Raf Yorumu: Per aspera ad astra🔮 (@sabinin.arafi)

Morali bozulduğu zamanlarda anneannem hep "Öleceğim , öleceğim" derdi.Ne demek istediğini şimdi anlıyorum galiba "Öleceğim" , sence ne anlama geliyor bu "Neden doğdum" demek.. Hiçbir film kalbimi bu kadar paramparça etmemişti. İzlerken ağlamaktan helak oldum o ailenin yaşadığı çaresizliği, öfkeyi…devamıMorali bozulduğu zamanlarda anneannem hep "Öleceğim , öleceğim" derdi.Ne demek istediğini şimdi anlıyorum galiba "Öleceğim" , sence ne anlama geliyor bu "Neden doğdum" demek.. Hiçbir film kalbimi bu kadar paramparça etmemişti. İzlerken ağlamaktan helak oldum o ailenin yaşadığı çaresizliği, öfkeyi ve her anlarına sinen o ağır pişmanlığı iliklerime kadar hissettim. Bu sadece basit bir acı değil küçücük bir kızın dünyasının yıkılışını izlemenin getirdiği o devasa ve çaresiz ağırlık. Babanın suçluyu kendi elleriyle cezalandırmak istemesi, annenin ise tek derdinin kızının o günü hatırlayıp tekrar o cehenneme dönmemesi için çırpınması insanı psikolojik olarak bitiriyor. Filmin en unutulmaz ve en sarsıcı yanı, babasının kızı ile yeniden bağ kurma çabasıydı.So-won yaşadığı ağır travma nedeniyle çevresindeki tüm erkeklerden, hatta öz babasından bile korkmaya başladığında babasının kızı korkmasın diye erkenden işe gitmesi, kızı görmesin diye arabaya perdeler asması ve nihayetinde kızıyla iletişim kurabilmek için koko kostümüne hapsolması filmin en yürek burkan sahnelerinden biriydi. Gerçekten hayatımda izlediğim en korkunç filmdi çünkü bu dehşet kurgu değildi,bu olayın gerçek olduğunu ve binlerce çocuğun hala aynı kaderi paylaştığını bilmek insanı kahrediyor. Üstelik bu acının üzerine, mağdurun mahremiyetini hiçe sayan "akbaba" gazetecilik anlayışının eklenmesi toplumsal bir utanç kaynağı. Biz bu iğrenç, sefil yaratıklarla aynı dünyada yaşıyoruz. Bir insan nasıl bu kadar kirli bir düşünceye sahip olabilir, böyle bir caniliği nasıl aklının ucundan geçirebilir ki. Bu derece bir iğrençliğin karşılığı ne peki, sadece 12 yıl .12 yıl boyunca bir mahluku besleyecekler, ona sıcak yatak verecekler sonra da elini kolunu sallaya sallaya hayatına.kaldığı yerden devam edecek. Muhtemelen aynı şeyi tekrar yapacak ve adaleti sadece kağıt üzerinde arayan birileri yine benzer komik cezalarla onu sokağa salacak. Bu mu adalet? O "adaletli" kararın altına imza atanların kendi evlatlarının başına böyle bir hadise gelseydi acaba yine aynı soğukkanlılıkla 12 yıl diyebilirler miydi çok merak ediyorum. İzlediğimiz bir film değil,tokat gibi bir gerçek.