Raf Yorumu: Per aspera ad astra🔮 (@sabinin.arafi)

Spoiler içeriyor Film boyunca aklımda sadece bu şarkı döndü durdu "Qarşımda iki seçim,bilmem hansını seçim" Neyse, tamam, daha fazla uzatmayayım Film aslında sadece iki insan arasında bir seçim yapmaktan bahsetmiyor insana hayatı boyunca sorulan en zor sorulardan birini yöneltiyor. Bir kadın iki…devamıFilm boyunca aklımda sadece bu şarkı döndü durdu "Qarşımda iki seçim,bilmem hansını seçim" Neyse, tamam, daha fazla uzatmayayım Film aslında sadece iki insan arasında bir seçim yapmaktan bahsetmiyor insana hayatı boyunca sorulan en zor sorulardan birini yöneltiyor. Bir kadın iki adam ve sonsuzlukta verilmesi gereken bir karar... Geçmişte yarım kalan büyük bir aşkı mı seçerdin yoksa bütün hayatını birlikte geçirdiğin insanı mı? Joan iki adam arasında kalıyor. Bir yanda Luke var ilk aşk, gençlik ve yarım kalmış bir hikaye... Diğer yanda ise Larry sakin, sıradan görünen ama bir ömrü birlikte geçirdiği, beraber yaşlandığı adam. Film ilerledikçe anlıyorsun ki mesele "ilk aşkı seçmek" kadar romantik değil. Bence insan bazen hafızasında kalan bir aşkı olduğundan daha mükemmel görüyor. Çünkü o aşk günlük hayatın zorluklarından geçmemiş. Tartışmalar, yorgun günler, hastalıklar, sorumluluklar onu sınamamış. Ama yıllardır yanında olan insanla kurduğun bağ daha sakin görünüyor diye daha az değerli olmuyor. Joan'a en çok gıcık olduğum kısım Luke'a ümit verip sonra onu yarı yolda bırakması oldu. Bak eğer onu seçmeyeceksen ona o duyguları yeniden yaşatmak çok berbat bir şey. Ama en çok üzüldüğüm kişi Larry oldu. Düşünsene yarım asırdan fazla birlikte yaşadığın sevdiğin kadının en mutlu anı bile sana ait değil. Diğer taraftan Joan'ın yaşadığı kafa karışıklığını da anlıyorum. (Benim kafada harbi karışık) Onun seçimi de kolay değil. Çünkü o sadece iki insan arasında kalmıyor iki farklı hayat arasında kalıyor. Bir tarafta keşkeler var, diğer tarafta ise iyikiler. Karşısında böyle iki seçenek olan hiç kimse muhtemelen kolayca karar veremezdi,ben dahil. Ben böyle bir seçimle karşı karşıya kalmak istemezdim herhalde. Ama benim seçimim yine de birlikte yaşlandığım insan olurdu. Çünkü gerçek aşk zamanla inşa edilir anılarla dolar. İyi gününü de kötü gününü de gördüğün insanla olan bağ bambaşka olur. Larry filmde büyük bir aşk figürü gibi yansıtılmamıştı film boyunca pasifti. Ama sonunda Larry'nin istemeye istemeye sırf Joan mutlu olsun diye fedakarlık yapması hatta kendisini değil Luke seçmesini istemesi bile gerçek aşkın kime ait olduğunu gösteriyor - "Senin Luke ile mutlu olduğunu bilmek beni mutlu eder." -