İzlerken fazlasıyla göz yaşı döktüğüm bir dizi oldu … Aşırı duygusal olduğu için mi ? Hayır Belki izleyen arkadaşlara fazla ütopik gelecek ama benim için çok anlamlı bir diziydi . Arkadaşlar böyle ilişkiler var ne yazık ki ! Lâl’in yaşadığını…devamıİzlerken fazlasıyla göz yaşı döktüğüm bir dizi oldu …
Aşırı duygusal olduğu için mi ? Hayır
Belki izleyen arkadaşlara fazla ütopik gelecek ama benim için çok anlamlı bir diziydi . Arkadaşlar böyle ilişkiler var ne yazık ki ! Lâl’in yaşadığını gerçekten yaşayan kızlar var ne yazık ki . En kötüsü de ne biliyor musunuz, bir dizi izler gibi hiçbir şeyi dışarıdan göremiyoruz ilişkinin içindeyken yaşanılan travmalar o kadar ağır ki Kendi Altan’ımıza sevgiyi öğreteceğimizi sanıyoruz . Ama karşımızdaki insanı düzelteceğiz diye kendimizi ne hale getirdiğimizi göremiyoruz . Her geçen gün daha da eriyoruz yok oluyoruz . Bu uğurda belki de bizi gerçekten sevdiğine inandığımız adamı kaybediyoruz . Yanlış adamı seçerken doğru adamı kaybediyoruz .
En önemlisi de kendimizi kaybediyoruz, o neşeli halimizi , o kahkalarımızı , hayata olan sevincimizi kaybediyoruz . Henüz kaybedilen hiçbir şeyin yerini dolduramadım . Hala olduğum yerde sayıyor gibiyim . Hayatımı alt üst eden insanların mutlu günlerini izleyerek geçiriyor günlerim . Ama umudum var . Çok içlerde bir umudum var. Sanki bu olanların hiçbiri yaşanmamış gibi tekrardan hayata döneceğimin umudu . Bu umut beni hiç bırakmadı .
Ben artık Barış’ı da istemiyorum, Altan’ı da …Ben sadece eski hayatımı istiyorum …
