Raf Yorumu: ozan engin dinç (@sine.rodov)

Sinemada, trajediler genellikle bir "iyileşme" ve "küllerinden doğma" hikayesi olarak sunulur. Ancak Kenneth Lonergan’ın Manchester by the Sea filmi, Hollywood’un bu sahte teselli kartını elinden alıp bize hayatın en çıplak, en acımasız gerçeğini fısıldar: Bazı acılar vardır ki, onları aşamazsınız;…devamıSinemada, trajediler genellikle bir "iyileşme" ve "küllerinden doğma" hikayesi olarak sunulur. Ancak Kenneth Lonergan’ın Manchester by the Sea filmi, Hollywood’un bu sahte teselli kartını elinden alıp bize hayatın en çıplak, en acımasız gerçeğini fısıldar: Bazı acılar vardır ki, onları aşamazsınız; sadece onlarla yaşamayı öğrenirsiniz. Ya da öğrenemezsiniz. Hayatımızda yaşadığımız büyük trajediler, travmalar bizi sadece "üzgün" insanlara dönüştürmez; bizi eski halimizle hiçbir bağı kalmayan, bambaşka birer yabancıya çevirir. Filmin ana karakteri Lee Chandler bunun sinema tarihindeki en somut, en dürüst örneğidir. Geçmişteki o neşeli, şakacı, arkadaşlarıyla evinde bira içip şakalaşan hayat dolu babanın yerini; Quincy’de bodrum katlarında tesisatçılık yapan, dünyayla bağını tamamen koparmış biri alır. Manchester by the Sea, acının insan ruhunu nasıl yeniden şekillendirdiğini değil, nasıl eritip yok ettiğini anlatır. Lee, Manchester’a geri döndüğünde sadece bir yas sürecine girmez; o kasabada kendi ruhunun öldüğü yerle, içindeki bitmeyen yangınla ve eski kimliğinin enkazıyla yüzleşir. Film bize her travma sonrası illaki büyümenin olmadığını gösterir. Bazen yaşanılan acı o kadar büyüktür ki, o eski insandan geriye kalan tek şey kalıcı, soğuk ve geri dönülemez bir yabancıdır. Lee’nin filmin sonlarına doğru yeğenine söylediği o can alıcı cümle, bu dönüşümün pesimist ama en dürüst özetidir: "Bunu aşamıyorum. Üzgünüm." Casey Affleck bağırıp çağırmadan karakterin yaşadığı acıyı sonuna kadar hissettiren oyunculuğuyla Oscar'ı sonuna kadar hak etmiştir. Neden izlenmeli? Film bize "Her şey güzel olacak" yalanını söylemez; aksine, "Bazen hiçbir şey düzelmez ama yine de nefes almaya devam etmek zorundayız" diyerek gerçekleri yüzümüze vurur. Bazı şeylerin sadece kötü olduğunu/olabileceğini anlamak için izlenmeli. Yazı: Ozan Engin Dinç Instagram : @sine.rodov