Raf Yorumu: Nyx Aurelia (@aurelliaa)

Spoiler içeriyor "Bazen kendinizi bulunduğunuz yere ait hissetmezsiniz ve kendinizi öldüreceğinizi düşünürsünüz.." "Keşke sadece senin için bu sessizliğin içinde mutlu olabilseydim.." "Pişman olduğumu söyleyebilmek harika bir şey olurdu ama seçme şansınız yoksa, pişman olduğunuzu söylemenin ne anlamı var?" "Sonunda kaçınılmaz olarak tamamen…devamı"Bazen kendinizi bulunduğunuz yere ait hissetmezsiniz ve kendinizi öldüreceğinizi düşünürsünüz.." "Keşke sadece senin için bu sessizliğin içinde mutlu olabilseydim.." "Pişman olduğumu söyleyebilmek harika bir şey olurdu ama seçme şansınız yoksa, pişman olduğunuzu söylemenin ne anlamı var?" "Sonunda kaçınılmaz olarak tamamen yok olması fark eder miydi? Ya da ölümün tamamen her şeyi bitirdiğine inanmak, onu teselli eder miydi? Ölmek mümkün müydü?" "Sağlıklı düşünebilseydim, sana karanlıkta yalnız başıma savaştığımı söylerdim.. sadece benim bildiğim derin bir karanlıkta..." "Geri kalanların, hayatın değerini daha iyi anlayabilmeleri için birinin ölmesi gerekiyor..." "Hayattan kaçarak huzur bulamazsın Leonard.." "Sence bir gün kurtulabilir miyim?" "...sanırım yalnızca seni mutlu etmek için hayatta kalıyorum.." "Ne düşünüyordun?" -Kahramanımı öldürecektim ama fikrimi değiştirdim. Ama şimdi bir başkasını öldürmek zorundayım.. "Cesaretle hayatın yüzüne bakmak.. Her zaman cesaretle hayatın yüzüne bakmak.. olduğu gibi ve en azından bilmek.. onu olduğu gibi sevmek..ve sonra ondan vazgeçmek.. *Film benim için sadece Virginia Woolf'un hayatını anlatan bir biyografi filmi değildi. Film, onun Mrs Dalloway romanının farklı kadınların hayatındaki yankılarını ve insanların iç dünyasında yaşadığı görünmez fırtınaları anlatıyordu. Virginia Woolf'un yaşadığı ruhsal bunalımın satırlarına nasıl yansıdığını, o satırların da yıllar sonra başka kadınların hayatına nasıl dokunduğunu izliyoruz... Film boyunca en çok düşündüğüm şey, insanların acılarının dışarıdan görüldüğü kadar basit olmadığı. Bir insanın neden bu kadar büyük bir umutsuzluğa kapıldığını, hangi yükleri taşıdığını tam anlamıyla bilemeyiz. Bu yüzden kimsenin yaşadığı acıyı küçümsememek gerektiğini düşünüyorum. Dışarıdan anlamsız görünen bir sebep, aslında yalnızca bardağı taşıran son damla olabilir. Herkesin içinde taşıdığı yük, yalnızca kendisinin bildiği kadar ağırdır.. Virginia Woolf'un intiharı da filmde yalnızca biyografik bir bilgi olarak verilmemiş; onun yaşadığı ruhsal çöküşün ve bunun eserlerine nasıl yansıdığının bir parçası olarak işlenmiş. Elbette onun yaşadığı bunalımı tam anlamıyla anlamamız mümkün değil. Ama anlamaya çalışmak ve insanların görünmeyen acılarına saygı duymak gerektiğini hissettiren bir filmdi. Film bana göre biraz durağan ilerledi. Bunun en önemli nedeni biyografi türünde olması ve olaylardan çok karakterlerin iç dünyasına odaklanmasıydı. Buna rağmen verdiği duygu ve düşündürdüğü meseleler bakımından etkileyici buldum. Özellikle insanların görünmeyen acıları, anlamsızlık hissi ve yaşamla kurdukları kırılgan bağ üzerine uzun süre düşündüren bir yapımdı..