Raf Yorumu: Filmhane (@filmhanem)

Filmin kronolojik hikayeleştirilmesini çok beğendim ve inanılmaz takdir ettim. Daha önce hiç görmediğim bir tarz açıkçası bu anlamda kolaya kaçıp aralara flashback vermek yerine karakter gelişimini iliklerimize kadar hissettiren bu diziye öncelikle teşekkür ediyorum. Diziyle ilgili yorumuma gelirse ben kore…devamıFilmin kronolojik hikayeleştirilmesini çok beğendim ve inanılmaz takdir ettim. Daha önce hiç görmediğim bir tarz açıkçası bu anlamda kolaya kaçıp aralara flashback vermek yerine karakter gelişimini iliklerimize kadar hissettiren bu diziye öncelikle teşekkür ediyorum. Diziyle ilgili yorumuma gelirse ben kore dizi/filmleri izleyen bir insan değilim bu nedenle kore tarzına epey uzağım aslında dizide de bunu fark ettim. Dizide kadınların her türlü gerginliklerine bağırış çağırışına rağmen ayaklarının altına güller seren adamlar epey fazla. Üzgünüm ki gerçek hayat böyle değil bu nedenle izlerken bu kısımların hayattan kopukluğu beni biraz itti açıkçası. Hayat iki kişilik bir yolculuksa karşılıklı hoşgörü, saygı ve sevgi olmadan o yolculuk beraber tamamlanamaz. Hiçbir kişi erkek veya kadın fark etmeksizin sürekli karşı tarafı memnun etmeye hayatını adamamalı bence bu ömrünü vermek olur ve her ömür çok değerli mühim olan o ömürleri birleştirip farklı anlamlar tadabilmek. Bir diğer husussa şu; anne ve baba, kızlarına çok verici davranıyor. Kızlarının sürekli öfkeli olma sebebi de bu bence çünkü hayatta bazen hakettiğini düşündüğünden daha fazla iyilik gördüğünde istemsiz olarak onu hak etmediğini kanıtlama çabasına giriyorsun sanki. Bu korkunç bir şey ama bir o kadarda gerçek. Oğullarıyla olan ilişki de yine beni üzdü. Her ne kadar çocukları için her şeyi yapan ideal ebeveyn karakterleri çizilmişse de kızlarının gelecek vadetmesi sebebiyle üzerine düşmeleri, oğullarının ise bir istikbali olmayacağını düşündükleri için kızlarına gösterdikleri ilginin çok daha azını pay etmeleri hayata küçükken dahi rekabetle başladığımızı gösteriyor aslında. Hiçbir çocuk sevilmek için ekstra bir şey yapmamalı ama aileler kendi gerçekleştiremedikleri potansiyelini gördükleri çocuklarına daha çok düşüyor ne yazık ki (sevgiden bağımsız). Filmde beni yoran bir diğer noktaysa sürekli bir mutsuzluk döngüsüne girilmesi oldu, hayatı canlı kılan hayallerimiz umutlarımızken bir ömürü anlatan bu dizide karakterlerin onca hayaline, çalışmasına rağmen bir gün olsun refaha erememesi beni boğdu. Ama bu da hayat kadar gerçek elbette. PUAN / ÖNERİ Dizi önereceğim diziler arasında girmez açıkçası dediğim gibi korenin romantik tarzına olan uzaklığım en büyük etkisi ancak çevremdeki arkadaşlarım çok beğenip çok ağladı bu nedenle bir ömürr nasıl yaşanır görmek istiyorum diyenler buyursun… Puan 6.5 tan 7