Raf Yorumu: Anıl (@anilonsira)

Spoiler içeriyor The Odyssey benim için beklediğimden çok daha fazlası oldu. Bir macera ve mitoloji filmi izleyeceğimi düşünüyordum ama filmin sonunda asıl izlediğim şeyin Odysseus’un eve dönüşünden çok, eve dönebilecek bir insana dönüşmesi olduğunu fark ettim. Odysseus’un değişimi filmin en sevdiğim taraflarından…devamıThe Odyssey benim için beklediğimden çok daha fazlası oldu. Bir macera ve mitoloji filmi izleyeceğimi düşünüyordum ama filmin sonunda asıl izlediğim şeyin Odysseus’un eve dönüşünden çok, eve dönebilecek bir insana dönüşmesi olduğunu fark ettim. Odysseus’un değişimi filmin en sevdiğim taraflarından biriydi. Yolculuğun başındaki gururlu, kendi zekâsına ve ününe fazlasıyla güvenen adamla sonunda Ithaka’ya ulaşan adam aynı kişi değildi. Yaşadığı her şey ondan bir şey aldı ama aynı zamanda ona bir şey öğretti. Bence öğrendiği en önemli şey de eve dönebilmek için sadece hayatta kalmasının yetmediğiydi. Eski kimliğiyle geri dönmemesi gerektiğini anlaması gerekiyordu. Eve ulaşmak başka, gerçekten eve dönebilmek bambaşka bir şeymiş. Penelope’nin Odysseus’a olan bağlılığı da beni çok etkiledi. En sonunda “eşimi seçeceğim” dediğinde gerçekten şaşırdım. Sonra yayı gerip ipini takma şartını söylediği anda “hah, tamam” dedim. O an Penelope’nin ne yaptığını anlayınca sahne benim için tamamen değişti. Telemachus tarafı ise filmin duygusal olarak en güçlü kısmıydı. Hayatı boyunca babasının hikâyelerini dinleyerek büyümesi, hiç gerçekten tanımadığı bir adamdan bu kadar etkilenmesi ve onun gibi olmak istemesi… Ve sonunda karşısındaki adamın babası olduğunu anladığı an… Filmin beni en çok etkileyen sahnesi buydu. Son 20 dakikada zaten tüylerim diken dikendi, o noktadan sonra gözlerimin dolmasına engel olamadım. Bir de bütün bunların altında müzikler… Özellikle savaş sahnelerinde inanılmazdı. Oyunculuklar konusunda zaten söyleyecek pek bir şey yok. Nolan’ın kurduğu dünya, oyuncular, görüntüler, müzik ve bütün o yolculuğun finalde tek bir noktada birleşmesi gerçekten çok güzeldi. Filmin sonunda aklımda kalan şey Odysseus’un kazandığı savaşlar ya da karşılaştığı şeyler olmadı. Yıllarca evine dönmeye çalışan bir adamın, yolculuğun sonunda aslında dönmesi gereken yer kadar oraya nasıl bir insan olarak döneceğini de öğrenmiş olmasıydı. Çok beğendim. Özellikle finali uzun süre aklımdan çıkmayacak. Yine teşekkürler Nolan