyle rezil bir anım. Sırf uykum var diye anlattım. Çünkü bu tarz hikayeleri sesli anlatmayı severim ki yüz ifadelerimdeki acının da keyfini çıkartabilsin insanlar. Mümkünse pişkin bir sırıtma, hafif bir kamburluk, yaşlı gözler ve kırmızı bir surat hayal edin, öyle okuyun.