Raf Yorumu: Seris_Comment (@seris

İnsan Olmaktan Utanırken Pandoraya Sığınmak Avatar 3, James Cameron’ın Avatar evrenine eklediği yeni halka olarak, görsel anlamda serinin belki de en doyurucu, en akışkan filmi olmuş. Süresi uzun olmasına rağmen asla yük gibi hissettirmeyen, aksine içine çeken ve sürekli akan…devamıİnsan Olmaktan Utanırken Pandoraya Sığınmak Avatar 3, James Cameron’ın Avatar evrenine eklediği yeni halka olarak, görsel anlamda serinin belki de en doyurucu, en akışkan filmi olmuş. Süresi uzun olmasına rağmen asla yük gibi hissettirmeyen, aksine içine çeken ve sürekli akan bir sinema deneyimi sunuyor. Cameron bu filmde yine bildiğimiz şeyi yapıyor: sinemayı yalnızca izlenen değil, yaşanan bir şölene dönüştürüyor. Film, üçleme boyunca zaten merkezinde olan o tek ve sert gerçeği bir kez daha yüzümüze çarpıyor: insanın sömürücü doğası. İnsanlığın ne kadar acımasız, ne kadar doyumsuz ve ne kadar yıkıcı olabildiğini açıkça söylüyor. Bu noktada birçok kişinin puan kırma hakkı var, evet; “aynı tema artık yeter” diyenleri anlıyorum. Ama ben bu filmde bu yüzden puan kırmak istemedim. Çünkü Avatar evreninin o kutsal, büyülü ve neredeyse masalsı çekirdeği, bizim şu anki dünyamızda sahip olamadığımız bir umudu temsil ediyor. Belki de tam olarak bu yüzden, bu evrene bakarken daha yumuşak, daha umutlu ve daha savunmasız hissediyoruz. Konu olarak bakıldığında orta seviyede kalabilir; hatta yer yer “tamam artık” dedirtebilir. Ama işte tam o noktada film görsel anlamda vitesi öyle bir yükseltiyor ki, ağzın açık kalıyor. Görsel şölen zirve yapıyor, aksiyon nefes aldırmıyor, duygusal anlar beklemediğin yerden vuruyor. Bir an ağlarken, bir an sonra aksiyonun içine düşüp “yeter artık” diyerek koltuğa gömülüyorsun. Benim için tam anlamıyla yorucu ama bir o kadar da büyüleyici bir film serüveniydi. Devam filmleri yapılmalı mı? Kesinlikle evet. Çünkü insan ırkının ne kadar karanlık olabildiğini, bunu tekrar tekrar anlatmaya hâlâ ihtiyacımız var. Bunu söylerken insan olduğum için kendimden utanıyorum; çünkü biliyorum ki yıllar geçse de, teknoloji değişse de, bu sömürü düzeni yine insanlar tarafından sürdürülecek. Avatar evreni bana bunu bir kez daha hatırlattı ve belki de en acı tarafı bu oldu. Kısacası Avatar 3, kusursuz bir hikâye anlatmasa bile, sinemanın neden hâlâ büyülü olduğunu hatırlatan, görsel ve duygusal olarak ağır ama etkileyici bir deneyim. Ve evet… ben bu dünyaya bir film daha, hatta birkaç film daha borçlu olduğumuzu düşünüyorum.