Raf Yorumu: Leowan (@leowan)

Filmin konusunu ilk duyduğumda gerzekce bulmuştum ama sonrasında baktığımda ve düşündüğümde açıkçası çok ilgi çekici geldi ayrıca düşündürdü de. Finalde de kahroldum zaten. Biraz da the good place'i anımsattı bana. izlemediyseniz tavsiyedir. her neyse. Açıkçası kadını verdiği hiçbir karardan ötürü…devamıFilmin konusunu ilk duyduğumda gerzekce bulmuştum ama sonrasında baktığımda ve düşündüğümde açıkçası çok ilgi çekici geldi ayrıca düşündürdü de. Finalde de kahroldum zaten. Biraz da the good place'i anımsattı bana. izlemediyseniz tavsiyedir. her neyse. Açıkçası kadını verdiği hiçbir karardan ötürü suçlayamam, ayrıca filmde her karaktere ayrı ayrı kahroldum sonuçta bir tarafta hayatınızı yaşayamadığınız sizi 67 yıl boyunca beklemiş ilk eşiniz, diğer tarafta ise sizi her haliyle bilen, katlanan, bakan, ilgilenen ve ne olursa olsun sizi sevmeye devam eden eşiniz var. Gerçekten zor bir karar baktığınız zaman. Çünkü belki Luke savaşta ölmeseydi belki de Joan onunla gerçekten güzel bir evlilik sürecekti. Bilemeyiz. Açıkçası Luke ne kadar uzun beklemiş olursa olsun -ki bu yaptığını kimse yapmaz orası da ayrı sonuçta hayat bu herkes istemeden de olsa ilerlemeye devam ediyor, hayat bir şekilde insanların karşısına yeni fırsatlar, başka kapılar çıkarıyor.- bence Joan en doğru kararı verdi. Tabii ki Luke a üzüldüm sonuçta kimse kimseyi o kadar beklemez allah askına az durust olun ve hani sevdigi kadınla gecirdigi vakit yine cok kısıtlı oluyor ve yine ona veda etmek zorunda kalıyor. Üzücü. Ben Larry de üzüldüm. çünkü film boyu bir yandan Joanın kendisine olan aşkını sorguluyor, ve fark ediyor ki en mutlu olduğu an bile onunlayken değil, Luke'layken. Apayrı kahredici kolay bu. Ve ona daha sonrasında onunla olmasını soylerken aslında onu ne kadar sevdigini anlıyoruz aslında bunu anlamak icin buna bile gerek yok herif ilk öldüğünde direkt ilk dediği şey ben neredeyim değil, karım nerede oldu. O kadar çok, o kadar gerçek ve içten sevmiş ki kadını. bu filmi bir kısmına kadar babamla izledim ve ona da filmde işlenen soruyu sordum sen napardın diye. bana, "ben o kişiyi eşimi tanıdığım kadar tanımış olmam, belki de sevmeyeceğim, bir daha yemek istemeyecegim bir yemek gibi olacak, tatsız tutsuz. hayat her gun karsımıza yeni seyler cikariyor, her yeni gün yeni bir macera. eşimi tanıyorum ve onca yıl beraber olduğum biriyle tabi ki devam ederim," dedi bence cok hakli filmi izlerken yer yer kendi anılarını da anlatmıstı mesela daha da kahroldum. gozel bi film ya isledigi konu da yeni bence. neyse bu kadar. 15.06.26