Raf Yorumu: Ulker (@ulker

A Whisker Away izlerken en çok dikkatimi çeken şey, Muge sevilmek için kendisi olmaktan vazgeçmeye hazır olmasıydı. Filmde olan “Keşke ben olmasam da olurdu” düşüncesi, insanın kendini değersiz hissettiğinde nasıl kaçmak istediğini anlatıyor. Muge’nin bir kediye dönüşmesi başta bir çözüm…devamıA Whisker Away izlerken en çok dikkatimi çeken şey, Muge sevilmek için kendisi olmaktan vazgeçmeye hazır olmasıydı. Filmde olan “Keşke ben olmasam da olurdu” düşüncesi, insanın kendini değersiz hissettiğinde nasıl kaçmak istediğini anlatıyor. Muge’nin bir kediye dönüşmesi başta bir çözüm gibi görünse de aslında onu gerçek benliğinden uzaklaştırıyor. İnsan, ne kadar saklanırsa saklansın, mutlu olmak için eninde sonunda kendisi olmak zorunda. Buradan çıkardığım ders işte bu. Sevilmek için değişmeye çalışmak yerine, kendin olmayı kabul etmek gerekir. Muge kaybolduğu ve kısa saçlı arkadaşının(ismini unuttum bakıp düzenlerim) diğer sınıf arkadaşlarına onun geçmişte nasıl dışlandığını anlatdığı dakikalarda geçmişe dair bir kesit vardı. Muge dışlandığı için ağlayarak koşuyordu ve o yakın arkadaşı ısrarla onun peşinden koşuyordu. Onun peşinden koştuğu sahne bana çok tanıdık geldi. O an, kendi arkadaşımın çekingenliği ve kendini kapatmasıyla paralel bir his verdi. Eskiden bir arkadaşım vardı, herkes tarafından dışlanırdı ama ben ne olursa olsun onun peşinden gitmeye, onu sosyal çevremle tanıştırmaya çalışıyordum. Bir gün kendini tamamen kapattı ve bana “Bırak artık” dese de ben vazgeçmedim. Tıpkı Muge’nin arkadaşının onun arkasından ısrarla koşması gibi, ben de sabırla yanında oldum ve sonunda onu tekrar aramıza döndürdüm. Başka arkadaşlarımla tanıştı, kalabalık bir çevresi oldu, ama zaman zaman hala kopup gitmesi, Muge'nin sahnesindeki yalnızlığı bir kez daha anlamamı sağladı. En yakın arkadaşım öylece kopup gitti ve ben birşey yapamadım.. yani yapmadım kendi haline bıraktım. Buradan çıkardığım ders çok net, İnsanları sevdikleri ve oldukları gibi kabul etmek, yanında olmak çok kıymetli. Ama her şeyi kontrol edemeyeceğimizi de bilmek gerek. Tıpkı Muge'nin “Bazen herkesin kendi yolunu bulması gerekir” dediği gibi, sevgi ve dostluk bazen sabır ve anlayışla, bazen de bırakmayı bilmekle ölçülüyor.