Raf Yorumu: Lux💫 (@luxoynuyom)

"Babam kendini bir incir ağacına asmıştı." Tam anlamıyla Bir Adam Yarat(a)mamak nasıl olur izliyoruz. Bu kötü değil iyi çok iyi hatta. Kendi içindeki sorgulamalar, kendisi, hayatı ve babasının hayatını düşünen bir adam. Nereye konumlanacağını bilemeyen bir adam, tutup bir adam…devamı"Babam kendini bir incir ağacına asmıştı." Tam anlamıyla Bir Adam Yarat(a)mamak nasıl olur izliyoruz. Bu kötü değil iyi çok iyi hatta. Kendi içindeki sorgulamalar, kendisi, hayatı ve babasının hayatını düşünen bir adam. Nereye konumlanacağını bilemeyen bir adam, tutup bir adam yaratmaya çalışıyor. nitekim başarılı olamıyor çünkü bu mümkün mü? Filmde bir sürü sanat eserine gönderme vardı ya da ben öyle gördüm, en çok hoşuma giden de "Düşmüş Melek" tasviri oldu. Bir filmden daha çok tiyatro gibi bir şeydi ve Engin Altan'ın muhteşem sesi çok yakışmış. Necip Fazıl'ın şiiri ile bitiyorum ben de lafımı bu kadarı kafi. "Allahım ben yok olamam! her şey olurum yok olamam. parça parça doğranabilirim. tütün gibi kurutulabilir, ince ince kıyılır, bir çubuğa doldurulur, içilir havaya savrulabilirim. fakat yok olamam. madem ki bu kadar korkuyorum, yok olamam. eczane camekanlarında, ispirto dolu bir kavanoz içinde, düşürülmüş bir çocuk ölüsü gibi, yumruk kadar bir et parçasına inebilir, bir şişeye hapsedilebilirim. Fakat şişenin camından yine dışarıyı seyreder, önümden geçenleri görür, kendimi bilir ve duyar, kendimi ve allahımı düşünebilirim. razı değilim allahım! yok olmaya, kalmamaya, gelmemiş olmaya, mevcut olmamaya razı değilim. Bu dünyada bırakamayacağım hiçbir şey yok. ne deniz, ne şehir, ne ağaç, ne ev, ne kadın, ne de ben. bu kalıbım, bu zarfım, bu kafesimle ben. Onların hepsini bırakabilirim. Fakat şuurumu, bilmek, duymak, var olmak şuurumu bırakamam. razıyım bir toz parçası olayım. İnsanlar üzerime basarak geçsin. Canım acısın, duyayım. Canımın acıdığıını duyayım. Razıyım bir kertenkele olayım. Kızgın yaz günlerinde bir bahçe duvarına tırmanayım. Tırnaklarımı tuğlalara geçireyim. Yeşil ve ıslak sırtımı güneşe vereyim. fakat güneşle sırtım arasındaki öpüşmeyi duyayım. Tuğlaların incecik zerreleriini sayayım. Kovuklardaki böceklerin, bir boru içinden bakar gibi bana baktıklarını göreyim ve düşüneyim. Razıyım bir nokta olayım. fakat o noktaya bütün kainat, bütün mevcudiyle dolsun. Ben yok olamam. Ağlarım, tepinirim, çatlarım, çıldırırım, ölürüm fakat yok olamam. Her şey benim olsun, vereyim, gökler, yıldızlar, gökteki samanyolu, ay, dünya, vereyim. fakat aklım bana kalsın. Aklım bana kalsın! aklım!"