Raf Yorumu: yerdem (@yerdem)

Maalesef Game of Thrones'u bitirdim. Bittiği için içimde koca bir boşluk oluştu, izlediklerim yüzünden de kalbime bir "aygır" oturdu. Diziyi izlemek muazzam bir keyifti , aynı zamanda da işkence. Görmeyi beklediğim birçok şey beklenti olarak kaldı veya farklı gerçekleşti. Görmek…devamıMaalesef Game of Thrones'u bitirdim. Bittiği için içimde koca bir boşluk oluştu, izlediklerim yüzünden de kalbime bir "aygır" oturdu. Diziyi izlemek muazzam bir keyifti , aynı zamanda da işkence. Görmeyi beklediğim birçok şey beklenti olarak kaldı veya farklı gerçekleşti. Görmek istemediğim bir çok şeyi de istemeyerek izledim. Öyle ya da böyle dizi o kadar iyiydi ki bu kadar geç izlemiş olduğum için kendime kızdım. Fakat düşününce belki de daha iyi oldu. Çünkü repliklere kulak kesildiğimizde bu dizi sayesinde farkına varacağımız, öğreneceğimiz veya en kötü üzerine düşüneceğimiz çok şey olabilir. Daha küçük yaşta izleseydim hem malum sahneler yüzünden sıkıntı olabilirdi, hem de bende aynı etkiyi yaratmayabilirdi. Kulak kesildiğim sahnelerden birini paylaşmak istiyorum : (Aşağıda küçük spoiler var hala izlemeyen kaldıysa benim gibi) Jorah Mormont'un gripul yüzünden en geç 6 ay içinde bilincini kaybedeceğini öğrendiği sahnede durdurup bu tarz bir şey öğrensem ne yapardım diye düşündüm. Jorah hemen kraliçesine mektup yazmak için masaya oturunca kopya çektim. Sanırım ben de bir süre sonra bilincimi kaybedeceğimi öğrensem, yazabildiğim kadar yazı yazardım. Kendimle alakalı, sevdiklerimle alakalı, hislerimle, yaşadıklarımla alakalı ve dahası. Çünkü kimse beni benim kadar iyi tanımıyor, bilincimi kaybettiğimde beni insanlara nasıl tanıtacaklarını nerden bilebilirim? Başka bir senaryoyu düşünürsek, hafızamı tamamen kaybetseydim; eskiden nasıl bir insandım, nelerden hoşlanır nelerden nefret ederdim, kimler bana nasıl yanlışlar yapmış ve kimler benim için ne fedakarlıklar yapmış gibi soruların cevabını kendi cümlelerimde aramak varken neden başkalarına güvenmek zorunda kalayım? Benim zihnimde kurgulanıp benim kalemimden çıkmış cümleler epey yardımcı olabilirdi. Belki bu sahne sayesinde upuzun bir süre sonra kalemi ders veya sınav, yani geleceğim için değil de tamamen kendim için yani şuan için alırım elime. Yaşamak dediğin şey şuan çünkü, yarın muamma.