Raf Yorumu: Mergen Han (@mergenhan)

2/10 Filmde güzel olan tek şey çinlilere yapılan gönderme ama tabi eğer gerçekten bilerek böyle bir gönderme yapıldıysa... Çünkü olanların tüm sorumlusu olan çinli kız ruh çağrma seansında dalga geçtiği için istenmeyen ruh onlara musallat oluyor. Film de korona döneminde…devamı2/10 Filmde güzel olan tek şey çinlilere yapılan gönderme ama tabi eğer gerçekten bilerek böyle bir gönderme yapıldıysa... Çünkü olanların tüm sorumlusu olan çinli kız ruh çağrma seansında dalga geçtiği için istenmeyen ruh onlara musallat oluyor. Film de korona döneminde çekiliyor korona temalı film. Normalde yüz yüze olan seans korona dolayısıyla zoom üzerinden oluyor. Bu pandeminin sorumlusu da çinliler. Yani her şey onların başının altından çıkıyor. Açıkçası bütün korku filmleri bana sıradan geliyor korkamıyorum. Burada da korkacak hiçbir şey yok. Normal video izler gibi izledim zaten kısa sürüyor. Daha çok sinema öğrencilerinin dönem sonu proje ödevi gibi bir film olmuş. Zaten filmin bütçesi de bir evin aylık kirası kadar. Yani herhangi birkaç öğrenci toplanıp harçlıklarını birleştirse bu filmi çekebiliyor zaten. Ama bu basit bütçeyle istenilen gerilim ve korkuyu insanlara verebiliyorlar mı konusu kişiden kişiye değişir çünkü korku konusu objektif olunabilecek bir konu değil. Onun dışında filmi izleyenler gerçekten bunların yaşanabileceği hissine kapılıp korkutucu bulabilir. Zaten gerçekten bunlar yaşanabilir şeyler. Filmin ortamının da gerçekçi bir ortam olmasından dolayı bu daha da mümkün. Filmde istenen şey de bu zaten. Normal bir zoom toplantısının kaydını izliyorsunuz video izler gibi. Haliyle bu da film kurgusu hissinden uzaklaştırıp gerçekçi gösteriyor. Bana göre göstermeyi başaramamış ama. Bir de bu arada ben daha yeni 3 hafta önce korku filmlerindeki bu paranormal olayları gerçekte yaşadım. Ciddi travma oluşturabilecek hatta kalp krizinden öldürebilecek tarzda olaylardı ama yine de korkamıyorum. Kendi kendine açılan televizyon ve klima, sonrasında güm güm vurulan kapı ve duyduğum bazı sesler gibi durumlar yaşadım. Muhtemelen kaldığım yerde bunu ilk yaşayan da değilim, yani ben öyle düşünüyorum ve son yaşayan da olmayacağım çünkü kesinlikle orasının bir sahibi var. Haliyle başkası olsaydı kesinlikle ciddi travma bırakırdı. Kaldığım yerin geçmişini bilmiyorum araştırmadım da ama bunu yaşadığım yer İzmir Karaburun'da bir plajın otel odasıydı. Haliyle İzmir olunca da şaşıramıyorum geçmişte belki de orada yaşamış bir büyücü vardı ya da orada ölen birinin bir ruhu var. Artık detayını bilemiyorum ama emin olduğum şey orasının sahipli olduğu. Bunları gerçekten yaşadığımı bilsem de öyle saçmalık mı olur diyorum kendime. Kendi yaşadıklarıma kendim inanmıyorum. Bu olayları ben gerçekten yaşasam da yaşanması mümkün olmayan doğaüstü durumlar gibi gördüğümden gerçekçi olamayacağını düşündüğümden korkmuyorum. Gerçeği bile bile inkar eden gerizekalı siyasi fanatikler ya da aşktan gözü kör olmuş kişiler gibiyim. Ama simsiyah bir at fotoğrafı görsem gözümü kapatıp uyuyamam korkudan çünkü hep gözümün önüne o gelir. Çünkü at gerçek ama bu olaylar ancak filmlerde göreceğimiz için gerçekçi gelmeyen durumlar.