Raf Yorumu: Nyx Aurelia (@aurelliaa)

Spoiler içeriyor Kadınları dövüp sövüp bunu güç sanmanızdan, gücünüzün yettiğini ezip sonra ortalıkta "adamım" diye gezmenizden nefret ediyorum! Kadınları susturup sindirmenizden, asıl namussuz siz olduğunuz halde kadınlara namussuz demenizden nefret ediyorum! Bir kız çocuğunu yük, bir kadını eksik etek! görmenizden nefret ediyorum!…devamıKadınları dövüp sövüp bunu güç sanmanızdan, gücünüzün yettiğini ezip sonra ortalıkta "adamım" diye gezmenizden nefret ediyorum! Kadınları susturup sindirmenizden, asıl namussuz siz olduğunuz halde kadınlara namussuz demenizden nefret ediyorum! Bir kız çocuğunu yük, bir kadını eksik etek! görmenizden nefret ediyorum! Cinsiyeti kimin belirlediğini bile bilmeden kadına 'erkek evlat veremedin' diyecek kadar onursuz oluşunuzdan, bu tür şeylerde sürekli kadını kusurlu bulmanızdan nefret ediyorum! Ataerkil düzeninizi töre diye savunmanızdan, merhametsiz kalplerinizden, beş para etmeyen vicdanlarınzdan nefret ediyorum! Ataerkil düzeninize de töreniz de lanet gelsin. Siz de onlarla birlikte yerin dibine girin inşallah!! Film boyunca görülen şiddet, baskı ve insanı (kadını) değersizleştiren davranışlar sadece cahillik kelimesiyle açıklanamayacak kadar ağır geliyor bana.. Çünkü bugün bile eğitimli görünen insanların arasında aynı merhametsizliği görmek mümkün. Bu yüzden mesele vicdan sahibi olabilmek, gerçek manada "insan" olabilmek. Bir insanda her şeyden önce vicdan ve merhamet olması şart! Filmi izlerken o kadar çok öfkelendim ki... Bu toplumun ataerkil yapısına bir yığın lanetler yağdırdım! Toplum, tedavisi mümkün olmayan bir hastalıktır zaten bunu acı da olsa biliyorum... Filmde görülen şey yalnızca bireysel bir şiddet değil.. Özellikle kız çocuklarının değersizleştirilip, çocuğun cinsiyetinin kadın tarafından "seçiliyormuş" gibi düşünülüp bundan ötürü kadını suçlamak, gerçek manada acınası bir cahillik..! Film üzerine düşündükçe meseleyi sadece "cehalet" ile açıklamanın eksik kaldığını hissediyorum. Çünkü bazen insanlar eğitimli, bilgili ve toplum içinde saygın görünse bile vicdansız ve merhametsiz olabiliyor.. Filmi izlerken insanın en çok canını yakan şeylerden biri de kadının sürekli bastırılan, susturulan ve yalnız bırakılan tarafını görmek oluyor. Sanki bir kadın hayata tutunmaya çalıştıkça karşısına daha fazla duvar örülüyor. Oysa güç dediğimiz şey ezmek için değil, korumak için var olmalı. Bir insana fiziksel olarak daha güçlü olmak, ona zulmetme hakkı vermez. Tam tersine; güçlü olanın görevi incitmemek, kollamak ve adaletli davranmaktır... erkek olmak kendinden güçsüz, aciz, zayıf bir kadını mı dövmektir? Gücü yeten yetene! Allah kimseyi kimseye muhtaç edip kimseyi başkasının elinde bırakmasın! Bu düzen içerisinde ben ne söylesem hep bir şeyler eksik kalacak.. bu filmdeki acıyı tarif edecek bir kelime henüz yok..